Eskir elbet kelimeler
Zaman zordur hüzünlenmiş ağlara
Bu dünyada kim var eşsiz kalacak?
Gün gelecek, güz düşecek bağlara
Vurgun yemiş bülbül hissiz kalacak.
Herkes alır gider aşkı yükünce
Hiç gördün mü gülü boyun bükünce.
Sis çökecek, ardından güz hükümce
Mağrur gönül bile sessiz kalacak.
Baharları yaşayan bir gülüş bu
Hasret bana hüzün sana, ülüş bu.
Yakın ya da ırak, elbet bir düş bu
Bilmiyorum, yol mu sissiz kalacak?
Yüzünde güz, yüreğinde bir ayaz.
Sonra şunu dersin eksik ya da az.
Yıllar sonra saçlarında kar beyaz
Son yolculuk, dünya sizsiz kalacak.
Eskir elbet kelimeler, söz biter
Her muamma her problem çöz biter.
Önce perde iner, sonra göz biter
Yıldızlar mı? bir gün süssüz kalacak.
Hamit Hayl / 20072021