İlayda

 

                        İlayda Arovacıklı’ya

Senden önce böyle yanmadı içim,
İlayda, gözlerin bir engin çocuk;
Nice gözler gördüm kanmadı içim,
Duygular denizi ey rengin çocuk.

Yolların olsa da uzun ve ince,
Eminim aşarsın bir gün sevince.
Güzel bir kaderle gönülden nice,
Varlık savaşında sen yengin çocuk.

Tazesin, dalında daha gonca gül,
Ne hicranlar yaşa, ne dertten üzül;
Bir gün yakacaksın sende bir gönül,
Âlemde bulunmaz bir dengin çocuk.

Tüm kalbi sevgiler bak senin için,
Şafak senin için, hak senin için;
Bu yalan dünya da ak senin için,
Biliyorum gönlün hep zengin çocuk.

Hakikat sırrını çözmekse ahtın,
Başında tacınla gönüller tahtın;
Yolun açık olsun, yücelsin bahtın,
İlayda, ey baki, ey bengin çocuk.

                               Hamit Hayal

Mehlika’m

                             Mehlika Nur’a

Kader bağlayınca böyle bağlarmış,
Yolumuz bir, ayrılık yok Mehlika’m.
Bir kaderle aşmak var şu çağları,
Sana olan sevgim ne çok Mehlika’m.

Hergün “baba ellerimden tut” desen,
Ne ben hasret çeksem keşke ne de sen.
Ömrün manasında hayat renk, desen,
Özümde ki ateşi yak Mehlika’m

Her ümidin, her hayalin, her rüyan,
Mesut ve bahtiyar, mutlu bir dünyan;
Hiç Bitmesin, uzun olsun her rüyan,
Başın hep dik ve yüzün ak Mehlika’m.

Alem mihnet oldu sen nur gözüme,
Binbir ilham ile doldun özüme.
Kudret kattın yüreğimden sözüme,
Sende birgün bir gönül yak Mehlika’m.

Kuşanmışsın bir mukaddes tülde sen,
Binbir çiçek, her sevdakâr gülde sen;
Şavkı vurmuş ay simanla gülde sen,
Merhamet et, rahmetle bak Mehlika’m.

Tutan elim, gören gözüm ay yüzlüm,
Hilal kaşlı, gök değirmi, yay yüzlüm;
Bir ömür hiç mahzun olma hay yüzlüm,
Yüce talih, baht versin Hak Mehlika’m.

                              Hamit Hayal

Feride’m

                                                Feride'ye

Düşüm biter, hülyam sona erdi mi?
Gözyaşımı kimse silmez Feride’m.
Benim yüreğimde ince derdimi,
Senden başka kimse bilmez Feride’m.

Bir şarkısın dilde bitme bir daha,
Al tut ellerimden itme bir daha.
Özümde kal artık gitme bir daha,
Sen gidersen yüzüm gülmez Feride’m.

Bugün yada yarın, muhakkak birgün,
Kimi hicret eder kimisi sürgün;
Gözümün önünde gül yüzün hergün,
Bir giden bir daha gelmez Feride’m.

Sağım kuşatılmış, yenilmiş solum,
Mana menzilinde meçhule yolum.
Bir hakikat olsa da hep şu ölüm,
Sevgi ölmez, seven ölmez Feride’m.

İfşa etsen yüreğimde saklımı,
Çok zamandır sana taktım aklımı.
Her yarayı saran zaman haklı mı?
Zihnimde ki resmin solmaz Feride’m.

Şu gönül kapımı çalsa bir arif,
Varlık yokluk nedir etse bir tarif.
Var mı senden başka güzel ve zarif,
İçimde bir boşluk dolmaz Feride’m.

Kimbilir şimdi sen kimde ve nerde,
Düşümü dolduran bir sır bir perde;
İnsan değişsin der, ümit ederde,
Başka kaderimiz olmaz Feride’m.

                            Hamit Hayal                      

Nihansın Özgem

Gönlümü kudretle bağlar öz sende,
Nihayet ya sonsuz, ya ansın Özge’m.
Bağışlar bir gönül, ağlar göz sende,
Nice düşlerde sen bir hansın Özge’m.

Anladım özünü ben her taşından,
Sen her ağladıkça gözün yaşından.
Hayat bu geçecek sevda başından,
Sevilmeye layık dilhansın Özge’m.

Hayatından bir hatıra ver bana,
Hayat denen yolda kalsan er bana.
Rüzgârlar ses verir, yeller der bana,
Bir gönül yurdunda ilhansın Özge’m.

Bir isim kalacak elbet senden şan,
Yüreğim cennetin, sevgimden nişan.
Kudrete bürünmüş bir zat-ı zişan,
Kaderden bir güzel cihansın Özge’m.

Gönlüm ümitlenir gül-i zarından,
Sen beni yaktıkça böyle narından.
Kaderin hükmü var, bekle yarından,
Dağlarda bir çiçek, reyhansın Özge’m.

Ümit alevinde yansın mor artık,
Bu yolun sonunda ne var sor artık.
Şimdi gideceksin kalman zor artık,
Bir gül bahçesinde Gülhansın Özge’m.

Kavlini verdin ki aşkın dille sen,
Ya bir ızdırapsın ya bir sille sen.
Kaderin hükmünde neden ille en?
Esrara bürünmüş nihansın Özge’m.

                                  Hamit Hayal