Hamit HAYAL

Yıllardır kanayıp dururken içte
Nasıl sever insan kalan birini?
Bir hayalden öte, belki bir hiçte
Nasıl sever insan yalan birini?

Nice ümidimi, hülyamı benden,
Gönül sığınağım rüyamı benden;
Bir virane edip dünyamı benden,
Nasıl sever insan çalan birini?

Dert bitti diyorum, yeniden başlar,
Demek ki gelmiyor imana taşlar.
Sonunda kahredip gözümden yaşlar,
Nasıl sever insan salan birini?

Uyuruz toprakta koyun koyuna,
Ben zaten meftunum selvi boyuna.
Hakikat var iken bir boş oyuna,
Nasıl sever insan dalan birini?

Sultanlar inletti, ağlattı şahı,
Nasıl sevdi gönül bilmem ki mahı.
Bir gün sorulacak varken bin ahı,
Nasıl sever insan alan birini?

Hamit Hayal / Gönen / 30.01.2015

Kader mi yazgı mı, adı her neyse,
Bir tadım mutluluk, belki bir içim;
Kızıl dudağından bir rüzgâr değse,
Kavrulur bir sonsuz acıyla içim.

Senle geçti ömür, hep senin ile,
Kalbimde varlığın bir arsız çile.
Her şeyi zamana bıraksam bile,
İlle sensin sevdam, yok başka seçim

Hüzün ötesinden üflendi bir ney,
Gel ne ağlat beni ne kalbime değ.
Çözülmez bir sırra döndü de her şey.
Yalnızım köşemde, şimdi bir hiçim.

Ayrılık bir yangın, işler özümde,
Yağmurlar sel oldu, coştu gözümde.
Umudum kalmadı, yok bir çözümde,
Hala bilmiyorum, sevmek mi suçum.

Sanki bir kadehten içtim de dolu;
Sarhoştum, oynadım ben aşkta rolü.
Ey gönlün çizgisi, ey aşkın yolu,
Başıma kar yağdı, ağardı saçım.

Hamit Hayal / Gönen / 24. 01. 2015

Ömür geldi geçti bir boş rüyada,
Hancıdan usandım, handan usandım.
Yordun beni şu üç günlük dünyada,
Canandan usandım, candan usandım.

Hakikat olmadın, sevsem ne sefa,
Sevmek yürek ister aşk bin bir cefa.
Anladım dünyada yok imiş vefa,
Sultandan usandım, handan usandım.

Gönül itaatte, kalp boyun eğer,
Ben senin gözünde bir hiçsem eğer;
Bin yıl ömrüm olsa ki neye değer,
Zamandan usandım, andan usandım.

Taç olmaz ehlince bir başa sözüm,
Gam kasavet çekme, var yaşa sözüm;
Artık biliyorum bir taşa sözüm,
Gıybetten usandım, zandan usandım.

Günüm sadet verir, gülerdi gecem,
Aşkın kitabında sendin baş hecem.
Dilden dile düştün artık sen ecem,
Şöhretten usandım, şandan usandım.

Bu ayrılık aramızda perde mi,
Bir gölgesin göklerde mi, yerde mi?
Bundan sonra hüzün verir her demi,
Başından usandım, sondan usandım.

Hamit Hayal / Gönen / 21.01.2015

Seni bengi taşa kazmak isterdim,
Bende hüsran dolu bir iç mi kalsın?
Öfkemi bir çağa yazmak isterdim,
Bu aşktan geriye bir hiç mi kalsın?

Her şey beni yakan bir ah misali,
Sensin pişmanlığım, bir vah misali;
Aşkını kaybetmiş bir şah misali,
Geriye taht ile bir taç mı kalsın?

Nice gönül yakan bir zor perisin,
Bir başka âlemden, burdan berisin.
Fakat neden hala yolda gerisin,
Menzilden menzile bir göç mü kalsın?

Ne bu alev yaksın, ne sarsın diye,
Dünyaya bağlandım, sen varsın diye.
Hep sustum bir ömür ağlarsın diye,
Alınmayı bekler bir öç mü kalsın?

Kalbinde bir yerim olmadıysa yan,
Günahım pek sabit, suçum mu ayan?
Uyan bu gafletten sevgilim uyan,
Ardımda zulmeden bir güç mü kalsın?

Öyle bir sevda ki, ağır bir şelek,
Dostum haset etti, kıskandı felek.
Yaptığın bu zulüm ey süslü melek,
Üstümde bir leke, bir suç mu kalsın?

Kırık bir testiden içerken suyu,
Gözlerin içine düştüğüm kuyu.
Sen benim zihnimde var bin yıl uyu,
Yüreğim sevgine hep aç mı kalsın?

Hamit Hayal / Gönen / 29.09.2014

Sırılsıklam bir sevdayla battığım,
Aklımda hep sensin, İzmir güzeli.
Sensin benim düşlerime kattığım,
Hep böyle şuh şensin, İzmir güzeli.

Aradığım mutluluklar dünyası,
Seni sevmek en güzel aşk rüyası.
Şu gönlümün eksik olmaz hülyası,
Sana âşık densin, İzmir güzeli.

Bir aşk ki bu, ilme ilmek ördüğüm.
Nere baksam orda sensin gördüğüm.
İçimdeki tutkun yollar kördüğüm,
Gel bu hasret dinsin, İzmir güzeli.

Ne gurum kaldı bende ne vakar,
Gönül inler, yürek sızlar, göz akar.
Hep böylemi aşklar hüzün ve yakar,
Zor bu alev, sönsün, İzmir güzeli.

Ne tat kaldı hayatımda ne hoşluk,
Yüreğimde hiç dolmayan bir boşluk.
Sığındığım tek limandı sarhoşluk,
Bırak başım dönsün, İzmir güzeli.

Hamit Hayal / Gönen / 15.01.2015