Kategori: Ayrılık Şiirleri

Anmadım hiçbir şeyi,
Seni andığım kadar.
Yanmadım hiçbir şeye,
Sana yandığım kadar.

Çöktü başımda çatı,
Yere indi gök katı.
İnancım öyle katı,
Sana kandığım kadar.

Gölgen devlerden iri,
Şöhretin, şanın diri.
Ne başkası, ne biri,
Varsın sandığım kadar.

Gözlerin sonsuz, engin,
Doyamam, öyle rengin.
Gönlün yüce ve zengin,
Zaten umduğum kadar.

Hamit Hayal / 28.07.2013

Bu âlemde ne var sonsuz kalıcı,
Kor düşer gönlüne, bir gün anlarsın.
Konar bir gün göğsüne can alıcı.
Kar düşer gönlüne, bir gün anlarsın.

Bakıyorum, huzur, neşen yerinde,
Varsa derdin, bırak kalsın derinde.
Belli olmaz, zor yılların birinde,
Yar düşer gönlüne, bir gün anlarsın.

Gönül kapısına dayanmadan güz,
Her aşk hikâyesi doldurur bir cüz.
Bir melek misali, gülden öte yüz,
Bir düşer gönlüne, bir gün anlarsın.

Zihnimdeki hayalinle kanışım,
Zordur seni her Mayısta anışım.
Bir murat et, bitsin artık yanışım,
Ar düşer gönlüne, bir gün anlarsın.

Sevdiğim, hasretin ne olduğunu,
Görürsün gözünün yaş dolduğunu.
Neden bu dünyada gül solduğunu,
Sır düşer gönlüne, bir gün anlarsın.

Hamit Hayal / Gönen / 27.07.2013

Bir zamanlar gül açardı bağların,
Söyle, şimdi mamur ilin nerede?
Tez mi geçti sevda dolu çağların,
Beni benden alan halin nerede?

Sevenleri bir gül gibi solduran,
Çevresinde bir pervane olduran;
Bir katreden bir ummanı dolduran,
Bülbül gibi şakır dilin nerede?

İstiyorsan vur da beni taşlara,
Dokunma hiç gözümde ki yaşlara.
Yaz mı bitti, ömrün döndü kışlara,
Solup gitmiş gonca gülün nerede?

O ümitler gönlümüzde açarmış,
Fırsat elde iken bir gün kaçarmış.
Çöle düşen her mecnun bir naçarmış.
Gören gözün, tutan elin nerede?

Ateş düştü yüreğime sezdikçe,
Tükenmişim bu sevdadan bezdikçe.
Geçti gitti, sen zalimce ezdikçe,
Hani sana meftun kulun nerede?

Hamit Hayal / Gönen / 27.07.2013

Ateş düşer, alev yakar özünde,
Bir gün hayal olduğumu anlarsın.
Hasret tüter, ismim büyür gözünde,
Bir gün hayal olduğumu anlarsın.

Her şafak bir karanlığı yararken,
Düşün beni bir yaranı sararken.
Yüreğinde, bir yerlerde ararken
Bir gün hayal olduğumu anlarsın.

Bir gün gönül bağı viran olunca,
Çekip gider bülbül, gülü solunca.
Bir serapta gözyaşların dolunca,
Bir gün hayal olduğumu anlarsın.

Seninde hülyanda varmış ki loşluk,
Neden yüreğinde derin bir boşluk?
Rüyan biter, gelir geçer sarhoşluk,
Bir gün hayal olduğumu anlarsın.

Ne dirisin bu âlemde ne ölü,
Geçeceksin ömründeki son çölü.
Yüreğimde yorgun düşmüş han gülü,
Bir gün hayal olduğumu anlarsın.

Uyanır mı bir rüyaya bir dalan,
Yıkıp giden selden geri ne kalan?
Sevgi yalan, sevda yalan, aşk yalan,
Bir gün hayal olduğumu anlarsın.

Sel sel olup ela gözün taşınca,
Gönlün inler bir emelde yaşınca.
Yol vermez şu yüce dağı aşınca,
Bir gün hayal olduğumu anlarsın.

Hamit Hayal / Gönen / 26.07.2013

Gel gönül eğleme, kalma ellerde
Viran olup gider gülün sevdiğim.
Ümitler tükenir coşkun sellerde
Bir gün solup gider gülün sevdiğim.

Sen yalnız aşkınla sığdın içimde
Sonsuz hasretleri yığdın içimde.
Bir çığlık, belki bir çığdın içimde
Ömür alıp gider gülün sevdiğim.

Aylar, yıllar geçer uzar da ara
Aşkın bir dert olur, hasretin yara.
Bir gün çullar giyer, bürünür kara
Garip kalıp gider gülün sevdiğim.

Ayrılık sel olur bir yol başında
Kalbimin ağrısı gözün yaşında.
Bir muamma isim kabrin taşında
Anla, ölüp gider gülün sevdiğim.

Nice hatıramda gölgeli yüzün
Nice yaz düşünün ardında güzün.
Bir beşinci mevsim kalbinde hüzün
Düne dalıp gider gülün sevdiğim.

Belki hâlâ durur yorgun masanda
Aşk için yazdığın hasret yasanda.
Artık sen koklasan, koklamasanda
Gerçek, solup gider gülün sevdiğim.

Hamit Hayal / Gönen / 24.07.2013