Kategori: Ayrılık Şiirleri

Ben seni var ettim manada hiçten
Vefasız ve zalim bir el gibisin.
Sevmek bu mu sence, yakmak mı içten
Ulu, sonsuz, kurak bir çöl gibisin.

Kalbimde bir kurşun, bağrımda oksun
Ümidimden azsın, hüznümden çoksun.
Sen zaten böylesin, hem var hem yoksun
Savurup götüren bir yel gibisin.

Sonunda ayrılık, ne acı bilmek
Yine de içimden gelmiyor silmek.
Ölüm fermanımsın, boynumda ilmek
Gönlümü titreten bir tel gibisin.

Yine gönlüm bugün ismini andı
Dedim ki; “Bir hayal ya da bir zandı.”
Nice kalp ağladı, nice iç yandı
Aşkın her deminde bir sel gibisin.

Anla hicranımı, ruhuma erde
Aradan çekilsin esrardan perde.
Hep kalkmak isterken düştüğüm yerde
Elimde kırılmış bir dal gibisin.

Hamit Hayal /Gönen / 25.09.2016

Bize Haktan nazil olan kelam ver
Bir günahta baş olanı neyleyim.
Göz kırp bana, aşk dilinde selam ver
Ben vefasız, taş olanı neyleyim.

İnsan denen bir kitapta her saklı
Bin meşakkat beklerken her zor aklı.
Bunca kavga bunca savaş, kim haklı?
Sır çözülmüş, faş olanı neyleyim.

Alnımızda yazan yolun her hali
Nice bahtlar vardır mamur ve âli.
Üstlendik biz ölüm denen vebali
Bu dünyada boş olanı neyleyim.

Bakıyorum, gökte yıldız var kayan
Bir kitapta yazmamış mı Hak ayan?
Dertsiz olmak denen şeyi var sayan
Sonu meçhul, yaş olanı neyleyim.

Nice fikir nice zikir var hasta
Gelir geçer, kalmaz âlem ve yasta.
Hakikatin hükmü zaten var nasta
Aşktan başka hoş olanı neyleyim.

Ömrümüzün hüzün çağı ya da güz
Yollar eğri, yollar uzun, yollar düz.
Hani nerde sadet, nerde gülen yüz
Sonu hüsran, düş olanı neyleyim.

Hamit Hayal / Gönen / 15.09.2016

Bu aşk böyle kendi nevince güzel
İlk yandığım andan beri sevdiğim.
Unutmak mümkün mü sevince güzel
Adı bir masalda peri sevdiğim.

Yıllar sonra bile hâlâ şu anda
Keşke ben olsaydım nice rüyanda.
Bir güz uykusundan artık uyanda
Yakmaz mı bu hasret eri sevdiğim.

Kızıl dudağında açmaz mı kiraz
Ne olur ümit ver, gül bana biraz.
İstanbul gel desin, çağırsın Şiraz
Vuslat ayrılıktan beri sevdiğim.

Yılları ben yiye yiye ömrümce
Niye hâlâ varsın, niye ömrümce?
Belki seni sevdim diye ömrümce
Ölmüyor hasretim, diri sevdiğim.

Neden bulamadım bir tat mevsimi
Esrik duygulara ver kat mevsimi.
Varsın uslanmasın firkat mevsimi
Biri gider, gelir biri sevdiğim.

Gönül kilidinde bir ömürlük pas
Kendine özgüsün, sen kendine has.
Neden böyle hüzün, neden böyle yas
Dolmuyor boşluğun yeri sevdiğim.

Hamit Hayal / Gönen / 13.09.2016

Bir menzilde vaki imiş kaldığım
Hasretlerim en tarifsiz biçimde.
Yarım kalan bir rüyaymış daldığım
Neden hâlâ bir yangınsın içimde?

Bak anlarsın yalnızlığı taşımdan
Ne kaldı ki geri her gözyaşımdan?
Bir hikaye gibi geç git başımdan
Neden hâlâ bir yangınsın içimde?

Her senenin ardından bir güz gibi
Yarım kalmış, yazılmamış cüz gibi.
Bir cemalde hüzün değmiş yüz gibi
Neden hâlâ bir yangınsın içimde?

Hayal işte, güz kapımı çalmış ta
Beklerim hep uzaklara dalmış ta.
Söylenmedik sanki bir söz kalmış ta
Neden hâlâ bir yangınsın içimde?

Enginlerden öte gönül kafesim
Son menzile ermez belki nefesim.
Ah Sevgili! Ömrümce tek hevesim
Neden hâlâ bir yangınsın içimde?

Hamit Hayal /Gönen / 14.08.2016

Oku benden kalan bir avuç külü
Yenilmez hislerle nice karmaşık.
Artık neyleyeyim ağlayan gülü
Sen belki bilmezsin, gönlüm sarmaşık

Hicran yarasına değdi ki yaşam
Ne sen kalacaksın, ne o son resim.
Bir gülüşten başka neydi ki yaşam
Artık gelmeyecek sensiz o mevsim.

Bilmek çaresizlik, tükenmiş fikir
Bir mana yüklemek var iken zora.
Ne zaman anladım aşkı bir zikir
Mahkûmum gönlümde şu arsız kora.

Dönmedi bir türlü giden o gemi
Yıllar önce bende zaten yanmış iç.
Zaman bundan sonra öksüzlük demi
“Ne gördün”: Diyorsan bana her şey hiç.

Ne kaldı geriye, sırtımda bir yük
Sanma ki hasretin ruhuma erdi.
Önüme koyduğun her engel büyük
Zaten çekilmezdi sevdanın derdi.

Varlığın özünde olsan ne yazar
Şu anda kimsin sen bir elden başka?
Kılda gönlünün bir hükmünce nazar
Her şey geldi geçti, bir selden başka.

Hamit Hayal / Gönen / 15.07.2016