Kategori: Şiirler

Çekilmez, bu aşkın düşü de ağır,
Gözünün daldığı yere git artık.
Anladım, derdime yüreğin sağır,
Gönlünün kaldığı yere git artık.

Nasıl olsa bir gün inecek perde,
Ne varsa yaşanan yazılmış serde.
Bir gül mü çağırır, bir aşk mı, erde,
Gönlünü aldığı yere git artık.

Aşkım darmadağın, sevdamız talan,
Bir hakikat olsun, olmasın yalan;
Senden yüreğini hem kimse alan,
Ateşe saldığı yere git artık.

Arada bir perde, sırrı saklıyor,
Zaman bir gün sevenleri aklıyor.
Nicedir yorulmuş Ferhat bekliyor,
Dağları deldiği yere git artık.

Seninde içinde bir derdin var mı,
Dağların dumanlı, yolların kar mı?
Hasretten ağlatan vefasız yar mı,
Sevdanı çaldığı yere git artık.

Yağmur bitip gözyaşının dindiği,
Bir gerçeklik aşkın ruha sindiği.
Bir meleğin gökyüzünden indiği,
Hasretten öldüğü yere git artık.

Aşk bu, çözülmez bir sır ta ezelden,
Ayrılık kadereden, bilme güzelden.
Mevla murat verir belki tez elden,
Bahtının güldüğü yere git artık.

Hamit Hayal /Gönen / 10.09.2013

Seni tarifsiz bir aşkla severim,
İstersen uğrunda ölen olurum.
Beni bıraktığın yerde beklersen,
Yeniden bir ömür kölen olurum.

Bir hançer misali saplı döşünde,
Beni gör sevdiğim yalnız düşünde.
Kerem gibi diyar diyar peşinde,
İran da, Turan da bulan olurum.

Sen de bir gün yüreğinden taşarsın,
Yol iz bilmez bir menzilde şaşarsın.
Ne diyeyim, ayrılıklar yaşarsın,
Özlediğin vatan, sılan olurum.

Bir sevdada sevenin el olduğu,
Görüldü mü yüzünde gün solduğu?
Hiç oldu mu gözlerinin dolduğu,
Ağlarsan yaşını silen olurum.

İlk gördüğüm anda vurulduğumu,
Bilmezsin aşkına kurulduğumu.
Artık fark et sensiz durulduğumu,
Gözlerinin rengi, elan olurum.

Bazen diyorum ki anma aşkını,
Taşımak kolaydır sanma aşkını;
Benden başkasına sunma aşkını,
Korkarsın, başına belân olurum.

Hasretten ebedi, çilem bitmiyor,
Artık rüyalarda görmem yetmiyor.
Derdime bir derman fayda etmiyor,
Bellolmaz, ömrünü çalan olurum.

Anladım, sevmedin sen hiç birini,
Ferhat bulmak için her gün Şirin’i;
Reddetti dünyanın bütün kirini,
Senin için dağlar yaran olurum.

Ararım dünyada aşk ilacımı,
Bir tek sen silersin gönül acımı.
Tahtımı viran et, savur tacımı,
Sayki bir masaldan yalan olurum.

Bir el gibi uzaklardan bakışan,
Hayalinle düşüp, kalkıp, takışan;
Düşündüm, ne olur sana yakışan,
Bakarsın ağlatır, çilen olurum.

İster hakikat bil, ister öyle san,
İsterim anlatsın, varsa bir lisan;
Ey benim gözümde en güzel insan,
Kalbinde ebedi kalan olurum.

Hazırım, inandım en kutlu sona,
Yollarım varmıyor umutlu sona;
Aslında muhtacım bir mutlu sona,
Her gün hayaline dalan olurum.

Hamit Hayal / Gönen / 09.09.2013

Sırrımı taşıdım dert yüküm ile,
Ben seni kaderden bir aşkla sevdim.
Göklerden yazılmış bir hüküm ile,
Ben seni kaderden bir aşkla sevdim.

Yıllar hicret etti, geç oldu yaşım,
Bu şehir biliyor, neden gözyaşım.
Bomboş sokaklarda, önümde başım,
Ben seni kaderden bir aşkla sevdim.

Kördüğüm misali vurgun heceler,
Hicrandan ağladım, sustu geceler.
Sonun bir uçurum der bilmeceler,
Ben seni kaderden bir aşkla sevdim.

Gözlerinin gücü sandığım kadar,
Ömrün yüreğimde andığım kadar.
Aşk uğrunda içten yandığım kadar,
Ben seni kaderden bir aşkla sevdim.

Ümit verme, diriltirsin taşları,
Ben eğerim, eğme başka başları.
Anla artık gözümdeki yaşları,
Ben seni kaderden bir aşkla sevdim.

Kınalı bir bahar, bir yaz mevsimi,
Bu aşk en hasretsiz bir haz mevsimi.
Hislerimle yüklü bir naz mevsimi,
Ben seni kaderden bir aşkla sevdim.

Temellerim çöktü, yıktın çatımı,
Bilmezdim, yüreğin bunca katımı.
Şimdi ömrümüzde bir gün batımı,
Ben seni kaderden bir aşkla sevdim.

İmdat et gönlüme, er bir ateşte,
Gülmeyen bahtıma ver bir ateşte.
Göklerle tutuştu yer bir ateşte,
Ben seni kaderden bir aşkla sevdim.

             Hamit Hayal /Gönen / 07.09.2013

Özüne dönmeli yüzünü insan,
Nefsin insafını taşlamak gerek.
Tattıkça acıyı, hüzünü insan,
Hayata yeniden başlamak gerek.

Ömrümüz öteye aşan bir akış,
Anla, kendini bil, zamana yakış.
Sevdayı kabul et, aşkı bir nakış,
Kalplerde sevgiyi işlemek gerek.

Hakbilirde vicdan imanla diri,
Günaha bulaşmaz, reddeder kiri.
Musalla taşında her hangi biri,
Sadete erdi mi, düşlemek gerek.

Ne ordular bozsa, yense neferi.
İnsan hüsrandadır, hiçtir zaferi.
Bir gün tamamlarız biz de seferi,
Hayat ve ölümü eşlemek gerek.

Kimini ağlattı, kimine vurdu,
Masumu inletti, azdırdı kurdu.
Bu dünya bir çile, ızdırap yurdu,
İmanda sabredip, kışlamak gerek.

Hamit Hayal / Gönen / 05.09.2013