Ağla, gül, küste

Hiç yol yürüdün mü kalka ve düşe

Neden bir menzile ermezsin gönül?

Bazen dalıyorsun dünden bir düşe

Haktan bir selamı vermezsin gönül?

Senin hiç hayalin kaldı mı dünde

Ne bir çığlığın var, vermezsin ünde

Sesime ses ver ve susma bu günde

Bu gidişle bir gün görmezsin gönül.

 Yıllar bir yolcudur ucunda tülün

Hasret alevinde savrulmuş külün

Gönül dünyasından öksüz bir gülün

Ömründen bir fikir dermezsin gönül

Hakkı bilmeyene yol vermez dağlar

Sevda bu, insanın gönlünde çağlar

Dışımız sır vermez, iç neden aglar

Sanmıyorum, sefa sürmezsin gönül.

Neden belli değil sağın ve solun

Hallerin tarumar, kalkmıyor kolun.

Hergün bu şehirden geçiyor yolun

Kapılar beklerken, girmezsin gönül.

Oysa bir zamanlar baştaydın süste.

Ne kadar çıkarsan çık, yoksun üstte

Kim haklı kim haksız ağla, gül, küste

Gaflet bu, günahı yermezsin gönül

        Hamit Hayal, 11.06.2026