Bir vedaya elveda

Nice yanmış gönülde ümit olmak isterdim,

Daha kaç yıl sürecek dünyada bunca hüzün?

Bir türlü bitemiyor, ebed mi benim derdim,

Şimdi mahzun olmaya doğru yanmış bir yüzün.

Aslında kapıları ardınca açık Hakkın,

Bir vedaya elveda değil ruhumda ki güz.

Şimdi dualarında kim Hakka öyle yakın,

Kimin alnı secdede, kimde var nurani yüz?

Yeniden bir diriliş ile gönül bağımız,
Tutmalıyız elinden, yücelmeli umutlar.

Hep böyle yanmamalı biliyorum çağımız,

Bu bayram sabahında dağılmalı bulutlar.

Ve kim ki yüreğini hakikate açarsa,

Zamanlar ötesinden Arş’a yakın yerdesin.

Kim bir yudum hayatın baharında naçarsa,

Ne hükmü olur adı bayram olsa her dersin.

Bayramlar güzelliğin zirve yaptığı zemin,
Gönül coşkunluğuyla şaha kalktığı zaman.

Her kim ki yaradanın merhametinden emin,

Gerçek sadet deminde gözler aktığı zaman.

Karanlık gecelerin nurlu sabahına gel,

Ey insanlık! İlahi hükümce varsa cezan,

Bir nurani gönülle, Hakkın İlahına gel,

Bir başka edasıyla bu şafakta ilk ezan.

                   Hamit Hayal / 04.10.2014