Ümraniye ve sen, bir de bu resim,
Bir sen vardın ellerimden tutacak.
Ayrılık demi bu, aşkta son mevsim,
Bir sen vardın ellerimden tutacak.
Ümraniye ve sen, bir de bu resim.
Tuttuğum el, yakan gözlerin nerde?
Sen yine sitem et, bir hüzün ver de.
Muhakkak burada varsın bir yerde.
Bir sen vardın ellerimden tutacak,
Tuttuğum el, yakan gözlerin nerde?
Yenildim, yine de aşka kurgun ben,
Gözümde çağlarken nehir durgun ben;
Sen meçhulsün, hayalinle yorgun ben.
Bir sen vardın ellerimden tutacak,
Yenildim yine de aşka kurgun ben.
Iraksın, uzaksın, öyle duygusuz,
Hangi sevgili var, böyle duygusuz,
Varsa bir hasretin, söyle duygusuz.
Bir sen vardın ellerimden tutacak,
Iraksın, uzaksın, öyle duygusuz.
Neden bana haram ettin gülüşü?
Ömrümün yok artık yeni bir düşü,
Gözlerim sen ağla, kalbim sen üşü.
Bir sen vardın ellerimden tutacak,
Neden bana haram ettin gülüşü?
Baharı görmeden yaşadık güzü,
Eksik mi yazılmış aşkın bu cüzü?
Yıllarca arayıp durdum bir yüzü.
Bir sen vardın ellerimden tutacak,
Baharı görmeden yaşadık güzü.
Varlığın bir hayal gibi, bedensiz,
Hangi ayrılık var böyle nedensiz?
Gurbet akşamlarım yorgun ve sensiz.
Bir sen vardın ellerimden tutacak,
Hangi ayrılık var böyle nedensiz?
Hâlâ beni sana bağlar bu şehir,
Her yalnız gecede ağlar bu şehir;
Geçse de bir ömür, çağlar bu şehir.
Bir sen vardın ellerimden tutacak,
Hâlâ beni sana bağlar bu şehir,
Tükendim ruhumca, bedenim hasta,
Hasret mahkûm kıldı beni bir yasta.
Ey şehir sitem et, kalbimi sars ta;
Bir sen vardın ellerimden tutacak,
Tükendim ruhumca, bedenim hasta.
Ümraniye ve sen, bir de bu resim,
Bir sen vardın ellerimden tutacak.
Ayrılık demi bu, aşkta son mevsim,
Bir sen vardın ellerimden tutacak.
Ümraniye ve sen, bir de bu resim
Hamit Hayal / Gönen
