Kategori: Anne Şiirleri

Sanma ki özümün vehmine düştüm,
Benliğimde asil kan diye annem;
Ezelde hak oldu, rahmine düştüm,
Taşıdın sen beni can diye annem.

Annemden armağan ruh ile beden,
Mayamda bir sır var beni ben eden.
Allah tek hakikat, annem bir neden,
Bir aşkın özünde yan diye annem.

Bilmiyorum kimler aşka meyildi,
Senden önce dünya dünya değildi.
Sonra bir gün nice başlar eğildi,
Sultanlar önünde han diye annem.

Sen ateşte yaktın narin özünü,
Melekler koynunda açtı gözünü.
Hangi gül var almaz senden sözünü,
Bülbüle dil verdin an diye annem.

Farkına vardı ki şu ben denen hiç,
Dünyada dolar mı yerin annem hiç?
Her gurbet deminde derin yan ki iç,
Nişan kalsın senden, şan diye annem.

Hamit Hayal / Gönen / 10.05.2014

Gurbet çocuğuyum, çileli ömrüm,
İçinde yasları saklarmış annem.
Hasret dolu geçti bileli ömrüm,
Karalı bahtımı aklarmış annem.

Arştan yere inmiş anne okulu,
Özünde merhamet, sevda dokulu,
Annem dudakların gülden kokulu.
Kalbime sevgiyi eklermiş annem.

Halimi bilirsin, himmet yaradan,
Kurtar beni bu hasretten, yaradan.
Hayalim şu dağlar çıksın aradan,
Yıllardır yolumu beklermiş annem.

Şimdi bir ihtiyar oldu ya yaşım,
Merhamet yurdunda sımsıcak aşım;
Boynum bükülmezdi, dik idi başım,
Ağrırken alnımı yoklarmış annem.

Ayrılık annemle aramda perde,
Bir türlü bitmiyor, başlar bir yerde.
Bekledim gelmiyor, o yıllar nerde,
Yerime gülleri koklarmış annem.

Ömrüme düştü de son dertli güzün,
Neden bu ayrılık, neden bu hüzün?
Nur-u cemalinden mukaddes yüzün,
Aklımı imanla yüklermiş annem.

Kara saçlarını ak eden annem,
Bu kirli dünyayı pak eden annem;
Eminim, cenneti hak eden annem,
Gökleri dik tutan köklermiş annem.

Hamit Hayal / Gönen /30.09.2013

Hikmeti özünde, ilahi neden,
Allahtan bir sevgi deren anneler;
Kalbinde varlığı hep bir gül eden,
Gönülden gönüle eren anneler.

O önce nazlı bir sevdalı gelin,
Bahtı ak olmaz mı tuttuğu elin;
Kar yağsa kalp yakar saçında telin,
Gönül çöllerinde ceren anneler.

Gönüller fedadır kalpler bir esir,
Her kalbe bir mühür anneden tesir;
Kudret kaleminden yazıp ta nesir,
Ayaklar altına seren anneler.

Nazenin yasemen, aşkın aygülü,
Hayat ve hakikat, ömrün hay gülü;
Bazen de hicranlar tatmış zay gülü
Kalplerde bir yıldız, peren anneler.

Dil anne dedikçe gözden bir akış,
Ruhlarda bir desen, özden bir nakış;
Dünyayı döndüren sevgiden yakış,
Almayıp bir ömür veren anneler.

Hamit Hayal / Gönen / 11.05.2013

Yüreklerde sımsıcak bir akıştır,
Muhakkak ebeddir anne sevgisi.
Merhametten tarifsiz bir bakıştır,
Sevgiden mabettir anne sevgisi.

Annelerin dünya döner özünde,
Ömrümüzün nuru anne gözünde.
Mukaddes bir mana anne sözünde,
Allah’a rağbettir anne sevgisi.

En ulu maksada koşum dünyada,
Varmazsa anneme boşum dünyada.
Annemle mağrurum, hoşum dünyada,
Güvendir, heybettir anne sevgisi.

Cennet annelerin ayakaltında,
Hakikat bir sırdır aşktan zatında;
Anneler kutsaldır tanrı katında,
Aşktır, muhabbettir anne sevgisi.

Yenilmiş duygular sarsa annesiz,
Kim ki bir gönülde yarsa annesiz.
Yanarım dünya da varsa annesiz,
Hakka bir hüccettir anne sevgisi.

Kalpler vardır yetim, kalpler var öksüz,
Ayak yere değmez, başlarsa göksüz.
Yurdumu kaybettim, kaldım ben öksüz,
En derin rahmettir anne sevgisi.

        Hamit Hayal / Gönen / 01.03.2013