Kategori: Ayrılık Şiirleri

Dudağım kuruyor, ateşte özüm,
Ben böyle değildim sevmeden önce.
Senden başkasını görmüyor gözüm,
Ben böyle değildim sevmeden önce.

Bir çift göze esir, bir kalbe tutkum,
Belki seni sevmek en büyük utkum.
Dillerim dönmüyor, tutuldu nutkum,
Ben böyle değildim sevmeden önce.

Elini alnıma koymadın niçin,
Bürürken bir sinsi dert için için.
Ne hayaller kurdum hep senin için,
Ben böyle değildim sevmeden önce.

Dert hep işleyecek, yara dilecek,
Toprak mahvedecek, zaman silecek.
Sevmeyen aşk nedir, nerden bilecek,
Ben böyle değildim sevmeden önce.

Nehirler doldurur gözümde yaşım,
Elem bir damla su, keder her aşım;
Bir gönül ağrım var, çekmiyor başım;
Ben böyle değildim sevmeden önce.

Dilerim sürmesin, bitsin bu oyun,
Hayal et bir günde kurulmuş toyun.
Gözüm bir noktada, bükülmüş boyun,
Ben böyle değildim sevmeden önce.

Cemalin bir kitap, bir başka yüzün,
Neden hep getirir her aşk bir hüzün?
Ruhuma derin bak, kalbinle süzün,
Ben böyle değildim sevmeden önce.

Hamit Hayal / Gönen / 20.03.2013

Sen benim hicranım, ağrıyan başım,
Bilsen, bilmesen de düşlerimdesin.
Her mevsim sel oldu gözümde yaşım,
Bilsen, bilmesen de düşlerimdesin.

İnleyen bu kalbim kederde, yasta,
Hasretten yorgunum, sevginsiz hasta.
Katlime ferman yaz, bir mühür bas ta,
Bilsen, bilmesen de düşlerimdesin.

Boyu sevda olsun, aşk olsun eni,
Bir dünya kurmaya var mısın yeni?
Dönülmez bir aşkla sevdim ben seni,
Bilsen, bilmesen de düşlerimdesin.

Ömrümde her saat ve her anda sen,
Mana, hayat, ölüm, ten de can da sen.
Anlarsın özünden bir gün yan da sen,
Bilsen, bilmesen de düşlerimdesin.

Zordur zirvesine aşkın çıkılmak,
Kolaymış her gönlü bir bende kılmak.
Ya senle gülmek var, ya da yıkılmak,
Bilsen, bilmesen de düşlerimdesin.

Hamit Hayal / Gönen / 19.03.2013

Nihayet anladım, yalan bu dünya,
Hakikat sandığım her şey boş imiş.
Bir vuslat deminden kalan bir rüya,
Ağlayıp, yandığım her şey boş imiş.

Bir gönül yurduna her dem ıraktım,
Yok bir maharetim, hep bir çıraktım;
Ne kaldı arkamda, ben ne bıraktım?
Benimdir sandığım her şey boş imiş.

Esiri oldum ben sessiz bir hiçin,
Sonunda yanmak var hep için için;
Bir gölgem uzadı hep neden, niçin,
Bir ömür andığım her şey boş imiş.

Feleğe yenildim zor her vuruşma,
Kendi gerçeğimde var bu duruşma;
Duygumdan yansıyor yüzde buruşma,
Dal diye konduğum her şey boş imiş.

Nihayet anladım, yalan bu dünya,
Hakikat sandığım her şey boş imiş.
Bir vuslat deminden kalan bir rüya,
Ağlayıp, yandığım her şey boş imiş.

Hamit Hayal / Gönen / 17.03.2013

Benimle beraber, benle değilsin,
Kalbimde hicranın, dilde sen varsın.
Başım senden başka kime eğilsin,
Her garip memleket, ilde sen varsın.

Bari sen yaramı olma kaşıyan,
Hasret dağlarını benim taşıyan.
Bilseydin gönlümü kıldım aşiyan
Aylarda, mevsimde, yılda sen varsın.

Bir gamın olur mu içten çürüsem,
Vursam şu dağlara, duman bürüsem.
Gece hayal etsem, gündüz yürüsem,
Gönül aşıp giden yolda sen varsın.

Gönül serabımda ararken suyu,
İçine düştüğüm hal derin kuyu;
Çekilmez derlermiş sevenin huyu,
Sazım figan eder, telde sen varsın.

Bir mektup yaz ya da bir adres ver de,
Belki ben gelemem, bir gün sen erde.
Senden bir nişane kaldı mı, nerde,
Açılan her gonca gülde sen varsın.

Hamit Hayal / Gönen / 17.03.2013

Gönlüm hasret kaldı yüce zatına,
Yüreğimi yorduğumu bilmezsin.
Belki bir gün varmak için katına,
Nice yollar sorduğumu bilmezsin.

Dudağından dudağıma gül bırak,
Belki gönlüm sevda bilmez bir çırak.
Aramızda hasretler var, yol ırak,
Nice dağlar yardığımı bilmezsin.

Ayrılık var daha yolun başında,
Hicranlar çalkandı gözüm yaşında.
Baharı beklerken aşkın kışında,
Aşka saat kurduğumu bilmezsin.

Bir ümit kaldıysa o eski yazdan,
Kapımı çalarsın belki birazdan.
Ağlayan besteler yapıp hicazdan,
Hasretinle kardığımı bilmezsin.

İstersen son defa bak ta bu şehir,
Yeniden bir ateş yak ta bu şehir.
Bir aşkı ararken Hakta bu şehir,
Artık sona vardığımı bilmezsin.

Hamit Hayal / Gönen / 17.03.2013