Hamit HAYAL

Madem kaderinde gün görür onca
“Sanki bir muamma gül bahtı.” Derdin.
Sararıp solarmış bir gün her gonca
“Elbet herkes yaşar bu kahtı.” Derdin.

Bu öyle bir söz ki, bir başka nevde
Gelen göçer, kalmaz bu fani evde.
Ayrılık olsada sonu hep sevde
“Her seven muhakkak bir şahtı.” Derdin.

Kim neye esirdir kim neye feda
Sevmek ilk emeldir, özlemek eda.
Anlarsın kaçılmaz bir sondur veda
“Sevdam hasret tüten bir ahtı.” Derdin.

Kendince isyan et, gözyaşı dökte
Bu hasret zay olmaz, yaşarmış kökte.
Talih mi? Bir yıldız, en uzak gökte
“Güneşten tacı var, ay tahtı” Derdin.

Hicrandır bu anda her bülbül sesi
Bağrımda bir hançer, ruhumda kesi.
Ben sana sorardım “Bu neyin nesi?”
“Maziden kalmış bir günahtı.” Derdin.
                                 Hamit Hayal

Yine kaderimle baş başa kaldım
İslenmiş yıllara götürdün beni.
Aklıma düşünce maziye daldım,
Hislenmiş yıllara götürdün beni.

Tarifsiz bir güzel hilal kaşıyla,
Destansı güllerin mağrur başıyla.
Bu aşkın kaderi, hep gözyaşıyla,
Islanmış yıllara götürdün beni.

İçime işlemiş, derdim veremde,
Aslı’dan eserdir bu hal Kerem’de.
Çağlar zaman, akar gönül deremde,
Süslenmiş yıllara götürdün beni.

İdrak, izanımdan sonra usumda,
Kaybettim bu aşkı bir derin suda.
Görünmez bir düşman gibi pusuda
Seslenmiş yıllara götürdün beni.

Sen yoksan da ümit bu en azından,
Bir teselli bulur gönlüm hazından.
Ne kaldı geriye aşkın yazından
Sislenmiş yıllara götürdün beni.

                                   Hamit Hayal