Yine kırık kanatla
Şair oldum şimdi ben, şiir yazarım aşka,
Varsa ilham kapını bırak bana aralı.
Anıları bıraktım, sildim ne varsa başka,
Sığındığım limanda bekliyorum yaralı.
Elleri ellerimden kayıp gitti bir yıldız,
Hasretle büyüttüğüm gülleri soluyorum.
Yüzünden düştü maske, dökülürken her yaldız
Boşalıyor gözyaşım, yeniden doluyorum.
Gurbet akşamlarının yeşerir bir gün dalı,
Sen yine yollarına düş ve aşkını savun.
Geç kalmış baharlarda tadarsın aşktan alı,
Kirlenmemiş bir gönül ve özleminle avun.
İsterim yine gül sen ve mutlu ol da içten,
Bir kor misali yakan acılar benim olsun.
Kes ümidi sevgilim benim gibi bir hiçten,
Bırak özünden akan acılar benim olsun.
Biliyorum acıdır her ayrılık, her veda,
Ezeli bir öyküden ebede verdim nişan.
Son yol ayrımındayım, kaderi ettim eda,
Yenilmez bi tavırla, sen hâlâ zat-ı zişan.
Geriye dönmek olsa yine kırık kanatla,
Ta Arş’ın kapısına varıp niyaz ederdim.
Yine sana koşardım aşk denen bir sanatla,
Sana bir bahar verir, ömrünü yaz ederdim.
Hamit Hayal / 06.11.2013
