Hamit HAYAL

Yaşanan her neyse ömrün dününde
Hayattan bir cevher, bir öz kalmadı.
Yine bugün mevsim bir güz gününde
Şen kahkahalardan bir söz kalmadı.

Dönüpte arkana bir bak ve gör de
Zaman bizi şöyle bölmüşte dörde.
İdrak ve izandan mahrum şu körde
Talihe renk yazan bir göz kalmadı.

Nasıl tarif etsem, kendi nevince
Bir dünya kurmuştum gönül evince.
Çok başka bir gülüş insan sevince
Tebbessüm edecek bir yüz kalmadı.

Başka âlemlerde bir başka yöndü
Ben seni ararken, güz bana döndü.
Yıldızlar karardı, kandiller söndü
Neyleyim, yakacak bir köz kalmadı.
             Hamit Hayal / 20.11.2023

Gördüm ki tarifi çok zormuş hiçin
Hüküm bumu, insaf nerde ağlarım.
Ben benden çalınmış bir rüya için
“Aşkın kanunumu?” Derde ağlarım.

Akıl göçer, hissim dönerde taşa
Ne kadar muhtacım her damla yaşa.
Sanki bir serap bu ta baştan başa
Zaman ve zeminsiz yerde ağlarım.

Her emel hicrandır, her ümit yara
Kavuşmayan yollar, kapanmaz ara.
Bellerim büküldü, saç döndü kara
Devadan yoksun bir derde ağlarım.

Bütün muammalar derin ve özde
Dilim kifayetsiz, kördüğüm sözde.
Bazen bin hasretle daldığım gözde
Bir türlü açılmaz perde, ağlarım.
            Hamit Hayal / 02.11.2023

Sana ben gönlümce bir şiir yazdım
Bahtımın öyküsü, bin bir anım sen.
Bir hayat nakşettim, bir ömre kazdım
Bir yanım sevdamdır ve bir yanım sen.

Şarkılarım buğulandı her nemden
Saadet aradım senli her demden.
Meclisler dağıldı, güz geçti cemden
Soğuk mevsimlerim, ölgün kanım sen.

Bitmez gecelerden güne erende
Sendin mahzun eden, sendin yerende.
Suç mu? Elbet sana gönül verende
Acıyan sol yanım, yanan canım sen.

Sev gönlüm, kaderden bahtınca iste
Kaybolup gitmek var en kara siste.
Yenik mefhumlardan kalan her histe
Belki her bahiste yazan tanım sen.
             Hamit Hayal / 02.11.2023