Kategori: Ayrılık Şiirleri

Yüreğimi bir tek sendin okuyan,
Yıkıldı içimde ümit dağlarım.
Şimdi zalimler var kader dokuyan,
Kalmadı çözüldü gönül bağlarım.

Keşke olsa sevmek yalnız bir adet,
Ya da zehir sun sen yine içerdim.
Var mı aşktan daha yüce ibadet,
Burda eker, ahırette biçerdim.

İbrahim’i yakan ateş değilmiş.
Şafağı yok, gecelerim sabahsız,
Bir bilseydin beni boynum eğilmiş;
Yüreğimden vurgun yedim günahsız,

Her şey yalan, kalbim neye üzülsün,
Tarifsiz bir keder ömrün hülyası.
Var mı artık gökte yıldız süzülsün,
Kısa sürdü bende aşkın rüyası.

Ateş denizinde mumdan bir gemi,
Neden gönül köprülerin atılmış?
Yakar beni ayrılığın her demi,
Hasretler var yüreğime katılmış.

Hamit Hayal / Gönen / 19.02.2013

Yüreğinde hasretini dert eden,
Bir vuslata derin ümit bağlarmış.
Hayal Sokağında sessiz bir hüzün,
Her gece burda bir bülbül ağlarmış.

Ölüm denen bir fanilik yakışmaz,
Etin, tenin, ruhun ile dirisin.
Ayrı düştük, menzilimiz çakışmaz,
Sen gökte ki yıldızlardan birisin.

Sen layıksın şöhretine, şanına,
Bizim her gün öne düştü başımız.
Bende bir gün uzanırım yanına,
Ulu gök altında yoldaş taşımız.

Üzerinde gökkuşağı bir fistan,
Gül goncası yürekler de açarmış.
Bülbül gitti, viran oldu gülistan,
Ölüm karşısında insan naçarmış.

Selviler altında uzun geceler,
Ben başında vurgun yemiş bir avcı.
Gönlümde bir bülbül vuslat heceler,
Hüküm yüce yerden, kader bir savcı.

Hamit Hayal / Gönen / 19.02.2013

Yol vermezdin akıp giden yıllara,
Kabuk tutmaz yaraları sarardın.
Seni ne çok sevdiğimi bilseydin,
Beni her gün düşlerinde arardın.

Belim bükük, başım öne eğilmiş,
Bitti artık vicdanımda duruşmam.
Bu bir güneş tutulması değilmiş,
Uzun sürdü kaderimle vuruşmam.

Kederim var ayrılığın tonunda,
Hasretimi mahşerde kim tartacak?
Çalınacak gönül kapın sonunda,
Bir gün senin kalp ağrın da artacak.

Oyun bitti, oynadım ben şaşkını,
Perde indi, ümitlerim kül artık.
Aslında ben hak etmedim aşkını,
Benim için ağlıyorsan gül artık.

Hamit Hayal /Gönen / 13.02.2013

İlmek ilmek dokuyup, iğne ile kazmışım,
Sanma ki vefasızlık, nisyanı bulacaksın.
Çoğunca ağlayarak acılarla yazmışım,
Bütün şiirlerimde isyanı bulacakasın.

Erdin mi muradına, gözlerimi yaş ettin,
Belki de benim gibi ta içinden yıkıldın.
Ruhumu çizdin derin, bedenimi taş ettin,
Hangi hükümle beni aşkına mahkûm kıldın?

Alaca karanlıklar var içimde, sen yoksun,
Demek ki yüreğine olmadı bir tesirim.
Yıllardır diyemedim bırak başka gül koksun,
Ben yıllardır kahreden gölgelere esirim.

Yıllardır senden başka bir sözü etmez dilim,
Başka gönüllerde ben sanma kudretli beydim.
Titreyen ellerimde sırdaş olmuş mendilim,
Gücümü benden alan geceye boyun eğdim.

Muradın aziz olsun, ben öykümü öreyim,
Kaderin mahkûmuyum dert yıksın deme beni.
Sana hasret gidecek gurbet kuşu yüreğim,
Düşler ile düşüşler taşır son deme beni.

Keşke diyebilseydim sakladığım nedeni,
Anlayacaktın sana tutkun koca devmişim.
Elbet yine bilme sen beni senden edeni,
Ben seni engin aşkla ölümüne sevmişim.

Nicedir gecelerin koynunda bir noktayım,
Yinede bu şehirde andım bu güzde seni.
Biteli yıllar oldu, varlığımla yoktayım,
Aramadığım gönül, kalmadı yüzde seni.

Gözleri gözlerime mahzun daldığı güzel,
Bir tadımlık ömrümün nihayetinde yaşım.
Elveda ey kaderin benden aldığı güzel,
Bahtiyar olacaktır bir bülbül konsa taşım.

              Hamit Hayal /Gönen / 13.02.2013

Manası kalmadı aşkın ömrümde,
Gözüm ırmağında coşkun bir selsin.
Kapandı son kapım, bitti ümidim,
Bundan sonra sende bana bir elsin.

Hayal ummanımda bir tek sen yoksun,
Avucumda nice gonca gül esir;
İsterdim ki saçlarında gül koksun,
Aşk dediğin bende sonsuz bir nesir.

Sensiz hüsranları tatmış biçimde,
Hep ümitsiz sana dair gözlemim.
Fırtınalar biter bir gün içimde,
Sona erer aşkla yaşıt özlemim.

Aslında ben kaderine yenilmiş,
Tutunduğum sağım, solum, yanımsın;
Ben olsam da yar düşünde denilmiş,
Kerem benim, sende Aslı Han’ımsın.

Ne sözüm var verilecek ne andım,
Kader limanında bekler son gemi;
Seni sevdim, bir tek sana inandım,
Bir çağ sürdü ayrılığın son demi.

Hamit Hayal / Gönen / 09.02.2013