Kategori: Ayrılık Şiirleri

Sırrımı taşıdım dert yüküm ile,
Ben seni kaderden bir aşkla sevdim.
Göklerden yazılmış bir hüküm ile,
Ben seni kaderden bir aşkla sevdim.

Yıllar hicret etti, geç oldu yaşım,
Bu şehir biliyor, neden gözyaşım.
Bomboş sokaklarda, önümde başım,
Ben seni kaderden bir aşkla sevdim.

Kördüğüm misali vurgun heceler,
Hicrandan ağladım, sustu geceler.
Sonun bir uçurum der bilmeceler,
Ben seni kaderden bir aşkla sevdim.

Gözlerinin gücü sandığım kadar,
Ömrün yüreğimde andığım kadar.
Aşk uğrunda içten yandığım kadar,
Ben seni kaderden bir aşkla sevdim.

Ümit verme, diriltirsin taşları,
Ben eğerim, eğme başka başları.
Anla artık gözümdeki yaşları,
Ben seni kaderden bir aşkla sevdim.

Kınalı bir bahar, bir yaz mevsimi,
Bu aşk en hasretsiz bir haz mevsimi.
Hislerimle yüklü bir naz mevsimi,
Ben seni kaderden bir aşkla sevdim.

Temellerim çöktü, yıktın çatımı,
Bilmezdim, yüreğin bunca katımı.
Şimdi ömrümüzde bir gün batımı,
Ben seni kaderden bir aşkla sevdim.

İmdat et gönlüme, er bir ateşte,
Gülmeyen bahtıma ver bir ateşte.
Göklerle tutuştu yer bir ateşte,
Ben seni kaderden bir aşkla sevdim.

             Hamit Hayal /Gönen / 07.09.2013

Özüne dönmeli yüzünü insan,
Nefsin insafını taşlamak gerek.
Tattıkça acıyı, hüzünü insan,
Hayata yeniden başlamak gerek.

Ömrümüz öteye aşan bir akış,
Anla, kendini bil, zamana yakış.
Sevdayı kabul et, aşkı bir nakış,
Kalplerde sevgiyi işlemek gerek.

Hakbilirde vicdan imanla diri,
Günaha bulaşmaz, reddeder kiri.
Musalla taşında her hangi biri,
Sadete erdi mi, düşlemek gerek.

Ne ordular bozsa, yense neferi.
İnsan hüsrandadır, hiçtir zaferi.
Bir gün tamamlarız biz de seferi,
Hayat ve ölümü eşlemek gerek.

Kimini ağlattı, kimine vurdu,
Masumu inletti, azdırdı kurdu.
Bu dünya bir çile, ızdırap yurdu,
İmanda sabredip, kışlamak gerek.

Hamit Hayal / Gönen / 05.09.2013

Elemlerinle dolu bir baht ile yaşarken,
Ben ödedim bu aşkın bedelini yanarak.
Bir hayalin peşinde mesafeler aşarken,
Ben ödedim bu aşkın bedelini yanarak.

Dağlarda estirirken kederin yellerini,
Nehirlere doldurdum gözümün sellerini.
Sen ise ellerimden çekerken ellerini,
Ben ödedim bu aşkın bedelini yanarak.

Saklı umutlarımı alıp gittin ya bir gün
Gözden ırak illere ettin de beni sürgün.
Kader bana da belki gülecek diye bir gün,
Ben ödedim bu aşkın bedelini yanarak.

Umudumun bittiği bir anda ortaya çık,
Gönül dağları aşan yollar sonsuza açık.
Güneşi sıvamaya yetmiyor artık balçık.
Ben ödedim bu aşkın bedelini yanarak.

Yüreğimde ebedi bir yer eden bilecek.
Özüne esir ruhum, hasta beden bilecek
Canımı yaktığını kim nereden bilecek,
Ben ödedim bu aşkın bedelini yanarak.

Hamit Hayal / Gönen / 27.08.2013

Kim seni sevebilir, dünyada benden başka,
Sen yoksan, gurbet denen illere düşeceğim.
Tutunacak bir dalım, kalmadı senden başka,
Seni sevmek yüzünden dillere düşeceğim.

İtham etsen de beni, bilmediğim bir şeyle,
Ne diyeyim ben sana, benimle gönül eğle.
Hâllerim ile hâllen, derdimi derdin eyle,
Yoksa ben çok vefasız kullara düşeceğim.

Neden böyle değiştin, anlamıyorum neden,
Yenilerek düşmem mi, seni bir mağrur eden?
Sen ruhumu öldürdün, ben geride bir beden,
Al kalan ömrümü de sallara düşeceğim.

Sen eski sen değilsin, yüreğimle sınadım,
Hayat direndi bana, kalmadı bir inadım.
Bir yorgun kuş misali, taşımıyor kanadım,
Bu âlemde çekilmez hâllere düşeceğim.

İster ol, ister olma, ömür zaten akacak,
Söyle hasretin beni az mı, çok mu yakacak?
Bir kader dönümünde, bilsem sensin bakacak,
Belki senin yüzünden fallara düşeceğim.

Ben seni murat ettim, seninle kalacağım,
Bir gönül verebilsen, bir gönül alacağım.
Bir sen kaldın uğrunda hayale dalacağım,
Sonunda mecnun olup, çöllere düşeceğim.

Düşün, bu andan geri bir bakacak olursan,
Sen benim gözlerimden hep akacak olursan;
Kader derim, ömrümü hep yakacak olursan,
Ben nice çile dolu yıllara düşeceğim.

Şayet bulabilirsen, benden hâlleri düzgün,
Mutlu olurum, görmek istemem seni üzgün.
Adına sevmek denen bir aşkım var ki özgün,
Bana bir gönül açsan, yollara düşeceğim.

Hamit Hayal / Gönen / 22.08.2013

Bu kadar mı ağır çilesi aşkın,
Kendimi bilmeden, geçti seneler.
Bir ırmak aldı da özümden taşkın,
Gözümü silmeden, geçti seneler.

Daha kaç yıl sürer bu zor esaret,
Tükendi kalmadı bende cesaret.
Yıllarca beklerken senden işaret,
Bir ömür gülmeden, geçti seneler.

Nasıl tarif etsem, neyi andıran,
Üfleyip, içimde ateş yandıran;
Bir vuslatın hayaliyle kandıran,
Hakikat olmadan, geçti seneler.

Ayrılık hasrete hüküm kıldırdı,
Gönül azabında, kalbim çıldırdı.
Kahırlar mahvetti, derdin yıldırdı,
Süresi dolmadan, geçti seneler.

Bir alev içimde, belki bir narsın,
Kara saçlarıma ak düşmüş karsın.
Sen benim gönlümde isminle varsın,
İnsafa gelmeden, geçti seneler.

Hamit Hayal / Gönen / 19.08.2013