Kategori: Şiirler

İlmek ilmek dokuyup, iğne ile kazmışım,
Sanma ki vefasızlık, nisyanı bulacaksın.
Çoğunca ağlayarak acılarla yazmışım,
Bütün şiirlerimde isyanı bulacaksın.

Erdin mi muradına gözlerimi yaş ettin,
Belki de benim gibi ta içinden yıkıldın.
Ruhumu çizdin derin, bedenimi taş ettin,
Hangi hükümle beni aşkına mahkûm kıldın?

Alaca karanlıklar hep içimde, sen yoksun,
Demek ki yüreğine olmadı bir tesirim.
Gönlümü tutuşturan saçlarında gül koksun,
Ben yıllardır kahreden gölgelere esirim.

Yıllardır senden başka bir sözü etmez dilim,
Başka gönüllerde ben inan kudretli beydim.
Titreyen ellerimde sırdaş olmuş mendilim,
Gücümü benden alan geceye boyun eğdim.

Muradın aziz olsun, ben öykümü öreyim,
Kaderin mahkûmuyum dert yıksın deme beni.
Sana hasret gidecek gurbet kuşu yüreğim,
Düşler ile düşüşler taşır son deme beni.

Keşke diyebilseydim sakladığım nedeni,
Anlayacaktın sana tutkun koca devmişim.
Elbet yine bilme sen beni senden edeni,
Ben seni engin aşkla ölümüne sevmişim.

Artık ben gecelerin koynunda bir noktayım,
Yinede bu şehirde andım bu güzde seni.
Biteli yıllar oldu, varlığımla yoktayım,
Aramadığım bir gönül, kalmadı yüzde seni

Gözlerim gözlerine mahzun daldığı güzel,
Bir tadımlık ömrümün nihayetinde yaşım.
Elveda ey kaderin benden aldığı güzel,
Bahtiyar olacaktır bir bülbül konsa taşım.

         Hamit Hayal / Gönen / 15.03.2013

Şimdi arıyorum aşkı rüyada,
Eller seni benden çaldı, yenildim.
Tek suçum sevmekti seni dünyada,
Felek seni benden aldı, yenildim,

Sanki bir yabancı, bir elsin öyle,
Dile gel sevdiğim, ne olur söyle;
Her gün yanacak mı bu yürek böyle?
Yüreğim sensiz boş kaldı, yenildim.

Anlamsız sabahlar, yorgun geceler,
Anmaya bir mahkûm etti heceler;
Neden benim gibi yanmaz niceler,
Kader bana düşman oldu, yenildim.

Boşluğa düşüyor attığım adım,
Çoktandır sarhoşa çıktı ya adım;
Ağladım, sevdamın ömrü bir tadım,
Artık sona vade doldu, yenildim.

Bu aşkın üstünden bir çağ aşarken,
Görmeliydin kalbim hicran taşarken;
Gözyaşımda benim sen hep yaşarken,
Has bahçede gülüm soldu, yenildim.

Bundan sonra kalbim küstü ve derki,
Hangi kitap yazar dönmeyip, terki;
Sevmek gözyaşından başka nedir ki,
Gözlerim bir ufka daldı, yenildim.

Hamit Hayal / Gönen / 12.03.2013

Elinde Allah’ın rahmet gülleri,
Elimi, kolumu bağlayacaksan.
Tutuşmaz bu aşkın sönmüş külleri,
İstemem kabrimde ağlayacaksan.

Ölümdür sebebe nokta olunca,
Var olan bir anda yokta olunca.
Hasretimiz derin, çokta olunca,
İstemem ateşte dağlayacaksan.

Bul beni yolların aktığı yerde,
Ateşin düşüp de yaktığı yerde.
Ben varım gözünün baktığı yerde,
Aç kalbini bir sır saklayacaksan.

Sen veda etsen de bu engin aşka,
Sevgi aramadım sevginden başka.
Eski hüzünlere demem mi keşke,
Sen beni günahtan aklayacaksan.

Hamit Hayal / Gönen / 12.03.2013

Çilekeş bir kalem, eski bir masa,
Şimdi önümde bir boş, beyaz kâğıt.
Gönlümü sorarsan kapılmış yasa,
Yazdığım her şiir aşkımdan ağıt.

Sen benim içimde bir derin sızı,
Sönmüyor usulca yaktığın küller.
Adını kim koydu ey denizkızı,
Yanında bir hiçtir emsalsiz güller.

Kalbim seni ister, dil seni anar,
Sırılsıklam bir aşk artık battığım.
Gözlerin içimde bir yara kanar,
İlk ve son acımsın, her gün tattığım.

Nasıl yaktın beni derin bu kadar,
Anlarsın karşıma geç, bana bak ta.
Sevenler aşkı hep böylemi tadar,
Bilsem benim için gül ağlamakta.

Deniz gözlerinde o engin bakış,
Vuslat yüreğinde bir yar olmakmış.
Gönlünden bir yağmur gözlere akış,
Sevmekse seninle hep var olmakmış.

Hamit Hayal / Gönen / 11.03.2013