Gülmez mi kader?

İstersen gönlüme gir ağlat beni,
Bunca günahım var, silmez mi kader?
İstersen bir gönül ver bağlat beni,
Ben seni sevmişim, bilmez mi kader?

İlkten sona gider aşkın katları,
Var mıdır elemden başka tatları?
Gönül menzilinde yordum atları,
Çağırsam imdada gelmez mi kader?

Hatırla aşkımız eski bir bağıt,
Nicedir dilimde bir sessiz ağıt.
Elim bir hikâye ve bir kaç kâğıt,
Yırtıp parça parça dilmez mi kader?

Bilme beni hasret ömrümü yerken,
Nasıl yenildim ben bu aşkta erken?
Mevsimler tükendi; “Vakit ne? “derken,
Ölürüz, bizimle ölmez mi kader?

Bir yüzü karardı bir yüzü kaldı,
Bir mana, bir meal, bir özü kaldı.
Okundu bu aşkın son cüzü kaldı,
İnsana bir daha gülmez mi kader?

Hamit Hayal / Gönen / 31.03.2013

Döneni görmedim

Ezelden hüküm var ölüm tatmaya,
Bizden alacağın bir can mı kalır?
Sonunda koynuna girip yatmaya,
Söyle kara toprak, bir an mı kalır?

Seneler tükendi, yaş bilmem ki kaç,
Kaldı mı nefsimden verilmedik baç?
Aç bana koynunu kara toprak aç,
Hancıdan geriye bir han mı kalır?

Ölüm muhakkaktır, gelecek başa,
Sığınmak isterken bir damla yaşa.
Gözlerim dalar bir dikili taşa,
Nişanem silindi, bir şan mı kalır?

Ölüm ne geç gelir ya da ne erken,
Ne çabuk tükendi bir ömür derken.
Ben kendi halimde ömrümü yerken,
Zaman, mekân ya da bir yan mı kalır?

Kimi hasretince dilinip gitti,
Kimi şöhretince bilinip gitti.
Bir iz bırakmadı, silinip gitti,
Dünyada sultanlar, bir han mı kalır?

Var mıdır dünyada düşmedik derde,
Korkağa dokunur, değmez mi merde.
Kader hüküm kılar düşer bir perde,
Esrarı çözülür, nihan mı kalır?

Ne canlar var idi, baş eğmez erden,
Yer ile göklerden, bilmeyiz nerden.
Döneni görmedim gidilen yerden,
Her biri sonunda üryan mı kalır?

Hamit Hayal / Gönen / 31.03.2013

1 … 546 547 548 549 550 … 604