Satarsın

Onca günahım var, suçlarım ağır
Sürgün eder, ilden ile satarsın.
Vicdanın körelmiş ve kalbin sağır
Köle eder, elden ele satarsın.

Gerçekleri gördüm, aşkı deşince
Nedir sende bu körelmiş düşünce?
Ya sonrası, ben gözünden düşünce
Şom ağızda dilden dile satarsın.

Bu kör bakış, bu nasıl bir iş imiş
Anladım ki senin sevdan düş imiş.
Buz ülkesi, gönüllerde üşümüş
Karlı dağda yelden yele satarsın.

Sevenlerin yolu düşer bu hana.
Aklım söyler, hislerimde der bana
En sonunda hudut bilmez kervana
Katar beni çölden çöle satarsın.
                         Hamit Hayal

Hayal gerçek

Hakkın hükmü vasıl olur lisana
Hayal gerçek, hatıralar baz olur.
Vefa elbet güler bir gün insana
Hüzün kalmaz yüreğinde, yaz olur.

Mecnunlar Leylası ile sınanmış
Menzilinden geri kalan kınanmış.
Bir hayal olsa da vuslat, inanmış
Gönüllerde yara sarmak haz olur.

Ne kıymetin vardır ne bir ederin
Bir kütüğe not düşülmüş kaderin.
Elbet böyle sonsuz değil kederin
Her muradın Hak katına arz olur.

Ne kalır insandan, bir içli seda
Aşk Hakkı tazimde kulca bir eda.
Kaderin bırakmaz, etsen de veda
Bir gönüle girmek elbet farz olur.
                              Hamit Hayal

Bu gurbet şehir

Bu gurbet şehir
Cinnet ve cennetim, ilahi sürgün
Erilmez, kaderim bu gurbet şehir.
Neyleyim, alnıma yazılmış bir gün
Yerilmez, kaderim bu gurbet şehir.

Beni hep bekleyen bir yurdum orda
Hayallerim solgun, düşlerim morda.
Bu ayrılık yaman, bu hüzün zorda
Yenilmez, kaderim bu gurbet şehir.

Toprak mı yabancı, kader mi elde
Hislerinden yoksun bu yorgun belde.
Hep tatmak istedim ve tutmak elde
Verilmez, kaderim bu gurbet şehir.

Bu şehir bin kahır, bu şehir cefa
Bu hüzün yurdunda özlemdir sefa.
Nerdesin merhamet, nerdesin vefa
Denilmez, kaderim bu gurbet şehir.

Sisleri ötesinde ya da bir tülün
Bahtınız şah olsun, kaderden gülün.
Ne zaman ardına düştüm bir gülün
Derilmez, kaderim bu gurbet şehir.

Esirim, çözülmez kördüğüm bağla
Ey Gönen! Sar beni sevginden ağla.
Başka sevdalara köhne bir çağla
Girilmez, kaderim bu gurbet şehir.
              Hamit Hayal / 13.01.2013

Gideriz

Cennet kılıçların gölgesinde hak
Biz doğru yol denen yöne gideriz.
Mü’minler temenni eder muhakkak
Saflar geçer, saftan öne gideriz.

Şu kainattaki düzen ve denge
Mümince davettir küfr ile cenge.
Boyanmak kaderse bir kızıl renge.
Allah(cc) indindeki dine gideriz.

Aklı olan anlar, düşünse biraz
Zaman mı yetmiyor, ömürse ne az.
Kur’ani kelamda ince bir icaz.
Davet bizim kosar, yine gideriz.

Her kapı açılır mu’mince derde
Hiç kalır mı ahı mazlumun yerde?
Bir farklı nüans bu, bir ince perde
Belki bugün yarın Çin’e gideriz.

Yol alamaz elbet yerinde duran
Vatan Kızılelma, memleket Turan.
Gönlümüz Peygamber, aklımız Kuran
Mevlanayız, döne döne gideriz.
       Hamit Haya / Gönen / 27.02.2022

Sustum

Bir uzun hikâye, bir roman halim
Soylu serzenişle vakarken sustum.
Her zulüm ehlinden çok daha zalim
Sen beni hicranla yakarken sustum.

İstersen isyan et ve yanki resmin
Hayal ve hakikat, bu sanki resmin.
Meftunum, elimde ilk anki resmin
Hasretle yüzüne bakarken sustum.

Bilinmezler yalan, gölge yalancı
Gönül gurbetimde kimsesiz hancı?
Yine kımıldarken ince bir sancı
Bu aşka kurşunu çakarken sustum.

Ömrümde izler var, ruhumda tesir
Her çilem destandır, her elem nesir.
Kaderin hükmüne ne der bir esir
Ruhuma pranga takarken sustum.

Dinmez bir ağrıyla sarsılır başım
Hiç kimseye değil, kendime taşım.
Ne zaman aklıma düştün gözyaşım
Gurbet gecesinde akarken sustum.
                             Hamit Hayal

1 … 79 80 81 82 83 … 231