Ekşi romanlar

Ekşi romanlardan eski bir bölüm

Aklımda yenilmiş masumun aşkı.

Gözümün önünde canlanır ölüm

Kadere kurbandır Asu’mun aşkı.

 

Her öykü yaralı bir kuştan eser

Çıplak acılardan bin yara içte.

Yolları hak bilmez zalimler keser

Gaddarlık bunların yanında hiçte.

 

Sabaha uyanmak için bir yatta

Sığınmak mı gerek 1bir kör talihe.

Kalmanın kuralı yok bu hayatta

Kırık bir aynadan bakmak tarihe.

 

Sanmayın acılar kalmıştır dünde

Eski sayfalarda ucu var okun.

Belki ifşa olur gün öldüğünde

Bin bir öyküsüyle varlık ve yokun.

 

Ekşi romanlardan taşan kederin

Canları yaktığı alev mi masum?

Mazisi bir destan, öyküsü derin

Sessizlik yurdunda gariptir Asum.

                 Hamit Hayal / 17.12.2022      

Kimin eseri

Bu kahroluş nedir, neyin misali

Silmek istiyorum, kimin eseri?

İnsanın bu soysuz, çürümüş hali

Bilmek istiyorum, kimin eseri?

 

Bilmem ne var mayasına katılmış

Değer bilmez, beş paraya satılmış.

Günahlara kördüğümler atılmış

İlmek istiyorum, kimin eseri?

 

Güldüren yok bahtı yenik ağları

Hani nerde kutsal gönül bağqları?

Bu asrın irfansız günah dağları

Delmek istiyorum, kimin eseri?

 

Maddede manayı yeni baştan ör

Bugün gelip geçti, yarınlarda gör

İnsanın ruhunu okuyamaz kör

Çelmek istiyorum, kimin eseri?

 

Geçmiş zamanlardan eski bir kare

Gördükçe içime işler bin yare

Bu köhne düzeni ben pare pare

Dilmek istiyorum, kimin eseri?

               Hamit Hayal / 17.12.2022        

Bir hüzün vardı

O yorgun yılları hatırlarım da

Dalan gözlerinde bir hüzün vardı.

Hasretle ağlayan satırlarımda

Kalan gözlerinde bir hüzün vardı.  

 

Madem ki girmiştin ışıkla cenge

Hani bakışında düzen ve denge?

Sonsuzun kalbinde tarifsiz renge

Çalan gözlerinde bir hüzün vardı.  

 

Ben seni bilirim, ne isen oydun

Dünyanın halini bilmez bir toydun.

Gerceğin yerine söyle ne koydun

Yalan gözlerinde bir hüzün vardı.  

 

Kalmadı kudretim, çekildi tenden

Hep öyle kalmanı beklerdim senden.

Bir vurgun misali kalbimi benden

Alan gözlerinde bir hüzün vardı.  

                Hamit Hayal / 16.12.2022        

Bitti özlemin

İnsan nasıl olur bu  kadar zalim

Nolur anla artık, yetti özlemin.

Benim bakidir bu sarhoşluk halim

Alıp beni benden etti özlemin.

 

Ne zaman bellidir ne yön arafta

Günlerim geçmiyor dolmuyor hafta.

Sevgiler sahteymiş, hasretler lafta

Her gün bir boşluğa itti özlemin.

 

Sevgisiz, sadetsiz hayattan bıktım

Sen kurdun binayı ama ben yıktım.

Tahammül kalmadı, kurşunu sıktım

Bin yarayla çekip gitti özlemin.

 

Bu dünyada yalnız sevenler ağlar

Kader bağlayınca böyle mi bağlar?

Düşündüm, ne zaman örüldü ağlar

Ne zaman ve nerde bitti özlemin?

                   Hamit Hayal / 16.12.2022        

Buldum amma

Sığınmak ne kadar kolay inkâra

Kader denen yolda düzün var mıdır?

Benzeme ne olur soysuz hünkâra

Ömrün son mevsimi, güzün varmıdır?

 

Aşkın dergâhına gönlün iyazda

Seraba dönmesin ömrün ilk yazda.

Bir tövbe deminden Hakka niyazda

Bilmem söylenecek sözün var mıdır?

 

Kim diyor kadere vurulmuş gemler

Gelir geçer elbet, kalmaz bu demler.

Gönlünde hüsranın, gözünde nemler

Yüzüme bakacak yüzün var mıdır?

 

Askın çıkmazında aradım, durdum 

Bende özlemimce bir dünya kurdum.

Yine bugün viran gurbetim, yurdum

Görecek bir gönül gözün var mıdır?

 

Engin bir gönülle sevdimde onca

Kızıl gül olmadı bir türlü gonca.

Bende aradım dört yapraklı yonca

Buldum! Buldum amma, özün var mıdır?

                 Hamit Hayal / 16.12.2022     

1 … 40 41 42 43 44 … 241