Er yavaş yavaş
Düş artık yakamdan, beni yormadan,
Kendine bir dünya ör yavaş yavaş.
Gözlerin konuşsun, diller yormadan,
Bu mecnun halimi gör yavaş yavaş.
Kavuştur dağları, ara olmasın,
İstemem, ak yüzün kara olmasın.
Gönlünde sitemim yara olmasın,
Vicdanın olmasın kör yavaş yavaş.
Ben de gönül zaten her gün hislenir,
Umut dağlarımda yollar sislenir.
Bahar geldi, gelin yüzler süslenir,
Sevda mevsimine gir yavaş yavaş.
Bir gün bakma derim ardına bile,
Bir sevda uğruna dişersin dile.
Ben seni sevmekten çekerken çile,
Sevdan beni içten yer yavaş yavaş.
Ömür geldi geçti öyle bir hızla,
Dilim sitem eyle, kalbim sen sızla.
Dedimki gönlüme sevdiğin kızla,
Varsa bir muradın er yavaş yavaş.
Unutulmaz o seni ilk gördüğüm,
Bir hasretsin düşlerimde ördüğüm.
Kim diyorsa çözülmez bu kördüğm,
Çözülecek bir gün sır yavaş yavaş.
Taşımıyor artık beni bu beden,
Her sonucu doğuruyor bir neden.
Kalmış mıdır artık seni dert eden
Varsa bir sualin, sor yavaş yavaş.
Bu aşka yazdı da kader bir hüküm,
Ne hevesim kaldı sensiz, ne ülküm.
Sırtımda günahtan ağır bir yüküm,
Boşalır alnımdan ter yavaş yavaş.
Günahın doldurdu kalın bir kitap,
Dön beni bir mecnun eden afitap.
Hislerim yoruldu, yüreğim bitap,
Düşüyor önüme ser yavaş yavaş.
Hamit Hayal / Gönen / 19.07.2019