Kategori: Ayrılık Şiirleri

Bir vatan türküsü vurunca sazlar,
Memleket duyduğum gurur hemşerim.
Bir vuslat düşüm var, tez gelsin yazlar,
Hicran duyar kalbim, durur hemşerim.

Bende hasreti var geçen çağların,
Esirim kalbimde kopmaz bağların.
Zirvesi göklerde yüce dağların,
Gölgesi yüzüme vurur hemşerim.

İnsanda kaderdir, dönüş var asla,
Ömrümüz geçerken sürgünde yasla;
Dün başkaydı bugün yol başka fasla,
İçimiz bir dertle çürür hemşerim.

Aklıma düşünce tutulur nutkum,
Bir gonca gülüne bağlanmak utkum.
Yenilmez her demde memleket tutkum,
Kalbimi bir hüzün bürür hemşerim.

Beklerken bir iki kapılı handa,
Benim ne ümidim var ki şu anda?
Bir yanda memleket, hasret bir yanda,
Çatlayan dudağım kurur hemşerim.

Hamit Hayal / Gönen / 22.03.2014

Kim diyor ki al dağları sırtına,
Ben bu yüzden her resimde üzgünüm;
Dinmez benim gönlümdeki fırtına,
Ben bu yüzden her mevsimde üzgünüm.

Aşkı düşün, sevda nedir akıl yor,
Bir gönül al ben nasılım, hatır sor;
Görülecek ne hesaplar var ya, zor,
Ben bu yüzden her mevsimde üzgünüm.

Bir ümit yok ne nişane, ne izde,
İsterdim ki bir vuslata yol çiz de;
Yollardayım, kalmadı bir hal dizde,
Ben bu yüzden her mevsimde üzgünüm.

Tükenen şöhretim, ünüme değil,
Kalbimi çaldığın günüme değil,
Küskünlüğüm benim dünüme değil;
Ben bu yüzden her mevsimde üzgünüm.

Gözümden yaş olup akışlarına,
Alışmak ne zormuş yakışlarına.
Hasretim var içten bakışlarına,
Ben bu yüzden her mevsimde üzgünüm.

Bir ilahi nefes gibi hu demde,
Geleceksen, düş yollara bu demde;
Hangi gönül hicran duymaz şu demde,
Ben bu yüzden her mevsimde üzgünüm.

Ne bahar getirdi seni ne bir yaz,
Gül bahçe bir viran, suskun ince saz,
Aşk yoksun deminde, mor dudakta naz;
Ben bu yüzden her mevsimde üzgünüm.

Hamit Hayal / Gönen / 20.03.2014

Bende sevgin baki, gerisi yalan,
Benim için sınanmaya var mısın?
Beni mecnun ettin, ömrümü talan,
El dilinde kınanmaya var mısın?

Gurur dediğin ne, ne işe yarar,
İnsan sevdiğini bir ömür arar;
İster kavil olsun, ister bir karar,
Seni sevdim, inanmaya var mısın?

Hep hayal ettim ben bu aşka dair,
İçimde dert oldun, ömrümde kahir;
Ben batın dilerim, neyleyim zahir,
Hak katında onanmaya var mısın?

Sanki bir rüyada gündüz gecesi,
Bir derya doldurur aşkın hecesi.
Çözülmüyor Aslı Han bilmecesi,
Bir alevde donanmaya var mısın?

Hamit Hayal / Gönen / 17.03.2014

Derdimi dinleyen bir Rabbim kaldı,
Beni böyle aşkta yakan düşünsün.
Benimle inleyen bir Rabbim kaldı,
Gözümden yaş olup, akan düşünsün.

Aşkın kudretine bir kez tanık ol,
Sevmenin günahı varsa, sanık ol;
Gönlün hasret çeksin, kalbin yanık ol,
Görmeyip, boşluğa bakan düşünsün.

Al benim kalbimi kalbinde taşı,
Bilmem ki geçer mi sevmenin yaşı;
Gönül duvarına koyduğum taşı,
Günah ne bilmeyip, yıkan düşünsün.

Sevgilim tarifsiz duyduğum minnet,
Neden hasretin zor, ayrılık cinnet?
Anladım sonunda nerdeymiş cennet,
Bir vuslat düşünden bıkan düşünsün.

Hani nerde aşkı hayal eden sen,
Bir serapta ruh verdiğim beden sen;
Varsın eller yıksın beni, neden sen,
Ardımdan gözyaşı döken düşünsün.

Derdimi dinleyen bir Rabbim kaldı,
Beni böyle aşkta yakan düşünsün.
Benimle inleyen bir Rabbim kaldı,
Gözümden yaş olup, akan düşünsün.

Hamit Hayal / Gönen / 17.03.2014

“Ne geçti eline, aşka küstün de,
Gönülden bir tahta erilir.”; Dedin.
“Geç.”; Diyorsun bana, durma üstünde,
“Her bahta  bir murat verilir”; Dedin.

“Nice gözü görmez, gönlü ayıkla,
Sen yine mecnun ol, bir aşk sayıkla.
Deryayı geçen var bir kör kayıkla,
Hakka giden yola girilir”; Dedin.

“Kimi kavil alır, kimi aht alır,
Kimi bir gönülde yüce taht alır.
Kim var yazısından gayri baht alır,
Her hükümde bir sır görülür”; Dedin.

Çileni nisyan et, isyanın dinsin,
Merhamet et, rahmet kalbine insin.
Yeter ki bu gurbet içine sinsin,
Seven de gönülden sürülür.”; Dedin..

“Nedenin ardında vardır bir neden,
Ne sensin ne de ben aşkı var eden.
Ne zaman ölümü arzular beden,
Nice ölmüş ruhlar dirilir”; Dedin.

Dedim; “Gayri durmam bu viran ilde,
Namımız bir mecnun, düşmüş de dilde.”
“Dert etme ey âşık, gözünü sil de,
Bahar gelir, güller derilir.”; Dedin.

Hamit Hayal / Gönen / 11.03.2014