İnsan gerçeğine dönecek bir gün

İnecek bir ucu gökteki perde,
İnsan gerçeğine dönecek bir gün.
Kalbin hakikati bulduğu yerde
İnsan gerçeğine dönecek bir gün.

Neyi arıyoruz biz gözyaşında
İbret her faninin yalnız taşında.
Herkes bir rol almış ta en başında
İnsan gerçeğine dönecek bir gün.

Kaderin elinde kim değil esir
Ölüm vicdanlara etmez mi tesir?
Derin bir hikâye, sonsuz bir nesir
İnsan gerçeğine dönecek bir gün.

Bu alem bir veda evinden zemin
Zaman akıp gitti buradan demin.
Kim değil bir yolcu olmaktan emin
İnsan gerçeğine dönecek bir gün.

Hakikat bir sırdır, nedende neden
Ruha giydirilmiş bir köhne beden.
Dünyayı kendine yar ve mülk eden,
İnsan gerçeğine dönecek bir gün.

                             Hamit Hayal

Ebedi sağların adıydı Mehmet

Maziyi andım da, sanki bir düştü
Ne şanlı çağların adıydı Mehmet.
Kara topraklara bir gül mü düştü
Devrilen dağların adıydı Mehmet.

Nice bir ülküyü ararmış beşer
Zaman ne insafsız, yaramı deşer.
Bir gül ol yeniden, bahtımda yeşer
Vatandan bağların adıydı Mehmet.

İman ve itaat mümin için şan
Mürşidi kâmildir Resulü Zişan.
Allah’tan Hakikat ehline nişan
Vuslata ağların adıydı Mehmet.

Baharını görmüş, en taze yaşta
Yazılmış destanlar bir bengi taşta.
Kaderin hükmüne yürürken başta
Oğuzda beylerin adıydı Mehmet.

Davadır insanı toprağa katan
Zaten alnımıza yazılmış vatan.
Mukaddes bir aşkla sonsuza yatan
Ebedi sağların adıydı Mehmet.

                            Hamit Hayal

Aşkı bulamazsın gönül

Bir çıkmazda koşa koşa
Aşkı bulamazsın gönül.
Ömür geçip gider boşa
Aşkı bulamazsın gönül.

Her sevende gelir başa
Gözlerin bulanır yaşa.
Bak ibret al karataşa
Aşkı bulamazsın gönül.

Aşka ümit bağlasanda
Bir sel olup çağlasanda
Gözyaşınla ağlasanda
Aşkı bulamazsın gönül.

Sır misali çözmek zor da
Bir ömür yanarsın korda.
Dostta ara, elden sor da
Aşkı bulamazsın gönül.

Anlarsın ki kınandığın
Bir imtihan sınandığın.
Hayal edip, inandığın
Aşkı bulamazsın gönül.

            Hamit Hayal

Senin içinde ağladım

Veda ederken bu aşka
Senin içinde ağladım.
Kimse bilmez benden başka
Senin içinde ağladım.

Sen bana bir el olunca
Tükendim gülüm solunca.
Gözlerim nice dolunca
Senin içinde ağladım.

Erilmez manaydın nazda
Acıyı yaşattın hazda.
Ben nice bahar da, yaz da
Senin içinde ağladım.

En güzel bir süstün bana
Bir aşk verdin üstün bana.
Biliyorum küstün bana
Senin içinde ağladım.

Mana yüklü bir bilmece
Çözülmüyor hece hece.
Ben bir ömür gündüz gece
Senin içinde ağladım.

                  Hamit Hayal

Bir türlü dönmüyor sarhoşluk meste

Ayrılığa koşan yollar önümde
Bulutlar dağıldı, sisler kalmadı.
Bir başka mevsime döndü yönümde
Kalbimde o eski hisler kalmadı.

Bende nasibimi aldım sökümden
Dalımı kuruttun, kırdın kökümden.
Yıldızlar kayarken sona gökümden
Yaldızlar döküldü, süsler kalmadı.

Hakikat! Virane halin şu anki
Sebepsiz harcanan zamana yan ki.
Güllük gülistanlık bir bağda sanki
Dargınlıklar bitti, küsler kalmadı.

Bu aşkın elemi hicrandan beste
Bir türlü dönmüyor sarhoşluk meste.
İsyan et haline, bir yel ol este
Sevmeye ruh veren sesler kalmadı.

                                Hamit Hayal

1 2 3 174