Melâl olsun gönlüm, sarma yaramı

Giden gitti, gelmez geri bir daha,
Elinden aldırmak zorunda mıydın?
Kurudu gönlümde kalmadı vaha,
Rüyanı çaldırmak zorunda mıydın?

Senin bahtın benim gibi kara mı,
Melâl olsun gönlüm, sarma yaramı.
Yollar ırak etsin senle aramı,
Dağları kaldırmak zorunda mıydın?

Nerdeydin ben sensiz böyle naçarken,
Ağlattın kalbimde yara açarken.
Fırsat elde değil, artık kaçarken,
Sen beni öldürmek zorunda mıydın?

Ne el verdin bana ne bir el tuttun,
Bir gün döneceksin diye umuttun.
Adımız kalmadı, zaten unuttun,
Düşlere daldırmak zorunda mıydın?

Daldığım hayaller bilsen ne derin,
Hüznün mahkûmuyum, esir kederin.
Senin bahtın yüce, aksa kaderin,
Gül iken soldurmak zorunda mıydın?

Nasıl bulacaksın artık özümü,
Bırak söylenmedik kalsın sözümü.
Her hicran deminde bunca gözümü,
Yaşlarla doldurmak zorunda mıydın?

Hamit Hayal / Gönen / 23.11.2013

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir