Kategori: Ayrılık Şiirleri

Bir türlü hakikat olmuyor düşüm,
Önce bulup, sonra kaybediyorum.
Uzak bir gönülde kaldı gülüşüm,
Önce bulup, sonra kaybediyorum.

Yüreğimi hasret hasret zehirler,
Gözlerimde doldu, taştı nehirler.
Zindan artık çöl olası şehirler,
Önce bulup, sonra kaybediyorum.

Bir ümidim kaldı, bahar gelince,
Gönlünü sun artık bana elince.
Bende Ferhat gibi dağlar delince,
Önce bulup, sonra kaybediyorum.

Kara saçım, karlar yağdı aklaştı,
Görüyorum, yolun sonu yaklaştı.
Kaç yıl oldu iki gönül koklaştı,
Önce bulup, sonra kaybediyorum.

Sevdiğim, kalmışım bir kara kışta,
Yorgunluk var yüreğimden bakışta.
Çilem başlar sen beni her yakışta,
Önce bulup, sonra kaybediyorum.

Çözülsün sevdana dair ne gizler,
Hayat seni benden sevdikçe gizler.
Kar yağdı yollara, kayboldu izler,
Önce bulup, sonra kaybediyorum.

Yenilmişim, kötü bitti yarışmam,
Belki senle bir daha hiç barışmam.
Uzun sürmez şu toprağa karışmam,
Önce bulup, sonra kaybediyorum.

Sen beni âlem de eller içinde,
Çırpınırken görme seller içinde.
Sevdiğim ben seni güller içinde,
Önce bulup, sonra kaybediyorum.

Hamit Hayal / Gönen / 22.07.2013

Nasıl yazdın kaderime elemi,
Anların içinde bir an kaybettim.
Bir hükümle kırdın yorgun kalemi,
Canların içinde bir can kaybettim.

Çekilmez bir bela geldi de başa.
Geç artık, başımı vursam bir taşa.
Sevdiğim, gönlünce gül, eğlen, yaşa,
Hanların içinde bir han kaybettim.

Nasıl aşılacak bunca yokuşlar,
Bekledim, bir türlü geçmedi kışlar.
Artık dönmeyecek gurbetten kuşlar,
Kanadı kırıldı, şahan kaybettim.

Dayanılmaz her güzelin nazına,
Âşık idim bu sevdanın yazına.
Gönül telim inle, vur da sazına,
Ta içimde ben bir nihan kaybettim.

Her gün benim gözlerimde coşar sel,
Düş artık bir yola, gel sevdiğim gel.
Yaşım nice vardı, büküldü de bel,
Âlemler içinde cihan kaybettim.

Sen beni bir imtihanla sınarken,
Üzülürüm el halini kınarken.
Hasretinden gözlerim bir pınarken,
Güllerin içinde Gülhan kaybettim.

Hamit Hayal / Gönen /21.07.2013

Aştı çekip giden yıllar boyunu,
Çok zamandır ele döndü yar artık.
Anladım ki zor bozmuyor oyunu,
Gözlerimde sele döndü yar artık.

Kalbim kırık, duygularım yaralı,
Bekliyorum gönül kapım aralı.
Var mı benim gibi bahtı karalı,
Dağ başında yele döndü yar artık.

Bedenler yorulur, usanır canlar,
Gönül takviminden tez düşer anlar.
Ne sevdalar göçtü, gitti ne hanlar,
Yanıp sönen küle döndü yar artık.

Ne diyordun bana; “Gönlü çilelim,
Ömrümüzden gamı derdi silelim.”
Ayrılıklar varken nasıl gülelim,
Gönül yakan çöle döndü yar artık.

Sabrı ilmek ilmek işledim diye,
Seninle bir vuslat düşledim diye;
Masumum, günah mı işledim diye,
Kıymet bilmez kula döndü yar artık.

Beni sana bağlayan bir meyilmiş,
Bırak böyle kalsın, başım eğilmiş.
Demek sevgin bir hakikat değilmiş,
Bir geçersiz pula döndü yar artık.

Bir tadımlık sevda bir zor oyunca,
Sanma ki terk ettim gönlüm doyunca.
Düşler kovaladım ömrüm boyunca,
Bir vefasız güle döndü yar artık.

Hamit Hayal / Gönen / 20.07.2013

Seninle baş başa geçer her anım,
Doldurur günümü hasretin güzel.
Bir yanım çiledir, hüzün bir yanım,
Öldürür günümü hasretin güzel.

Yollar uzar gider, arayı açar,
Sanki bir avcıdan bir ceylan kaçar.
İçimde bir ufka gün batar, naçar,
Soldurur günümü hasretin güzel.

Aşkından oldu da bir ömür talan,
Düşündüm, geride senden ne kalan?
Hakikat bildiğim sevdan bir yalan,
Çaldırır günümü hasretin güzel.

Yılları harcadım, vazgeçtim andan,
Sultanlar içinde terkim var handan.
İçinden çıkılmaz bir kara zindan,
Oldurur günümü hasretin güzel.

Sen benim kalbime düştün de arsız,
Her gecem bir çile, her günüm kârsız.
Ben seni hep sevdim, zaten inkârsız,
Böldürür günümü hasretin güzel.

Tattığım ne varsa, karadan, aktan,
Sevenin başına her gelen Haktan.
İçime bir gece çöktü de çoktan,
Doldurur günümü hasretin güzel.

              Hamit Hayal / 20.07.2013

Sonunda kalbimi ağlattın, sevin,
Ben hakikat nerde, bulamıyorum.
Sevda adresimde yok gönül evin,
Ben seni bir yerde, bulamıyorum.

İstiyorsan yüreğimden sileyim,
Heba oldu bunca bahtsız dileğim.
Muradın ne, nedir derdin bileyim,
Çare yok bu derde, bulamıyorum.

Kendi hicranına bah ettin beni,
Nur-ı cemalinde mah ettin beni.
Bir zaman gönlünde şah ettin beni,
Düştüm bir el verde, bulamıyorum.

Hatırım kaldıysa kulak ver imdi,
Sorarlar; “Sevdiğin şu zalim kimdi?”
Bir gün geç kalırsın, düş yola şimdi,
Gel gönlüme erde, bulamıyorum.

Anla artık sevenler var, ilenmez,
Sağır vicdan, ölmüş gönül bilenmez.
Bilmiyorum ben Haktan aşk dilenmez,
İki gözüm körde, bulamıyorum.

Hamit Hayal / Gönen / 19.07.2013