Kategori: Anne Şiirleri

Elimden alınmış, bir yara dünüm,
Meçhul bir karanlık ilerim annem.
Nice hasret dolu geçer her günüm,
Yaşanmamış sayar, silerim annem.

Hasretin bir alev, beni yakmadan,
Edemem arkama dönüp bakmadan.
Geçmiyor seneler, gözüm akmadan,
Kalbi hicranımla melerim annem.

Şimdi hicran üşüşürde başıma,
Karışırsın gözden akan yaşıma.
Şu alemde garip, bir tek başıma,
Ben seni yâd eder, çilerim annem.

Yine hüzün dolu gün çepeçevre
Kader derim hükmün verdiği cevre.
Sensiz benim için en mutlu devre,
Rüyamdır. Sen varsan gülerim annem.

Kanarken bir hasret durmadan içte,
Kalmıyor dünyada, gelen bir hiçte;
Bir tadımlık ömür, boş her sevinçte,
Sana sonsuz rahmet dilerim annem.

Hamit Hayal / Gönen / 14.05.2017

Gördüm ki yaşanan her şey rüyada
Gerçek ne, özüme ıraktım annem.
Ayrılık var, hasret zor bu dünyada
Ben ölüm ne bilmez çıraktım annem.

Güller solmak için açarmış zahir
Bin yıl yaşasam ne, ölüm var ahir.
Bitsin bir an önce dedim bu kahir
Zaten kalbinde hep firaktım annem.

Her yeni eskiyor, tutmuyor yama
Düşündüm, dünyada ne değer gama.
Ölüm bu kaderden yazılmış nama
Hayat yolunda bir duraktım annem.

Nerede bir oyun var, kader örmüş
Gecenin ardından kim günü görmüş?
Hançeri bir âlem, kurşunu körmüş
Yenildim, bu oynu bıraktım annem.

Hamit Hayal / Gönen / 10.09.2015

Bütün ümitlerim bittikten sonra
Kurumaz gözümde yaş anneciğim.
Terk edip dünyamı gittikten sonra
Öksüzüm, bir yalnız baş anneciğim.

Bitmesin bu sadet, hep sürsün derken
Mevsimler değişti, kış geldi erken.
Kalbimde bir hüzün, yere düşerken
Gönül duvarımdan taş anneciğim.

Ölümsüz anılar, ölse de beden
Bir aşka ömrünü armağan eden.
Annem bilmiyorum ayrılık neden
Yaşanmış zamanlar düş anneciğim.

İçimden duyarım sana hep minnet
Varlığın bir hayat, yokluğun cinnet.
Dilerim ki kabrin olsun bir cennet
Seninle rüyalar hoş anneciğim.

Belki bir meçhuldür ardı dünyanın
Ruhumu bin hüznü sardı dünyanın.
Sen varken manası vardı dünyanın
Şimdi dünya yalan, boş anneciğim.

Hamit Hayal / Gönen / 26.04.2015

Sanma ki özümün vehmine düştüm,
Benliğimde asil kan diye annem;
Ezelde hak oldu, rahmine düştüm,
Taşıdın sen beni can diye annem.

Annemden armağan ruh ile beden,
Mayamda bir sır var beni ben eden.
Allah tek hakikat, annem bir neden,
Bir aşkın özünde yan diye annem.

Bilmiyorum kimler aşka meyildi,
Senden önce dünya dünya değildi.
Sonra bir gün nice başlar eğildi,
Sultanlar önünde han diye annem.

Sen ateşte yaktın narin özünü,
Melekler koynunda açtı gözünü.
Hangi gül var almaz senden sözünü,
Bülbüle dil verdin an diye annem.

Farkına vardı ki şu ben denen hiç,
Dünyada dolar mı yerin annem hiç?
Her gurbet deminde derin yan ki iç,
Nişan kalsın senden, şan diye annem.

Hamit Hayal / Gönen / 10.05.2014

Gurbet çocuğuyum, çileli ömrüm,
Kalbinde yasları saklarmış annem.
Hasret dolu geçti bileli ömrüm,
Karalı bahtımı aklarmış annem.

Arştan yere inmiş anne okulu,
Özünde merhamet, sevda dokulu,
Annem dudakların gülden kokulu.
Kalbime sevgiyi eklermiş annem.

Halimi bilirsin, himmet yaradan,
Kurtar beni bu hasretten, yaradan.
Hayalim şu dağlar çıksın aradan,
Yıllardır yolumu beklermiş annem.

Şimdi bir ihtiyar oldu ya yaşım,
Merhamet yurdunda sımsıcak aşım;
Boynum bükülmezdi, dik idi başım,
Ağrırken alnımı yoklarmış annem.

Ayrılık annemle aramda perde,
Bir türlü bitmiyor, başlar bir yerde.
Bekledim gelmiyor, o yıllar nerde,
Yerime gülleri koklarmış annem.

Ömrüme düştü de son dertli güzün,
Neden bu ayrılık, neden bu hüzün?
Nur-u cemalinden mukaddes yüzün,
Aklımı imanla yüklermiş annem.

Kara saçlarını ak eden annem,
Bu kirli dünyayı pak eden annem;
Eminim, cenneti hak eden annem,
Gökleri dik tutan köklermiş annem.

Hamit Hayal / Gönen /30.09.2013