Aramaktayım

Anladım vefa yok, sevgi cihanda,
Uzakta, Acem`de aramaktayım.
Ben bu gurbet denen virane handa,
Gündüzü gecemde aramaktayım.

Bu sevda bıraktı gözümde nemi.
Ağladım limandan giderken gemi.
Oysa ben sevginde o eski demi,
Dilimde, hecemde aramaktayım.

Kımıldama, kal hep öyle yerinden,
Bakışınla vurgun yedim derinden.
Ummanlar çalkayıp gözün ferinden,
Aşkı ben ecemde aramaktayım.

Hatıralar gidin yalnızlık gelsin,
İsterdim gözlerin sinemi delsin.
Nice var ki sevdam artık sen elsin,
Rahmeti yücemde aramaktayım.

Hamit Hayal / Gönen / 20.07.2011

Özledim

Alem düşerken sensiz, inlerken yerde beşer,
Mazlumun imdadına erişini özledim.
Ey aklım kudretim ol, ey iman bende yeşer,
Ümidi nice kula verişini özledim.

Biz ayrılan yolların solunda, sağındayız,
Yine Bedri aratan zor Uhut dağındayız.
Ey efendim yine biz şirk ve put çağındayız,
Putları yıkıp yere serişini özledim.

Senden başka her şaha, padişaha, hana ret,
Çilesiz bülbüllere, gülşen’de nihana ret.
Alemler efendisi sensiz bir cihana ret,
İtaat eden bir ümmet derişini özledim.

Kainat zikrederken yüce Rabbi an be an,
Unutulmuş hakikat, ehl-i dilde yok beyan.
Efendim siz bir zaman Kisra’ya mektup yazan,
Yanmış gönülde yara sarışını özledim.

Benim sonsuz mürşidim, her müşkülüme arif,
Lütfen düşüme girin, doğruyu edin tarif,
Siz ne muhteşem resul, sanatkâr, ince, zarif,
Nice farklı milletten karışını özledim.

Efendim bu ayrılık, bu hasret beni yerde,
Nolur ölüm bulmasın nurun olmayan yerde.
Bir imdat eyle bize, yalnız bir ümit ver de,
Mekke’den Medine’ye varışını özledim.

Efendim bir rüyamda szi gördüm, yüzünle,
Gam mı, keder mi desem, belki biraz hüzünle.
Beni bahtiyar kılan, insan olan özünle,
İslam’ın sonsuz tadı barışını özledim.

             Hamit Hayal / Gönen / 28.06.2011

Yalnızsın diyor

Nice zaman var ki, bu sessiz gece,
Yalnızlıklar tattım ‘yalnızsın` diyor.
Sanki gözlerinde derin bilmece,
Ne ümitler kattın `yalnızsın` diyor.

Gölgeler uzayıp, vakit erince,
Yeniden başlıyor gece, derince.
İnsan bu, bir güle gönül verince,
Bir belaya çattın `yalnızsın` diyor.

O sancı benzersiz, eşsiz, yalınca,
Saplanan bir mızrak kalbe dalınca.
Nihayet kurduğun saat çalınca,
Uzağa fırlattın `yalnızsın` diyor.

Belki de bu böyle bir ömür senle,
Sadece bir sual `hangi nedenle?
Kabına sığmaz ruh, köhne bedenle,
Ne elemler tattın `yalnızsın` diyor.

Ne varsa alem de sevmek adına,
Varamadın bir sevdanın tadına.
Yıllar sonra bile düşse yadına,
Hep içime attın `yalnızsın ` diyor.

Hamit Hayal / Gönen / 24.06.2011

Pişman değilim

Ben senin bir çift sözüne,
Kandım ya pişman değilim.
Özümle baktım özüne,
Yandım ya pişman değilim.

Erken getirdin güzünü,
Yaşatıyorsun hüzünü.
Göstermediğin yüzünü,
Andım ya pişman değilim.

Su yolunda kırık testi,
Gönlümde fırtına esti.
Geldi geçti bir hevesti,
Sandım ya pişman değilim.

Yaşamak zor hederimle,
Başbaşayım kederimle.
Ben ömrümü kaderimle,
Sundum ya pişman değilim.

Hamit Hayal / Gönen / 10.02.2011

Diyorlar

Yakarmış ateşi aşkın derinden,
“Muhakkak bir gönül çaldın” diyorlar.
Sevda bu yüreği söker yerinden.
“Sen derin sevdaya daldın” diyorlar.

Sevsen de gidermiş emekler boşa,
Anladım zor imiş gelince başa.
Yıllar akar gider bulanır yaşa,
“Bir zalim elinde kaldın” diyorlar.

Vuslat bir ümide dönse de bazen,
Bahar gelir geçer,yaz sonu hazan.
Savrulmak bir ömür kader de yazan,
“Tutma göz yaşını doldun” diyorlar.

Dönülmez bir yolda halden hallere,
Ey gönül sen beni attın ellere.
“Şeyda bülbül gibi gonca güllere,
Bağlanıp bin bir dert buldun” diyorlar.

Sönmez bir yangınla yakıp da özde,
Silinmez izlerin gönül de göz de.
“Sadakat kalmamış verilen söz de,
Bir vefasıza kul oldun” diyorlar.

Hamit Hayal / Gönen / 08.02.2011

1 140 141 142 143 144