Kategori: Ayrılık Şiirleri

Bu dünyada nerde olursan ol da,
Sormuyorum artık “ neden, nerdesin?”
Bir gün döneceksin, gözlerim yolda,
Sen bende ki gönül denen yerdesin.

Belki bu son ilham aşkın güzünden,
Bu hale düştüysem senin yüzünden.
Sevgimin resmini çizdim, hüzünden,
Sen bende ki gönül denen yerdesin.

İnancıma kattığım tek beden sen,
Seni sevdim, bir tek seni, neden sen?
Aşkı “Ateş”; Diye tabir eden sen,
Sen bende ki gönül denen yerdesin.

Ömür geldi geçti, bir anlar kaldı,
Aşk tükendi, aşksız ne hanlar kaldı.
Seni benden başka kim anlar kaldı?
Sen bende ki gönül denen yerdesin.

Ben seni sevdiğim için mi küstün,
Hiçbir aşk olamaz aşkımdan üstün.
Hülyamda bin renktin, gönlümde süstün,
Sen bende ki gönül denen yerdesin.

Hasretimle durgun bir gülü sevdim,
Ben sevdaya kurgun bir gülü sevdim;
Aslında ben vurgun bir gülü sevdim.
Sen bende ki gönül denen yerdesin.

Belki ben bu anda senden umutlu,
Mutlu musun, ya da ne kadar mutlu?
Anladım aşk ancak seninle kutlu,
Sen bende ki gönül denen yerdesin.

Hamit Hayal / Gönen / 29.11.2013

Sevda oyunumuz sona erse de,
Bir gün ölüm uykusundan uyansın.
Seni sevmek bana zarar verse de,
Yüreğimde ateş sönmesin, yansın.

Ömrüme sen gibi bir aşkı kattım,
Tutkuyu hissettim, inadı tattım.
Sanma ki sonunda fırlattım, attım,
Sen benim ömrümde bir sonsuz ansın.

Bir lâle misali boynumu eğdin,
Bir çöl fırtınası, bilmem ki neydin?
Sen gönlüme girdin, kalbime değdin,
Ezelden sultanım, ebedi hansın.

Bu aşk hikâyesi eksik bir nesir,
Ruhumda bıraktı bir sonsuz tesir.
Yıllar sonra bile ben sana esir,
Fikrimce bir hayal, zihnimce zansın.

Aşkın sınırını taşan yollarda,
Eğriye meyledip, şaşan yolarda;
Sen insan ömrünü aşan yollarda,
Beklerken kapımı çalan mizansın.

İnsafsız gönlünde düştüm ağlara,
Gücüm yetmez beni saran bağlara.
Başım alıp vursam yüce dağlara,
Nerede akılsın, kimde izansın?

Bu aşkta kim oldu yükü taşıyan,
Sevdam bir virane, yıkık aşiyan.
Şimdi bir köşede garip yaşayan,
Bir eski hatıra, bir son nişansın.

Nice acılar var bende verdiğin,
Bir gönlüm kalmadı artık erdiğin.
Her gülde bir hasret, hüzün derdiğin,
Mevsimlerden bahar, aydan Nisansın.

Hamit Hayal / Gönen / 28.11.2013

Sel oldun, gözümün arkında mısın,
Bu aşkın kaderi senin elinde.
Dünyamı yıksan da, farkında mısın,
Bu aşkın kaderi senin elinde.

Dilim çözülmezse öz senle ağlar,
Bir mecnun deminde söz senle ağlar;
Hıçkırık tuttukça göz senle ağlar,
Bu aşkın kaderi senin elinde.

İsyandayım, başım göklerden inmez,
Bir zor ayrılık bu, içime sinmez.
Ölüm gelir, gönül fırtınam dinmez,
Bu aşkın kaderi senin elinde.

Dudaktan dökülen kelam misali,
Gökler ötesinden selam misali;
Yok benim gözleri elam misali,
Bu aşkın kaderi senin elinde.

Belki gözyaşından bir gülüştesin,
Hangi rüyadasın, hangi düştesin?
Düşmem mi yollara bana düş desin,
Bu aşkın kaderi senin elinde.

Sevda baharında aşkla çelişmen,
Akıl elden gitti, özün delişmen.
Gönlüm uzun sürer, zordur gelişmen,
Bu aşkın kaderi senin elinde.

Ömür gün görmeyen bir uzun gece,
Kaç cümle bıraktın, kaç yorgun hece?
Son hükmü elimden alan ey ece,
Bu aşkın kaderi senin elinde.

Vay benim başıma gelenlere vay,
Çok değil mi hasretinden düşen pay?
Sen benim ömrümü etsen de bir zay,
Bu aşkın kaderi senin elinde.

Aşkta hakikatim, meşkte ulyamı,
Ne olur elimden alma hülyamı.
Sahipsiz bir mektup say da rüyamı,
Bu aşkın kaderi senin elinde.

Hamit Hayal / Gönen / 24.11.2013

Sırrını çözmeye yeter bir gece,
Sevdanın düşünde yorulmadım ben.
Anılar adına, yalnız bir hece,
Nerde ne haldeyim, sorulmadım ben.

Kırık bir kalp ile ne yollar sektim,
Sen ayrılık verdin, ben hasret ektim.
Sen güldün eğlendin, ben çile çektim,
Sevdana küsmedim, darılmadım ben.

Savruldum en arsız seller içinde,
Kavruldum vicdansız yeller içinde;
Diyar-ı gurbette, eller içinde,
Bir gönülde tahta kurulmadım ben.

Şimdi neden ötelerden birisin,
Gün batarken gölgelerden irisin.
Ölüm bana, sen gönlümde dirisin,
Sevginde bir türlü karılmadım ben.

Arzumu çalmasın, git bu şehirden,
Gözlerim dalmasın, git bu şehirden;
Hayalin kalmasın, git bu şehirden,
Bir türlü gönlüne varılmadım ben.

Aşka isyanlarım bir gür çağlayan,
Bunca yıl var seni bana bağlayan.
Her hicran deminde sessiz ağlayan,
Hasret gözyaşıyım, durulmadım ben.

Hamit Hayal / Gönen / 23.11.2013

Giden gitti, gelmez geri bir daha,
Elinden aldırmak zorunda mıydın?
Kurudu gönlümde kalmadı vaha,
Rüyanı çaldırmak zorunda mıydın?

Senin bahtın benim gibi kara mı,
Melâl olsun gönlüm, sarma yaramı.
Yollar ırak etsin senle aramı,
Dağları kaldırmak zorunda mıydın?

Nerdeydin ben sensiz böyle naçarken,
Ağlattın kalbimde yara açarken.
Fırsat elde değil, artık kaçarken,
Sen beni öldürmek zorunda mıydın?

Ne el verdin bana ne bir el tuttun,
Bir gün döneceksin diye umuttun.
Adımız kalmadı, zaten unuttun,
Düşlere daldırmak zorunda mıydın?

Daldığım hayaller bilsen ne derin,
Hüznün mahkûmuyum, esir kederin.
Senin bahtın yüce, aksa kaderin,
Gül iken soldurmak zorunda mıydın?

Nasıl bulacaksın artık özümü,
Bırak söylenmedik kalsın sözümü.
Her hicran deminde bunca gözümü,
Yaşlarla doldurmak zorunda mıydın?

Hamit Hayal / Gönen / 23.11.2013