Cemalinde buldum aşkın özünü

Hakikat kitabı belki bin cüzde,
Cemalinde buldum aşkın özünü.
Takdir kaleminin yazdığı yüzde,
Cemalinde buldum aşkın özünü.

Kelamın ötesi sanki bir zanda,
Dedim ki anlarsın birazcık yanda.
Derdin kifayetsiz kaldığı anda,
Cemalinde buldum aşkın özünü.

Bir keskin kılıçtan öte bir satır,
Defterler doldurdu yazdığım satır.
Uğrunda kırarken binlerce hatır,
Cemalinde buldum aşkın özünü.

Aşkın bir esrarı var mı bilmeden,
Beni sana bende bir mecnun eden.
Gördüm ki derinde saklı bir neden,
Cemalinde buldum aşkın özünü.

Çözüldü dilimde tutulmuş nutkum,
Kaderim, savaşım, yenilgim, utkum.
Sen benim kalbimde ilk ve son tutkum.
Cemalinde buldum aşkın özünü.

Hamit Hayal / Gönen / 05.04.2013

Aklına düşersem kalbinle an da

Sen de artık benze göçmen kuşlara,
Kalmadı bağımız, gidebilirsin.
Yorgun kanatlarla vur yokuşlara,
Yıkıldı dağımız, gidebilirsin.

Var mıdır sevdiğim bensiz bir saran,
Düşün bir kez daha kanarken yaran.
Sel olmuş gözlerin, gönlünde boran,
Geçti aşk çağımız, gidebilirsin.

Bir veda mektubu, sonunda selam,
Ne bir murat ettin ne birkaç kelam.
Neden böyle oldu gözleri elam,
Virane bağımız, gidebilirsin.

Aklına düşersem kalbinle an da,
Yıkılıp gidiyor her şey bir anda;
Bir yanda ayrılık, hasret bir yanda,
Kalmadı sağımız, gidebilirsin.

Hamit Hayal / Gönen / 05.04.2013

Bu aşkın deminde “o yok” dediler

Hicran dolu duygularla ağladım,
Gözünün neminde “o yok” dediler.
Bir gün döner diye ümit bağladım,
Bu aşkın deminde “o yok” dediler.

Bana ödettiğin bir ağır diyet,
Yeniden sevmeye ettikçe niyet.
Senin bu yaptığın günah, eziyet,
Başka bir zeminde, “o yok” dediler.

Yaratan katına varmaz mı niyaz,
Bu kaçıncı bahar, bu kaçıncı yaz.
Bir mektup karala, birkaç satır yaz,
Sevginden emin de, “o yok” dediler.

Saçımı ak ettin, yüreğimi nar,
Bir yer verdik ömrümüzde sana yar.
Dedim ki “Gönlünde başkası mı var?”
Bir veda ceminde, “o yok” dediler.

Hicran dolu duygularla ağladım,
Gözünün neminde “o yok” dediler.
Bir gün döner diye ümit bağladım,
Bu aşkın deminde “o yok” dediler

Hamit Hayal / Gönen / 05.04.2013

Ben sana varmayan yollara düştüm

Benim kaderime sevenler tanık,
Adı gurbet olan illere düştüm.
İçimde hasretin, bağrımda yanık,
Söz bilmez ağızda dillere düştüm.

Çekip al içimden hüzünü artık,
Göreyim bir lâhza yüzünü artık.
Anladım ben aşkın özünü artık,
Bunca iflâh etmez hallere düştüm.

Bahçemdeki bir gül olsaydın eğer,
Gönlüm teslim olur, kalbim baş eğer.
Bir ömür sevmeye seni hep değer,
Çok yazık hep zalim ellere düştüm.

Ağır bir hasret bu, üstüme çöken,
Ayrılık bir rüzgâr, kökümden söken.
Yıllar yılı sana gözyaşı döken,
Ben çok erken solan güllere düştüm.

Gönlümü saray bil, kalbimi evin,
Kaldı mı dünyanda bir sevgi devin.
İsterdim mutlu ol, aşkı tat, sevin,
Ben sana varmayan yollara düştüm.

Hamit Hayal / Gönen / 04.04.2013

Zorlama kendini bir veda için

İstersen bir hatır sor ayaküstü,
Zorlama kendini bir veda için.
Kadere yenildim, talihim küstü,
Zorlama kendini bir veda için.

Bütün hatıralar bir cümle sözden,
Bir yağmur düşecek ardınca gözden.
Bir farkım kalmaz ya yaralı güzden,
Zorlama kendini bir veda için.

Bir zaman sevmiştin sen beni güya,
Ne hayalim kaldı ne de bir hülya.
Yıkılsın bu şehir, bitsin bu rüya,
Zorlama kendini bir veda için.

Ben seni arayıp buldukça özün,
Zihnime bir gölge düşecek yüzün.
İçimde bir boşluk, kalbimde hüzün,
Zorlama kendini bir veda için.

Hamit Hayal / Gönen / 03.04.2013

1 129 130 131 132 133 144