Kategori: Ayrılık Şiirleri

Zihnimde bir gölgeye dönecek aşkın dendi,
Son mevsiminde ömrün güzün şiirleri var.
Ne varsa ellerimde, avucumda tükendi,
Şimdi bu son plakta hüzün şiirleri var.

Yalnızlıklar içinde ara, bul ve bana er,
İstediğim ömründen sadece bir avuç yer.
Bir tutam gül misali birazcık sevginden ver,
Sende beni hep yakan gözün şiirleri var.

Gurbet diye gezdiğim aradığım her ilde,
Peşinde bir gölgeyim, zihninde beni bil de.
Sana ben sevdiğimi söylediğim bu dilde,
Sevgiliye verilmiş sözün şiirleri var.

Ben dalıp kayboldukça yüreğinin ağında,
Rüyalarım son bulur,yollarım Kaf dağında.
Belki de kaderime dönen söz dudağında,
Yalan değil hakikat, özün şiirleri var.

Bütün limanlarda ben aradıkça isminle,
Bazen bir fani beden, beni çeken cisminle.
Anladım ki baş başa kaldığım son resminle,
Gözümde bir mah olan yüzün şiirleri var.

               Hamit Hayal- 20.01.2008:Gönen

Sitem dolu dilinin zehirler kustuğunu,
Dalan gözlerimden yaş akınca mı anlarsın?
Yüreğimin inlerken kırılıp sustuğunu,
Ben senin gözlerine bakınca mı anlarsın?

Yüreğimde onulmaz yaraları açarak,
Ne denli uzaklara gidersen git kaçarak.
Belki de yollarına ben senin gül saçarak,
Yüreğimi ateşler yakınca mı anlarsın?

Zaten gittin gideli günlerim yıl olmada,
Ömrümüzden ne kaldı, artık oda dolmada.
Sevgilim bülbül gitti, bağlarda gül solmada,
Bunca kahır, bunca dert yıkınca mı anlarsın?

Bazen karlı dağdayım, bazen ateş çölünce,
Yarım kalmada her şey düşlerimi bölünce.
En sonunda kader bu bir köşede ölünce,
Kara yastan bir duvak takınca mı anlarsın?

Sevincime ortak ol gönlüme erde bekle,
Uzat bana elini elime ver de bekle.
Sen beni dün olduğun gibi o yerde bekle,
Siteminden, nazından bıkınca mı anlarsın?

Elem dolu şarkılar nağme olup her seste,
Bir bülbül çilesince güle yapılan beste.
Senden hatıralar var zihnimde bin bir deste,
Yüreğime bir kurşun sıkınca mı anlarsın?

                Hamit Hayal/ Gönen / 22.06.2009

Bir çağ dönümü bu, bir kader anı
Bu gece rüyamda sen varsın annem
Bir sonsuz mutluluk, keder bir yanı,
Bu gece rüyamda sen varsın annem.

Gözlerin kuşatsın, sarsın ferinden,
Ben hal arz ederken sana derinden;
Belki kalbim fırlar korkma, yerinden,
Bu gece rüyamda sen varsın annem.

Görünmez kudretler benden alarak,
Annesiz yaşadım her gün dalarak;
Ruhun bedenimde sonsuz kalarak,
Bu gece rüyamda sen varsın annem.

Bütün şükürlerim yüce Allah’a,
En mutlu anımı tatmadan daha;
Nice duygularım kalkma da şaha,
Bu gece rüyamda sen varsın annem.

Bu sır umanında ne dil, ne hece;
Dilersen çözülür bunca bilmece.
Uzasın, bitmesin bu sonsuz gece,
Bu gece rüyamda sen varsın annem.

Hamit Hayal-Gönen:27.07.2006

Çevrem de aşılmaz bu taş duvarlar,
Tavanda yağmurun azgın vuruşu.
Çürütürken beni bu yaş duvarlar,
Günahın hesapsız her kuduruşu.

Dili yok anlatsın zaman denen sır,
Bu hapishane de sanki bin asır;
Duygularım öldü, kalbimde nasır,
Çözülmez aklımın karşı duruşu.

Vicdanlar inlesin bir ömür derken,
Yaşadığım hayal, ölüm hep erken;
Bu hapishane de kendimi yerken,
Hüsrandır zalimin dünya kuruşu.

Kuvvet incitiyor, kudretler densiz,
Bu hapishane de ölüm nedensiz;
İnsan var içimde ruhsuz, bedensiz,
Od düşmüş gönlüme zor kavuruşu.

Üstüme gelmede, çökmede taşlar,
Her günüm işkence ederek başlar;
Ne hapishanem de biter savaşlar,
Ne de kaderimin bu savuruşu.

Çevrem de aşılmaz bu taş duvarlar,
Tavanda yağmurun azgın vuruşu;
Çürütürken beni bu yaş duvarlar,
Günahın hesapsız her kuduruşu.

Hamit hayal/Gönen/25.07.2009

Beni sen yaraladın, sen ağlattın içimde,
Yaşama sevincimi alıp gittin sevgilim.
Anlıyorum ki bugün sensiz ben bir hiçimde,
Benden mutluluğumu çalıp gittin sevgilim.

İsterdim ki bir hatır sor ve beni arada,
Erişilmez yollar var, mesafeler arada.
Sana olan hasretim inleten bir yarada,
En sonunda bir ufka dalıp gittin sevgilim.

Oysa ben sana dair nice düşler ördüğüm,
Dönüşün olmayacak benim sende gördüğüm.
Sanki çözülmez bir sır, neden işler kördüğüm,
İçimde hep bir yara kalıp gittin sevgilim.

Nerdesin, hangi elde, arkanda bir iz bırak,
Ben ustası olmayan, yol bilmez garip çırak.
Akıp gidecek yıllar ve sen benden hep ırak,
Sen benim gözyaşımı salıp gittin sevgilim.

Ne bülbül kaldı şimdi, ne derin inleyen gül,
Zaten Kerem de yandı, Aslı arkasından kül.
Artık ağla gözlerim, göz yaşım sessiz dökül,
Beni kendine köle kılıp gittin sevgilim.

                 Hamit Hayal/ Gönen / 05.11.2009