Hamit HAYAL

Ben hicranımı derim, elimde kalem yazar,

Ayrılık yıllarımdan kalma ne hoş mektuplar.

Sevgilim yüreğimden bir umman âlem yazar.

Sanmayın ki isyankâr, çoğunca boş mektuplar.

Benim bir tek hayalim erilemez bir yardır,

Seni hayal ederek, en sonunda tükendim.

 Her çiçeğin baharda açmak ümidi vardır,

Yüreğime kurşunu sıkan yine ben kendim.

Ateşin kül ettiği bir ocaktan çıkmışım,

Hakikatin dilinde sevdam belki bir nesir.

Artık tutmaz ellerim, yaşamaktan bıkmışım,

Yüreğimde bir zincir, gönlüm sevdanda esir.

Tükenmez bir gecede son sabahı beklerken,

Bırak senin derdini Mecnun söylesin âşık.”

Sensizliğin ucuna bir sensizlik eklerken,

Sordular, “Derdin nedir, neden böylesin âşık?

Seninde saçlarına kar yağdı biliyorum,

Kırılmış aynalarda sitem dolu gözlemin.

Ey benim kader aşkım, ben seni diliyorum,

Sensiz olan dünyada bir tadı yok özlemin

                    Hamit Hayal / 06.11.2013

Hüsranları anlatsan, acıyı tarif etsen,

Güllerin yarasında kanayan iz kalmasın.

Ağlatmayı bilmişsin dünyada marifet sen

Çöz artık nihanını, özünde giz kalmasın.

Aşkını anlatmaya bir avuç kelam yetmez

Sevda vatanım benim gönül denilen bölge

Fani olan ne varsa, sensiz beş para etmez,

Git artık git istersen, kalma içimde gölge.

Sen başka âlemlerin hiç solmayan gülüsün,

Ben gönlünden sökerek attığın kuru köküm.

Yüzünde bir maske var, belki aşkın külüsün,

Benim dağlarım yıkık, başıma çökmüş göküm.

Hicran gecelerinde aktı gitti gözyaşım,

Yalnızları oynadım ben belki beni değil.

Hasret hecelerinde artık bitti gözyaşım,

Beni görmek istersen, biraz ömrüme eğil.

İçimdeki gurbette sordum seni ellerden,

Çoğunca hayalimde hep erişilmez kaldın.

İsmini bir fısıltı duyardım da yellerden,

Aklımda sevdiğimi neden bir bilmez kaldın?

Hicran tatmış bahtların bir karalı kızısın,

Bir tanesin âlemde, anla yok senden  başka.

Vurgun yemiş gönlümün bir yaralı kızısın,

Bilirmisin, anladım senin aşkın çok başka.

                      Hamit Hayal / 06.11.2013