Kategori: Ayrılık Şiirleri

Biliyorum, gönül kapın açılmaz,
Sonu gelmez bir ezayı hak ettim.
Kader benim alın yazım, kaçılmaz,
Ağlat beni, ben cezayı hak ettim.

Yıllar sonra gözlerimden akarken,
Ben ruhunda bir boşluğa bakarken;
Mutlu musun beni böyle yakarken?
Ağlat beni, ben cezayı hak ettim.

Yıllar sürdü bir serapta ağlanmak,
Ölüm imiş sensiz aşkta dağlanmak.
Aşk ezelden bir çözümsüz bağlanmak,
Ağlat beni, ben cezayı hak ettim.

Bir gün gelir ağlayan göz kururmuş,
Yıllar geçse hicran kalpte dururmuş.
Aşkta saat ayrılığa vururmuş,
Ağlat beni, ben cezayı hak ettim.

İçte korku. aklımda bin düşünce,
Kalp mi kırık, bir yaramı döşünce;
Yıllar sonra bir gün gözden düşünce.
Ağlat beni, ben cezayı hak ettim.

İdraksizim, görecek bir göz nerde,
İç yakan köz, vuslat için söz nerde.
Hani nerde, hakikat ne, öz nerde,
Ağlat beni, ben cezayı hak ettim.

Bundan sonra bilsen nolur halimi,
Mevla’m aşkın hüzün çözen âlimi.
Yanmak kolay, pişmez kalbin zalimi.
Ağlat beni, ben cezayı hak ettim.

Ölüm zaten bende, bekler dirimi,
Bir sevdan yur gönlümdeki kirimi.
Arıyorum düşmez kalkmaz pirimi,
Ağlat beni, ben cezayı hak ettim.

Hamit Hayal / Gönen / 15.12.2013

Dünya artık benim için bir hiçte,
Neden yandım neden kandım bir bilsem.
Ne yaram var ne küskünüm ben içte,
Neden yandım neden kandım bir bilsem

Yeri geldi taç edildim, kınandım,
Ben de herkes gibi aşkla sınandım.
En sonunda bir Allah’a inandım,
Neden yandım neden kandım bir bilsem.

Bir rüyaya dalan olmak istemem,
Eğri yolda kalan olmak istemem;
Hakikat var, yalan olmak istemem,
Neden yandım neden kandım bir bilsem.

Merhametsiz kalbim bir taş olmakla,
Göğe ermez başım bir baş olmakla.
Kim nailse, gözünde yaş olmakla,
Neden yandım neden kandım bir bilsem.

Bu bir öykü ağlamak var sonunda,
Bilmiyorum hangi rengin tonunda?
Göçmen kuşlar siz bir dala konunda,
Neden yandım neden kandım bir bilsem.

Alıp gider hal başımdan aklımı.
İnsan yanlış, yalan dünya haklı mı?
Bir gün çözmek var çözülmez saklımı,
Neden yandım neden kandım bir bilsem.

Hangi tabip bu yarayı sararmış,
Bir aynada gördüm, yüzüm sararmış.
Bu ne haldir böyle özüm kararmış?
Neden yandım neden kandım bir bilsem.

Yüreğimi sevgin ile ör benim,
Yüce Rabbim ahvalimi gör benim.
Bu âlemde kalan bir tek kör benim,
Neden yandım neden kandım bir bilsem.

Kaldır şöyle bir başını göklere,
İbret için dalsın gözün köklere.
Çul dururken büründüğüm kürklere,
Neden yandım neden kandım bir bilsem.

Hamit Hayal / Gönen / 16.12.2013

Sen gönlümü düşürdün bir tuzağa,
Beni nice boş hayale daldırdın.
Kudretim yok, aklım ermez uzağa,
Ne el verdin ne düşünce kaldırdın;

Saçlarında yel eser, gül kokulu.
Hasretlerim yenilmez his dokulu.
Bir ömürlük, bitmiyor aşk okulu,
Ne el verdin ne düşünce kaldırdın;

Kimi dertten ağlar, kimi sevinçten,
Kim muhtaç değildir sevmeye içten?
Aklında ne kaldı ben denen hiçten,
Ne el verdin ne düşünce kaldırdın;

