Allah’ı anda
Gün gelir insanın biter rüyası
Onu bekleyen son yerde uyanır.
Herkesin muhakkak var bir hülyası
Ne idim ne oldum derde uynanır.
Kader bu hakikat, itaat naçar
Bu bir fırsat değil, sanmaki kaçar.
Her yolcu vaktine son bir cüz açar.
Bilen var mı insan nerde uyanır?
Hak böyle emretti, yazdı kalemde
Sebep sonuç ilke düstur âlemde.
Bakan görür, bilir, bulur ma’lemde
Her gamsız, kedersiz derde uyanır.
Ey nefsim hicret et, Allah’ı anda
Hayat ve hakikat mana bu handa.
Bir yanda gölge var, sisler bir yanda
Gözünde o sessiz perde uyanır.
Hamit Hayal, 29.08.2025
