Ne kaldı geriye aşkın yazından

Sanki yangınların içinde kaldım,
İslenmiş yıllara götürdün beni.
Aklıma düşünce maziye daldım,
Hislenmiş yıllara götürdün beni.

Tarifsiz bir güzel hilal kaşıyla,
Destansı güllerin mağrur başıyla.
Bu aşkın kaderi, hep gözyaşıyla,
Islanmış yıllara götürdün beni.

İçime işlemiş, derdim veremde,
Aslı’dan eserdir bu hal Kerem’de.
Çağlar zaman, akar gönül deremde,
Süslenmiş yıllara götürdün beni.

İdrak, izanımdan sonra usumda,
Kaybettim bu aşkı bir derin suda.
Görünmez bir düşman gibi pusuda
Seslenmiş yıllara götürdün beni.

Sen yoksan da ümit bu en azından,
Bir teselli bulur gönlüm hazından.
Ne kaldı geriye aşkın yazından,
Sislenmiş yıllara götürdün beni.

                                                          Hamit Hayal

Aşkı bulamazsın gönül

Bir çıkmazda koşa koşa
Aşkı bulamazsın gönül.
Ömür geçip gider boşa
Aşkı bulamazsın gönül.

Her sevende gelir başa
Gözlerin bulanır yaşa.
Bak ibret al karataşa
Aşkı bulamazsın gönül.

Aşka ümit bağlasanda
Bir sel olup çağlasanda
Gözyaşınla ağlasanda
Aşkı bulamazsın gönül.

Sır misali çözmek zor da
Bir ömür yanarsın korda.
Dostta ara, elden sor da
Aşkı bulamazsın gönül.

Anlarsın ki kınandığın
Bir imtihan sınandığın.
Hayal edip, inandığın
Aşkı bulamazsın gönül.

            Hamit Hayal

Senin içinde ağladım

Veda ederken bu aşka
Senin içinde ağladım.
Kimse bilmez benden başka
Senin içinde ağladım.

Sen bana bir el olunca
Tükendim gülüm solunca.
Gözlerim nice dolunca
Senin içinde ağladım.

Erilmez manaydın nazda
Acıyı yaşattın hazda.
Ben nice bahar da, yaz da
Senin içinde ağladım.

En güzel bir süstün bana
Bir aşk verdin üstün bana.
Biliyorum küstün bana
Senin içinde ağladım.

Mana yüklü bir bilmece
Çözülmüyor hece hece.
Ben bir ömür gündüz gece
Senin içinde ağladım.

                  Hamit Hayal

Bir türlü dönmüyor sarhoşluk meste

Ayrılığa koşan yollar önümde
Bulutlar dağıldı, sisler kalmadı.
Bir başka mevsime döndü yönümde
Kalbimde o eski hisler kalmadı.

Bende nasibimi aldım sökümden
Dalımı kuruttun, kırdın kökümden.
Yıldızlar kayarken sona gökümden
Yaldızlar döküldü, süsler kalmadı.

Hakikat! Virane halin şu anki
Sebepsiz harcanan zamana yan ki.
Güllük gülistanlık bir bağda sanki
Dargınlıklar bitti, küsler kalmadı.

Bu aşkın elemi hicrandan beste
Bir türlü dönmüyor sarhoşluk meste.
İsyan et haline, bir yel ol este
Sevmeye ruh veren sesler kalmadı.

                                Hamit Hayal

Kaderime gölge düşen muamma

Bütün hasretleri yük ettin bana
Dedin ki “Ayrılık izana kalsın.”
Ne güldürdün beni ne yettin bana
Gönül sürgünlerim Fizan’a kalsın.

Dillere ah düşer, saplanır döşe
Hükmüdür her aşkın, hep kalka düşe.
Sevgilim meylimiz aşk denen düşe
Bu dünya seveni üzene kalsın.

Adalet yakışır hak bilir merde
İnsaf hangi ilde, merhamet nerde?
Hala inmiyor mu gözünden perde?
Sanmam ki bu dünya ezene kalsın.

Beni teslim alan Hak’ka “Hu” amma.
Eylemim isyankâr, sözüm “Tu” amma.
Kaderime gölge düşen muamma
Veririm bu sırrı, çözene kalsın.

Benim bu halime gözünü yum da
Aşkın alevinde eriyor mumda.
İnsaf bekle benden, bir vefa um da
Çözülmez kördüğüm mizana kalsın.

                          Hamit Hayal

1 2 3 156