Denmiyor anne

Sensizliğin tadı acı dünyamda

İçimde yangınlar sönmüyor anne.

O eski sadetler kaldı rüyamda

Bir türlü yuvaya dönmüyor anne.

Solgun yanağıma bir buse bırak

Tatlı kahkahanın kalbinde firak 

Dün burada olan ne varsa ırak

Göklerden yerlere inmiyor anne.

Varlığın yerine yokluk koyunca

Kaderi yaşadık bir zor oyunca.

Saadet sürmüyor ömür boyunca

Kalbimde sancılar dinmiyor anne.

Sensizlik aşkını bulmuşta hiçte

Hayata bir tutkum kalmadı içte.

Manası olmayan kudret ve güçte

İçimde korkuyu yenmiyor anne?

Anladım, anneye nice muhtacın

Cektiği acıdan başka ne acın?

Bitmez saltanatın ve nice tacın

Yerinde yel eser denmiyor anne.

Hamit Hayal / 03.12.2022