Kategori: Ayrılık Şiirleri

Ne zaman ki daldım ben bir rüyaya,
Bir baharda yaz görmemiş gül oldum.
Bırak beni yalnızlığım, git artık,
Bir hayalin alevinde kül oldum.

Aradığım bir kapı var, aralı,
İçim ölgün, ruhum yorgun, yaralı.
Aşk geçti başımdan, bahtım karalı,
Elden ele geçmez akçe, pul oldum.

Neşem bitti, hicranınla durgunum,
Yara aldım, yüreğimden vurgunum.
Ben sevdana sevdam ile kurgunum,
Vefa bilmez hoyrat elde çul oldum.

İçimde boşluğun, dolmuyor yeri,
Zamanı gönlümde döndürdüm geri.
Verdiğin hayaller biteli beri,
Bir vefasız hicranından zül oldum.

Nerde durmak istiyorsan dur artık,
Bir hakikat mahkemesi kur artık.
Hükmünü kıl, son mührünü vur artık,
Mecnunların ayağında çöl oldum.

Ayrılık sevdanın içinde saklı,
Bir sevda yüzünden yitirdim aklı.
Anladım Kerem’i ben neden haklı,
Aşkın kapısında ele kul oldum.

Hamit Hayal / Gönen / 16.10.2013

Yüzünde bir bahar, bayramın rengin,
Yıldız ol gönlüme gel ak, sevdiğim.
Bil ki benim ömrüm seninle zengin,
Gel bak yüreğime gel bak, sevdiğim.

İçimde sönecek aşk azar azar.
Gönlüme bakmazsan, kılmazsan nazar.
İsimsiz bir sevda yazsan ne yazar,
Nice günahkârlar var pak, sevdiğim.

Zaten ayrılık var aşkın özünde,
Taze bir başlangıç olsun sözünde.
Bir hükmüm yoksa ise artık gözünde,
İstersen sen beni hep yak, sevdiğim.

Kahır geçti sitem geçti, naz geçti,
Bayramdan, seyrandan gönlüm vazgeçti.
Artık gelmez bundan sonra, yaz geçti,
Seni bana yazmadı Hak, sevdiğim.

Gözlerin bu aşkı ifade eder,
Bilmiyorum felek bu işe ne der.
Seni sevmek benim için dert, keder,
Artık son silleyi sen çak sevdiğim.

Çekilmez bir yüktün, sitemin ağır,
Bakar görmez idin, kulağın sağır;
Yinede gelirim, bir lütfet çağır,
Bu bayram saçına gül tak sevdiğim.

Hamit Hayal / Gönen / 14.10.2013

Senden vazgeçemem diye sanmıştım,
Ağlayıp, andığım aşkım yok artık.
Yılar yılı bir hayale kanmıştım,
Ateşte yandığım aşkım yok artık.

Önüne hiç bitmez bir ömür serdim,
Sen varsın kalbimde, başka yok derdim.
O yollar tükendi, sonuna erdim,
İnanıp, kandığım aşkım yok artık.

Ferhatlar usanmaz derdin Şirin’den,
Köklerin kalmasın, sök al derinden.
Düş artık gönlümün engin yerinden,
Hiç bitmez sandığım aşkım yok artık.

İnsaf et, bir daha aklıma gelme,
Verdiğin her hüküm, taktığın çelme.
Sen de bir hasretten yan, ama ölme,
Mecnunum dendiğim aşkım yok artık.

Yıllarca gizledim gözümde nemi,
Mutlu ol, bu bende aşkın son demi.
Gidiyor, bir daha dönmez bu gemi,
Devleri yendiğim aşkım yok artık.

Başkası yok derken, böylemi sevdin,
Ben ömrümü yerken, böylemi sevdin;
Sen beni severken, böylemi sevdin,
Deliye döndüğüm aşkım yok artık.

Seninde gözlerin bir yere dalsın.
Kalbinde onulmaz bir yara kalsın.
Bütün sazlar şimdi ayrılık çalsın,
Kalbimi sunduğum aşkım yok artık.

Hamit Hayal / Gönen / 14.10.2013

Sırrın senin olsun, geçtim saklından,
Sevdiğim hasretten yan, gelmeyecek;
Bekleme, bir daha geçmem aklından,
Vuslata meyletmiş an gelmeyecek.

Artık azadesin, gönlünce hürsün,
Bitmesin isterdim, bir ömür sürsün.
Felek bühtan etsin, defterler dürsün,
El oldum cananım, can gelmeyecek.

Hani verilmiş bir sözümüz vardı,
Derinde bir gönül gözümüz vardı,
Sevmiştik, yanan bir özümüz vardı.
Girdiğin yolardan dön, gelmeyecek.

Sen de benim gibi içten mi yandın,
Sevgilim, aşkı bir oyun mu sandın.
Aslında bir hayal, belki bir zandın,
Her anın bir gece, gün gelmeyecek.

Sitem et bahtına, aşka ilenip,
Ben içimden nice hırsla bilenip;
Yorgun düştüm senden bir aşk dilenip.
Giden yaslı gitti, şen gelmeyecek.

Bana bakar gibi bakma resmime,
Gözünden yaş olup akma resmime;
İstemem bir ağıt yakma resmime,
Yeniden kalbini sun, gelmeyecek.

Her aşkta nihayet yol sona varmış,
Kerem hicranında, Ferhat dağ yarmış,
Senin başını bir duman mı sarmış,
Tahtın viran olsun, han gelmeyecek

Hamit Hayal / Gönen / 14.10.2013

Senden umudumu kesmedim ki hiç,
Mutluyum ben seni, sensiz sevmekten.
Boş ver göz ağlasın, bırak yansın iç,
Mutluyum ben seni, sensiz sevmekten.

İzin ver çatlasın sabır taşlarım,
Hasret dolu gelsin, geçsin yaşlarım.
Sen dilersen yeni baştan başlarım,
Mutluyum ben seni, sensiz sevmekten.

Bir gün bu ayrılık dize gelince,
Ne verdin sevginden odur elince.
Vuslat Ferhat gibi dağlar delince,
Mutluyum ben seni, sensiz sevmekten.

Bugün kalbimdesin, belki yarında,
Gönlüm kaldı aşkın gül-i zarında.
Yak beni sevdiğim gönül narında,
Mutluyum ben seni, sensiz sevmekten.

Gözlerimde yaşsın, saçımda karsın,
Ateşsin, rüzgârsın, sevdasın, narsın.
Gönül denen yerde yıllardır varsın,
Mutluyum ben seni, sensiz sevmekten.

Bu sevda tükense aşkın güzünde,
Bahtım karalansa solgun yüzünde.
Aradım buldum ben seni hüzünde,
Mutluyum ben seni, sensiz sevmekten.

Hamit Hayal / Gönen / 11.10.2013