Çekilmezmiş, bilseydin bu acılar

Böyle her gün bürür müydü içimde,
Sen gönlümü alsaydın bu acılar?
Bunca hasret çürür müydü içimde,
Gitmeyipte, kalsaydın bu acılar?

Ayrılık var diye yola bakmazdı,
Dil kavrulmaz, ateşlerde yakmazdı.
Böyle her gün sel sel olup, akmazdı,
Düşlerime dalsaydın bu acılar.

Yüreğimde alev alev azdığın,
Bir kader mi alnımıza kazdığın?
Silinirdi hüküm diye yazdığın,
Koşup bana gelseydin bu acılar.

Kalp yaralar, gönül kırar şehirler,
Yol inletir, gurbet beni zehirler.
Belki bunca doldurmazdı nehirler,
Bir kenarda bulsaydın bu acılar.

Ağlıyorum, ayrılık var dendi mi,
Tükettim ben düşlerinde kendimi.
Taştım artık, zorluyorum bendimi,
Çekilmezmiş, bilseydin bu acılar.

Sonu bahar, her ömür kış olsa da,
Bir gün açar güller yine, solsa da.
Her günüm bir eleminle dolsa da,
Fark etmezdi, gülseydin bu acılar.

Bir ömür var ak saçtaki tellerde,
Bu kör bıçak artık başka ellerde.
Yara açar, kanar mıydı gülerde,
Sen yanımda olsaydın bu acılar?

Hamit Hayal / Gönen / 16.07.2013

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir