Kategori: Anne Şiirleri

Yengin hasretlerle geçti çağlarım

Neyleyim? Gözlerim akıyor annem.

Ne zaman aklıma düşsen ağlarım

Hasretler kalbimi yakıyor annem.

Kulların kaderi, hükmüdür Hakkın

Ey kalbim sen yine hüznünü takın. 

Çok yıllar geçsede dün gibi yakın

Zaman bu, dağları yıkıyor annem.

Ey benim gözümde eşsiz bir insan 

Ne mevsimler geçti, geçecek Nisan.

Ölüm bir başka hâl bir başka lisan

Ömrümde şimsekler çakıyor annem.

Nefsimi bir türlü avutmam diye,

Başka hayallerle gün tutmam diye.

Ben ömrüm boyunca unutmam diye

Zaman bir kör gözle bakıyor annem.

                   Hamit Hayal / 05.05.2026

Hâlâ bilmiyorum neden kördüm ki

Ben seni canımla sevmişim annem.

Yıllar sonra bin hasretle gördüm ki

Ben seni kanımla sevmişim annem.

Nice hüsranlarla yaşanan yalan

Nihayet geriye hasret var kalan.

Çoğunca ömrünün ufkuna dalan

Ben seni sanımla sevmişim annem.

Ömür defterinden dilersen silde

Yine ben söyleyim, muhakkak bilde.

Senden hatıralar nakleden dilde

Ben seni tanımla sevmişim annem.

Ben şimdi yılların ardına bakan

Yenik ve yorgunum, gözyaşı akan.

İçimi sonsuz bir hasretle yakan

Ben seni şanımla sevmişim annem.

Hep böyle çileli, zor bu kördüğüm

İçinden çıkılmaz hâl var gördüğüm.

Bin bir hayal ile  aşkla ördüğüm

Ben seni anımla sevmişim annem.

                Hamit Hayal / 04.05.2026

Benim kaderimin en güzel vesmi

Alan gözlerinde hep hüzün vardı.

Kalbimi titretir annemin resmi

Dalan gözlerinde hep hüzün vardı?

Mana ve maddeyle kurulur denge 

Yeniden bakınca hak verdim benge.

Sanki bürünmüşte kudret bir renge

Çalan gözlerinde hep hüzün vardı?

Kalır mı bilmem ki arkamda izim

Özünde ummandır öykümüz bizim.

Her kim diyorsa ki hayal bu çizim

Yalan, gözlerinde hep hüzün vardı?

Sırlar dünyasından huy ve natura

Sığmaz ya döktüğüm bir kaç satıra.

Rengin bir ömürden bin bir hatıra

Kalan gözlerinde hep hüzün vardı?

Ne bir sitem etti ne sözünde taş

Ömür bir yolcuydu, geldi geçti yaş.

Hüzünü coşturan bir kaç damla yaş

Salan gözlerinde hep hüzün vardı?

                Hamit Hayal / 03.05.2026

Hâlâ çözülmedik bir sırdır insan

Kendi dünyasında nasıldı annem?

Neden anlatmaya yetmiyor lisan

Her şeyden en önce asıldı annem.

Anneler kaderin hükmünde vardır

Bazen hüzün değmiş bir gülizardır.

Muhteşem sevgili, mübarek yardır

Bu aşkta en güzel fasıldı annem.

Hayat bir imtihan düzde, yokusta

Seneler zay etmis, yıllar yormusta.

Zamandan dertlidir her anne kuş’ta

Her zaman gözümde hasıldı annem.

Sırlar faş oluyor düşüyor dile

Hemhalim annemin kaderi ile

Yaşamak bir sanat, hayat bir çile.

Muhakkak ne kadar sarsıldı annem.

Bugün ben dünyada bir garip başla

Yaşarken andım hep gözümde yaşla.

Manayla gülerdi, ağlardı taşla

Hakikat sırrına vasıldı annem.

                Hamit Hayal / 05.05.2021

Ey bize biz katan yüce ecemiz
En önden en önce atıldı annem.
Nasıl unutulur o son gecemiz,
Sonsuzluk cemine katıldı annem.

Seneler ne aldı, bize ne verdi
Kim var bu dünyada murada erdi?
Neden hiç değişmez garibin derdi
Sanki bu düzen mi batıldı annem?

Bülbül siteminde, hasretinde bağ
Dalmışım seraba su taşırken çağ.
Ölüm bırakmıyor bu dünyada sağ
Belki son uykuya yatıldı annem.

Aşkın nöbetinde bu kez son defa
Kim cefa yüklenir kim sürer sefa.
Bir gören var mı bu dünyada vefa
Yine kaşların mi çatıldı annem

Işığa hasretle bakan körünce
Kim mutludur kozasını örünce.
Sarıl bana bir rüyada görünce
Hayatta bu en son fasildı annem
     Hamit Hayal / Gönen / 04.05.2021