Kategori: Ayrılık Şiirleri

Bu aşktan ne kaldı elde,
Sen de bir gün sorabilsen.
Savrulup gittim bir yelde,
Bir yaram var, sarabilsen.

İlerisin özende sen,
Sevindiren, üzende sen.
Her sırrımı çözende sen,
Gönlüme bir girebilsen.

Kalben duyduğum minnetim,
Cehennem ile cennetim;
Artıyor her gün cinnetim,
İmdat edip, erebilsen.

Kalmadı aşkımda ülkü,
Virane eyledim mülkü.
Elveda diyen bir türkü,
Yüreğimden derebilsen.

Bitti açlık, aşka tokum,
Artık yaydan çıktı okum.
Ben ya varım, ya da yokum,
Dünyam yıkık, kurabilsen.

Cenaze ile düğünü,
Karıştırdım kördüğümü.
Benim sende gördüğümü,
Sen de ben de görebilsen.

Hamit Hayal / Gönen / 28.07.2013

Bir rüyada beni benden alan yar,
Bir hayale daldığımı anlarsın.
Gözleriyle gözlerime dalan yar,
Sensiz garip kaldığımı anlarsın.

Kalp zikreder, bir gün dilin anarsa,
Senin de bir yüreğin var, kanarsa;
Gönlüne bir ateş düşüp, yanarsa,
Gözyaşımı saldığımı anlarsın.

Neredesin, şimdi hangi zeminde,
Hicran dolu gözlerimin neminde.
Bundan sonra her ayrılık deminde,
Güz değince solduğumu anlarsın.

Bu ayrılık yaktı beni nar gibi,
Saçlarına aklar düştü, kar gibi.
Seninde bir ince derdin var gibi,
Bir divane olduğumu anlarsın.

Bir tatlı dil, hep vefakâr bir eda,
Ne kaldı geriye senden bir seda?
Her ayrılık getirirmiş bir veda,
Yüreğimden dolduğumu anlarsın.

Nice ince duyguyla mı, sözle mi,
Beni yakan bir çift elâ gözle mi?
Al içimden bu yorulmuş özlemi,
Bir gün benim öldüğümü anlarsın.

Hamit Hayal / Gönen / 27.07.2013

Ayrılık sevenler için bir kader,
Deyip de gidişin, nereye kadar?
Sevdana adanmış yorgun ömrümü,
Yeyip de gidişin, nereye kadar?

Kesilmek bilmiyor içindeki hız,
Varlığımı verip, harcadığım kız;
Yüzümde güneşim, gönlümde yıldız,
Kayıp da gidişin, nereye kadar?

Ben seni katarım eski şanıma,
İnsaf et sevdiğim, girme kanıma.
Aşkına adanmış masum canıma,
Kıyıp da gidişin, nereye kadar?

Ne diyeyim, karşımdasın el gibi,
Yıkıp geçtin yüreğimi sel gibi.
Karlı dağdan tipi, boran, yel gibi,
Esip de gidişin nereye kadar?

Bu sevda giderek döndü harama,
Demişsin ki; “Bir daha hiç arama”,
Sen benim kalbimde onmaz yarama,
Değip de gidişin nereye kadar?

Baktım da ben ateşlere atana,
İsyan ettim, derdime dert katana.
Olur olmaz böyle bir gün şeytana,
Uyup da gidişin nereye kadar?

Ayrılık başlamış demek ta özden,
Ne zaman çıkardın sen beni gözden?
Sevdiğim ezelde verdiğin sözden,
Cayıp da gidişin nereye kadar?

Şimdiden yüreğim hüznüne daldı,
Derim ki yaratan verdi ve aldı.
Yılar, aylar bitti, bir gün mü kaldı,
Sayıp da gidişin nereye kadar.

İçimde derdim var, dışımda berem,
Benim yandığımca yanmadı Kerem.
Sen benim derdimin adını verem,
Koyup da gidişin, nereye kadar?

Hamit Hayal / Gönen / 28.07.2013

Anmadım hiçbir şeyi,
Seni andığım kadar.
Yanmadım hiçbir şeye,
Sana yandığım kadar.

Çöktü başımda çatı,
Yere indi gök katı.
İnancım öyle katı,
Sana kandığım kadar.

Gölgen devlerden iri,
Şöhretin, şanın diri.
Ne başkası, ne biri,
Varsın sandığım kadar.

Belki mecnundur adım,
Çöldeyim adım adım.
Zaten bu aşk bir tadım,
Sevdam sunduğum kadar.

Gözlerin sonsuz, engin,
Doyamam, öyle rengin.
Gönlün yüce ve zengin,
Zaten umduğum kadar.

Ya hayalde, hülyada,
Saklandın bir rüyada;
Aşkın ömrü dünyada,
Güle konduğun kadar.

Hamit Hayal / Gönen / 28.07.2013

Bu âlemde ne var sonsuz kalıcı,
Kor düşer gönlüne, bir gün anlarsın.
Konar bir gün göğsüne can alıcı.
Kar düşer gönlüne, bir gün anlarsın.

Bakıyorum, huzur, neşen yerinde,
Varsa derdin, bırak kalsın derinde.
Belli olmaz, zor yılların birinde,
Yar düşer gönlüne, bir gün anlarsın.

Gönül kapısına dayanmadan güz,
Her aşk hikâyesi doldurur bir cüz.
Bir melek misali, gülden öte yüz,
Bir düşer gönlüne, bir gün anlarsın.

Zihnimdeki hayalinle kanışım,
Zordur seni her Mayısta anışım.
Bir murat et, bitsin artık yanışım,
Ar düşer gönlüne, bir gün anlarsın.

Sevdiğim, hasretin ne olduğunu,
Görürsün gözünün yaş dolduğunu.
Neden bu dünyada gül solduğunu,
Sır düşer gönlüne, bir gün anlarsın.

Hamit Hayal / Gönen / 27.07.2013