Kategori: Ayrılık Şiirleri

Anı defterinde o son sayfayı,
Benim hatırıma yazma, boş kalsın;
Okudum başından ilk on sayfayı,
Hüzünle bitmesin, böyle hoş kalsın.

Ortak bir duygudan farklı hikâyet,
Seninle olmaktan etmem şikâyet.
Ne ben kalacağım ne sen nihayet,
Bu aşkın gecesi bırak loş kalsın.

Senin bana, benim sana sözümüz,
Belki hep yanacak böyle özümüz;
Arkada kalmasın artık gözümüz,
Nolur sevdamızda biraz düş kalsın.

Anı defterinde gelmeyecek yaz,
Bu aşkta görmedik ne bahar, ne yaz;
Yaratan katına varmaz mı niyaz,
Geride kanadı kırık kuş kalsın.

Ne ararsın usta olmaz çırakta,
Birlikte yaşanan kaldı ırakta.
İstiyorsan ellerimi bırak ta,
Bu aşktan geriye bir sarhoş kalsın.

Hamit Hayal / Gönen / 24.06.2013

Kapattın gönül babını,
Kıracak gücüm kalmadı.
Senden aşkın hesabını,
Soracak gücüm kalmadı.

Tattırdın bana hüzünü,
Göstermiyorsun yüzünü.
Belki aşkın son güzünü,
Görecek gücüm kalmadı.

Gözde yaş ol, deli akta,
Beni ateşlerde yakta.
Yorgunum artık ayakta,
Duracak gücüm kalmadı.

Sevenin gider arına,
Bu sevda kalmaz yarına.
Artık aşkın diyarına,
Varacak gücüm kalmadı.

Beni mecnun edenimi,
Bulamadım nedenimi.
Bir hayale bedenimi,
Yoracak gücüm kalmadı.

Belki hayal, belki hülya,
Ömür bir tadımlık rüya.
Sana yeni baştan dünya,
Kuracak gücüm kalmadı.

Hamit Hayal / Gönen / 21.06.2013

Sevdanın tükenmez, uzun kışında,
Bahara erersen, beni de çağır.
Aşkın bir hakikat olmaz düşünde,
Bir vuslat derersen, beni de çağır.

Gözlerimde coşar sel ara ara,
Sevdiğim düştün mü sen de hiç dara?
Sevenin gönlünde bir onmaz yara,
Nihayet sararsan, beni de çağır.

Toplasam bir eder mevsimin dördü,
Dördü de başıma hep çorap ördü.
Bu dünya kim bilir ne aşklar gördü,
Göreni sorarsan, beni de çağır.

Gönlümden gönlüne sevgimden akın,
Bedenim uzaksa, yüreğim yakın.
Aklına bir fitne düşmesin sakın,
Fikrini yorarsan, beni de çağır.

Dünyada gitmiyor her iş yolunca,
Bülbül hicran eder, güller solunca.
Gözünün ırmağı bir gün dolunca,
Hasretten ağlarsan, beni de çağır.

Hamit Hayal / Gönen / 20.06.2013

Yalnızım, yorgunum, içim üşüyor,
Ey gözleri deniz ece, nerdesin?
Hasretime yine gölgen düşüyor,
Söylemiyor seni gece, nerdesin?

Beni bana bırak, ömrümden çekil,
Bir bilsen içimde derdi ne şekil;
Gölgeni aslına edemem vekil,
Dilimde adın bir hece, nerdesin?

Sen beni hâlâ hep düşünde sanda,
Hasretin koymuyor mecal insanda.
On bir ay bitirdim, umut Nisanda,
Yenildim bir zalim güce, nerdesin?

Hal-i pür mealim yorgun şu anda,
Aradım ben seni içimde, canda.
Ey kalbim ateşler içinde yanda,
Sevgisi aşktanda yüce, nerdesin?

Hamit Hayal / Gönen / 20.06.2013

İçimdeki yarayı uçuruma döndürdün,
Bütün sevgilerini topla artık, sarılmaz;
Sen benim gözlerimin ışığını söndürdün,
Kafdağı’nda düşlerim, dilesem de varılmaz.

Bilmiyorum ebedi ayrılıklar mı tatsam;
Beni esir aldığın yorgun gecelerden sor,
Fark etmiyor ömrümü verip ömrüne katsam.
Sana küskünlüğümün hududunu çizmek zor,

Bana kalan bir aşkın bitişine inlemek,
Bütün fesatlar senin, aşkı koynuma soktun;
Geçse aklından beni yüreğinle dinlemek,
Konuşmaya ihtiyaç duyduğum anda yoktun.

Ne olur artık beni hülyalara daldırma,
Dile gelse de artık, ne olacak yanlışlar;
Artık yanıma düşen kollarımı kaldırma,
Bütün yananlar böyle aşk için mi yanmışlar,

İyileştirme gücün varsa yüreğinle ver,
Sevenler sevdiğini belki bir gün anlarda;
Yollarım sonundayım ara, bana orda er,
Nice hükümran yürek sustu, nice hanlarda.

Bütün acılarımı al gör, gizli kalmasın,
Belki kararan içim bir sevginle aklaşır;
Güzelliğine söyle, beni benden çalmasın,
Yollar hasrete döner, gurbetim uzaklaşır.

Sen de şu anda bütün kudretin ile yüklen,
Bir sevda ülkesinde sensiz kalmış bucağım;
Aşkı senden öğrendim, yüreğince büyüklen,
Küskün artık açılmaz sana yorgun kucağım.

Güzelim rüzgârlarda ayrılığın kokusu,
Çare yoktu gönlümü sana açmaktan başka;
Yüreğime düşürdün seni sevmek korkusu,
Sen ki beni özümle mahkûm edip bir aşka.

               Hamit Hayal / Gönen / 16.06.2013