Sen varsın

Değişmez bir kanun kaderin izi
Sanatkârın özeninde sen varsın.
Bakıpta görmeyen kör etme bizi
Kainatın düzeninde sen varsın.

Sensiz içi boştur unvanın, sanın
Yurdu sende zikrettiğim lisanın.
Kalp gözüyle bakıp gören insanın
İdrakinde, izanında sen varsın.

Senden almış her misali baniler
Hiç kuşkusuz iman etti kaniler.
Kaderine not düşülmüş faniler
Kalem olup yazanında sen varsın.

Şekil, şema, mana yüklü resimin
Özü sensin her manidar isimin.
Nişaneler taşıyan dört mevsimin
Baharında, hazanında sen varsın.

Kim ulaştı bahtiyardır ilk nura
Fatiha’yla tırmandılar son sura.
Saf saf olmuş gönülleri huzura
Davet eden ezanında sen varsın.

Hiç hükmü yok insan yiyen tüzenin
Ne farkı var bir çöplükten düzenin?
Yüce Rabbim mazlumları ezenin
Tartılacak mizanında sen varsın.
                          Hamit Hayal

Gittiler…

Kim ki batıl davasını öç etti
Ötelerden davet alıp, gittiler.
Hakikat bu ne insanlar göç etti
Her biri bir ufka dalıp gittiler.

Asli gurbet, yaşanılan an rüya
Derdine küs, kaderine yan rüya.
Hancı gölge, neylersin ki han rüya.
Yalnızca bir kaç gün kalıp, gittiler.

Orda biçmek için burda ekildi
Hayat belki çoğul, ölüm tekildi.
Akşam oldu, gün ufuktan çekildi
Öteye bir kapı çalıp gittiler.

Demek ki bir görevi var onunda.
Ölüm nedir, rengin hangi tonunda?
Kim direndi? Onlarda en sonunda
Kollarını yana salıp gittiler.
                              Hamit Hayal

Aşkın mealine yaz beni gönül

Başka okuyorsa zamanı çağım
Engin zelaline yaz beni gönül.
Allah’a meftunum, ebedi bağım
Hakkın celaline yaz beni gönül.

Fikirden zikire döndükçe şema
Aşkı bulmak değil bir kuru tema.
Hakikat yurduna yol versin sema
Göğün hilaline yaz beni gönül.

Okumak hiç değil alemi gözden
Dilimde çalkanan ırmaklar özden
Adına çözmek de manayı sözden
Zikrin helaline yaz beni gönül.

Aşkın daveti mi, ben ona erdim
Bu sırrı çözmeye bir ömür verdim.
Hüzüne, hicrana bulanmış derdim
Kalbin melaline yaz beni gönül.

Manasına teslim olmuş lalemde
Sevgiden bir dildir aşk bu alemde.
Kudret kalmış ise şayet kalemde
Aşkın mealine yaz beni gönül.
                         Hamit Hayal

Ne söylüyor ne diyor Hak

Haktan emanet bu hayat
Vazifen var, asma nefsim.
Sözün ağır, sözün bayat
Yeniden bak hasma nefsim.

Kalmaz ya elinden tutan
Zaman bir kara çığ yutan.
Allahtan kork, kuldan utan
Kendini hiç kasma nefsim.

Nasıl taşısın her hilkat
İnsanda bir haldir rikkat
Şekil gerek, öze dikkat
Yanlış yere basma nefsim.

Ne söylüyor ne diyor Hak
Cehenneme yoldur nifak.
Çok konuşma, övünçle tak
Diline bir tasma nefsim.
               Hamit Hayal

İnsan gerçeğine dönecek bir gün

İnecek bir ucu gökteki perde,
İnsan gerçeğine dönecek bir gün.
Kalbin hakikati bulduğu yerde
İnsan gerçeğine dönecek bir gün.

Neyi arıyoruz biz gözyaşında
İbret her faninin yalnız taşında.
Herkes bir rol almış ta en başında
İnsan gerçeğine dönecek bir gün.

Kaderin elinde kim değil esir
Ölüm vicdanlara etmez mi tesir?
Derin bir hikâye, sonsuz bir nesir
İnsan gerçeğine dönecek bir gün.

Bu alem bir veda evinden zemin
Zaman akıp gitti buradan demin.
Kim değil bir yolcu olmaktan emin
İnsan gerçeğine dönecek bir gün.

Hakikat bir sırdır, nedende neden
Ruha giydirilmiş bir köhne beden.
Dünyayı kendine yar ve mülk eden,
İnsan gerçeğine dönecek bir gün.

                             Hamit Hayal

1 2 3 5