Kategori: Ayrılık Şiirleri

Bunca yıl var gözlerimden akışın
Gözün ırmağında bir yaşa döndüm.
Aklımdan çıkmıyor beni yakışın
Sonunu yaşarken hep başa döndüm.

İstedim ömrümce kuşat beni sar
Varlığım armağan, ruhumda ısrar.
Sevgilim sürse de bin yıl bu esrar
Yenildim, yeniden savaşa döndüm.

Yaşandı oyunum, indi son perde
Rüzgâr fısıldamaz efsun bu yerde.
İlk aşk, ilk heyecan, ilk hüzün nerde
İlhamım tükendi, bir taşa döndüm.

Gönlünün ucunda eğilmez dağlar,
İçimde çözülmez, kördüğüm bağlar;
Sevdamın son demi, hazan bu çağlar,
Sanki bir ummanda sarhoşa döndüm.

Bu dünya değirmen, şu zaman elek,
Düşmedi yakamdan kudretin felek.
Şimdi düşlerimde bir süslü melek,
Çevrende pervane hep boşa döndüm.

Hamit Hayal / Gönen / 25.03.2007

Sevdanın yaşanan asli yurdunda
Sen beni bırakıp, nereye gittin?
Perde inmiş gözlerimde nurdun da
Yıldızlarla akıp, nereye gittin?

Kerem’de Aslı’yı böyle arardı
Kalbim elem duydu, benzim sarardı.
Ferhat olsa şimdi dağlar yarardı
Beni böyle yakıp, nereye gittin?

El ve avucumda bir hiçte kalan
Anladım ki gerçek denen şey yalan.
Aşk ve ümidimi  elimden alan
Sen dünyamı yıkıp, nereye gittin?

Ne şöhretim vardı, ne bir ünüm de
Mutluydum severken en zor günümde.
Artık bir virane, yıkık gönlümde
Yaşamaktan bıkıp, nereye gittin?

Hamit Hayal / Gönen / 04.12.2016

Gonca dudağından mey tatmış gibi
Alevden, ateşten közler yazdırdın.
Çaldığın ömre bir şey katmış gibi
Sen bana divane sözler yazdırdın.

Çürüdü değerler, dönüştü yoza
Şimdi bir yangında ördüğüm koza.
Merhametten muhtaç iken bir doza
Bu aşkın son çağı, güzler yazdırdın.

Gel artık kendine, rüyadan uyan
Senden başka kim var aşkı dokuyan
Sessiz dudağımdan meal okuyan
Yeni bir baharı özler yazdırdın.

Bütün hülyalarım, hislerim gemli
Akşamlar buğulu, geceler demli
Yorgun bir kalemle gözlerim nemli
Cemalinde saklı yüzler yazdırdın.

Arınmak isterken içimde güzden
Yarını kaybettim belki bu yüzden.
Kaderde aşkımı anlatan cüzden
Beni esir alan gözler yazdırdın.

Hamit Hayal / Gönen / 18.11.2016

Sanki hüzün yansımış her cemale
Bu âlemde aşkı bulamadım ben.
Gönlüm yandı, yaşım erdi kemale
Bu âlemde aşkı bulamadım ben.

Gölgeler pusuda, özlemden emin
Zamanın dilinde hükmü ne demin.
Nasıl yıkılmasın, dönmesin zemin
Bu âlemde aşkı bulamadım ben.

Nasıl bir haldeki şekil ve biçim
Aynaya yansıyan gölgemle hiçim.
Kudretim tükendi, yoruldu içim
Bu âlemde aşkı bulamadım ben.

Uçup giden hasretimin aklıysa
Ya ben yenik ve şu zaman haklıysa.
Yalnız hayal, bir üryanda saklıysa
Bu âlemde aşkı bulamadım ben.

Bilir bu hali her ışığı sönen
Bir Anka değildi başımda dönen.
Ey mübarek şehir! Ey kutlu Gönen
Bu alemde aşkı bulamadım ben.

Hamit Hayal / Gönen / 11.11.2016

Bir bıçak yarası sayarım tende
Ümidim toprağa karışmadan git.
Aşkın kavgasında sen beni yen de,
Zafer senin olsun, yarışmadan git.

Seneler söz olmuş titreyen telde
Ak düşen saçlarda, bükülen belde.
Sılan senin olsun, ben gurbet elde
Küskün kal istersen, barışmadan git.

Kırılmam bir veda sözü bu desen
Gül aşkın resmidir, ayrılık desen.
Ne ben huzur buldum, belki ne de sen.
Bir hüküm adına duruşmadan git.

Dilerim manayı terk ette sözden
Bir başka rüyamız olmasın közden.
Resimler sel olup akarken gözden
Kalpler kırılmadan, vuruşmadan git.

Zaman aynasından hislerimi çal
Ben zaten dilsizim, duygularım lâl.
Ne bende kudret var, ne sende bir hâl
Hasret baki kalsın, görüşmeden git.

Alevsiz, ateşsiz ne kor düşlerden
Ne kaldı geriye bir sor düşlerden.
Ömür dolu geçti en zor düşlerden
Bir günde yüzümüz buruşmadan git.

Hamit Hayal / Gönen / 03.11.2016