Bir hayal ötesinden

Veda edip ebedi içimizde putlara,

İbrahim makamından çağlar ötesi çağrı.
Koşun ey sevgililer gökten inmiş kutlara,

Ne hasret kalsın bugün, ne kalplerde bir ağrı.

Bir hayal ötesinden kapıyı çalan kimdi,
Dilimde bir isyanla istiyorum haykırmak.
Gönül sadetle dolan eski zamanda şimdi,

Heyhat, hatıralardan zihnimde coşkun ırmak.

Nemrutun ateşinde yanan kimin günahı,

Ey nefsim tutun artık, anlamak için yanda.

Anlarız elbet bir gün yandığımız gün ahı,

En mübarek bayramlar diliyorum bu anda.

Her zalim günahınca inşa eder bir eser,
Maveradan öteye geçmesin, burda kalsın.

Kardeşlik denen ahtın yerinde yel mi eser,

Bir ilahi hüküm mü, bu dünya kurda kalsın?

Ne ayrılık sevdanın vuslatla biten faslı,

Ne Ferhat’ı bekleyen Şirin kaldı âlemde.

Ve hâlâ bilinmeyen ölüm ne, nedir aslı,
Yoruldu günahları yazan mahzun kalemde.

Ümitsizlik ruhumu dirilten aşka engel.

Tatmak varken âlemde nice günler nice ak;

Umulmadık yerlerden çıkıyor başka engel.

Bir sonsuz duam kaldı yüreğimde bir de Hak.

                  Hamit Hayal / 26.07.2013