Tutun artık elimden

Yıllar sonra yeniden âşık olduğum ece,

Sensin aşkı ararken bulup ta, kaybettiğim.

Uğrunda ne acılar çekip, dolduğum ece,

Keşke hep sen olsaydın imdadına yettiğim.

Ayrılık kahır dolu, ayrılık sanki zehir,
Sığındığım tek liman hasretin var adresim.
Bütün hülyalarıma kapı açan bu şehir
Baharın gelmediği mevsimlerden bir resim.

Bilmelisin, çok oldu veda edeli aşka

Hatıralar canlandı zihnimde onca içten.
Çoktandır unuttuğum Ümraniye bir başka,

Sense zaten yoldasın özü bensiz sevinçten.

Daldığım rüyalarda ilk aşkı arar gibi,

İstanbul belki kazan, ben içinde bir kepçe.

Ümitsizlik çevremi surlarla sarmış gibi,

Bütün sokaklar sensiz, yüreğimde kelepçe.

Tutun artık elimden kanadı kırık kuşlar

Ne kaldı benden geri, hayallerle çürürken.

Düşlerimin izinde, önümde sarp yokuşlar, 

Tükenmiş sevdam ile sona doğru yürürken.

                  Hamit Hayal / 29.08.2013