Kategori: Din ve Tasavvuf Şiirleri

Alın yere değsin, kalp yapsın secde,
Yüce yaratanı an bu gecede.
Beden tazim etsin, ruh gelsin vecde,
Kalbinde bir hüzün yan bu gecede.

Yenilmiş kalplerden bir gül derince,
Bir nedamete Hak bir nur verince.
Zirvenin hükmü mü kalır erince,
Sultan olur mümin, han bu gecede.

Bilmez fanilikten etsin şikâyet,
Kimler geldi geçti, boş bir hikâyet.
Kimi hüsran buldu, kimi hidayet,
Teslim olsun Rabbe can bu gecede.

Ölüm bu, göklerden iner aheste,
Her ömür harcanır bir ten kafeste.
Murat almak varsa bir son nefeste,
Allah’ı müjdeler tan bu gecede.

Dil şahadet eder vahdette biri,
Hak ezelden vardır, ebedde diri.
Arınsın kalplerden dünyanın kiri,
Mümine bir müjde şan bu gecede.

Bir sona koşmaz mı, ağaysa, beyse,
Nice başlar düşer bir ölüm değse.
Mümin için hayırlısı her neyse,
Rabbim rahmetini sun bu gecede.

Hamit Hayal / Gönen / 16.03.2013

Ezelden hüküm var ölüm tatmaya,
Bizden alacağın bir can mı kalır?
Sonunda koynuna girip yatmaya,
Söyle kara toprak, bir an mı kalır?

Seneler tükendi, yaş bilmem ki kaç,
Kaldı mı nefsimden verilmedik baç?
Aç bana koynunu kara toprak aç,
Hancıdan geriye bir han mı kalır?

Ölüm muhakkaktır, gelecek başa,
Sığınmak isterken bir damla yaşa.
Gözlerim dalar bir dikili taşa,
Nişanem silindi, bir şan mı kalır?

Ölüm ne geç gelir ya da ne erken,
Ne çabuk tükendi bir ömür derken.
Ben kendi halimde ömrümü yerken,
Zaman, mekân ya da bir yan mı kalır?

Kimi hasretince dilinip gitti,
Kimi şöhretince bilinip gitti.
Bir iz bırakmadı, silinip gitti,
Dünyada sultanlar, bir han mı kalır?

Var mıdır dünyada düşmedik derde,
Korkağa dokunur, değmez mi merde.
Kader hüküm kılar düşer bir perde,
Esrarı çözülür, nihan mı kalır?

Ne canlar var idi, baş eğmez erden,
Yer ile göklerden, bilmeyiz nerden.
Döneni görmedim gidilen yerden,
Her biri sonunda üryan mı kalır?

Hamit Hayal / Gönen / 31.03.2013

Hak yol diye tuttuğumu elimden,
Alan dünya benim olsa değmezmiş.
Boşa gider her yalvarış dilimden,
Yalan dünya benim olsa değmezmiş.

Benim sonsuz hakikatle barışım,
Hiç sır değil mayamdaki karışım.
Bir imana varmıyorsa yarışım,
Kalan dünya benim olsa değmezmiş.

Kimi bir rüya ya daldı hoş deyip,
Kimi arkasını döndü boş deyip.
Ömrümüzü her emele koş deyip,
Çalan dünya benim olsa değmezmiş.

Sabretmeli, sıkmalıyım dişimi,
Bunca kahır dövüp dursun döşümü.
Nice derin hasret dolu düşümü,
Bölen dünya benim olsa değmezmiş.

Beni yakan her günahım özümde,
Dil arınıp kalmamalı sözümde.
Yıllar oldu ben ölmeden gözümde,
Ölen dünya benim olsa değmezmiş.

Hamit Hayal / Gönen / 19.03.2013

Nefsim senin için ceylan bakışlı,
Neden âlemin kör, yüreğin sönük?
Kimi sana meftun, kimisi mecnun,
Nicedir yönümüz hep sana dönük.

Aslında bu hayat hep bizi dener,
Varsın her isteyen dünyaya kansın.
Zalim mi muhakkak mazlumu yener,
Bilmeyen ne için ve neden yansın?

Elemde ne varsa, emelde odur,
Hâlâ anlamadın aşk neden ırak.
Zirvede aşk varsa, temelde odur,
Yeter ki sevgiden bir eser bırak.

Ey sabır, ağrıyı dindiren acı,
Var mıdır dünyada nefsimden beter?
Ey nefsim sultan ol, giy aşktan tacı,
Sana bu dünyada bir ölüm yeter.

Derim ki ey nefsim gerçeği ara,
Dünyada gördüğün ne varsa süstü.
Neden hep mahzunsun düşünce dara,
Neden hayat denen şey sana küstü?

Hamit Hayal / Gönen / 11.03.2013