İsyanımdır sana böyle susuşum,
Ne ecelden ne ölümden pusuşum.
Bir sitemdir benim her kan kusuşum;
Ne el verdin ne düşünce kaldırdın,

Kalbimde duruyor attığın çengel,
Bir tutam sevgi ver, kalmasın engel,
Ya ben tükeneyim ya bir gün sen gel;
Ne el verdin ne düşünce kaldırdın,

Hasretim zihnine bir fitne soksun,
Sen beni bilmezsin, aşkıma toksun;
Ne yalan söyleyim, zaten hiç yoksun.
Ne el verdin ne düşünce kaldırdın,

Her gün sürer gider çile düşümde,
Gel sen de bir vuslat dile düşümde;
Bu son mevsim sevdan ile düşümde.
Ne el verdin ne düşünce kaldırdın,

Hamit Hayal / Gönen / 15.12.2013

Çıkmazdayım artık, tıkandım kaldım,
Sonunda anladım, sensiz olmuyor.
Ben hayattan artık dersimi aldım,
Sonunda anladım, sensiz olmuyor.

Yol nereye varır, bilmem ahirde,
Sen beni mutlu mu gördün zahirde?
Gölgen var çektiğim bunca kahirde,
Sonunda anladım, sensiz olmuyor.

Bir gençlik hevesi, renkli hülyanın,
Sensiz bir tadı yok hiç bir rüyanın.
Kölesi oldum ben bu boş dünyanın,
Sonunda anladım, sensiz olmuyor.

Gönül galerimde hep yalnız büstün,
İçten mi kırıldın, kalpten mi küstün?
Sende her meziyet var, benden üstün,
Sonunda anladım, sensiz olmuyor.

Boşa gitti bunca hayal kurduğum,
Yalan imiş boş kalbinde durduğum.
Özüne sevdamla mühür vurduğum,
Sonunda anladım, sensiz olmuyor.

Seni sensiz yaşadığım bu şehir,
Hasret bir başka dert, ayrılık zehir.
Şimdi gözlerimde bir sonsuz nehir,
Sonunda anladım, sensiz olmuyor.

Ruhum öldü, boş bedenim sağ imiş,
Ne fark eder uzun yollar, dağ imiş;
Gurbet yüreğimde bir kör çağ imiş,
Sonunda anladım, sensiz olmuyor.

Ya bir gün gel ya çektiğim dert yeter,
Dünyada düştüğüm bu hâl ne beter.
Bir eski hükümdür, aşkta yol biter,
Sonunda anladım, sensiz olmuyor.

Kudretim kalmadı, bağlandı sözüm,
Bir hayalden başka görmüyor gözüm.
Ateşin düştüğü yer benim özüm,
Sonunda anladım, sensiz olmuyor.

Hamit Hayal / Gönen / 14.12.2013

Şunun şurasında var birkaç adım,
Bir dal ol, uzat bir el benim için.
Bir gün yazılmadan bir taşa adım,
Yollara düş artık, gel benim için.

Gün akıp gitmede, bükülmede bel,
Savruldum her demde, bırakmadı yel.
Bir arsız alev bu, söndürmeye gel,
Gözlerinden aksın sel benim için.

Gönül kapımızda bekler bir firak,
Ben senden uzağım, sen benden ırak.
Sevgini al benden, bir nişan bırak,
Saçından bir tutam tel benim için.

Anlarsın hasret ne, bitince düzün,
Her aşkta muhakkak vardır bir hüzün.
Bir ay gecesinde cemalden yüzün,
Artık tebessüm et, gül benim için.

Bir lahza hayal et, bir murat iste,
Yıllar geldi geçti, mazimiz siste.
Yar dediğim nedir idrak ve histe,
Gözümde bir avuç kül benim için.

Dünyada aşk var mı ve çare nerde,
Razıyım sitemsiz, gamsız her derde.
Sevda bu bir oyun, insin son perde,
Çek artık yüzüne tül benim için.

Kalbimde tutkum var, dilimde niyaz,
Susma bir kelâm et, birkaç satır yaz.
Bekledim gelmedi sevginle bir yaz.
Kalmadı, soldu her gül benim için.

Hamit Hayal / Gönen /11.12.2013