Hamit HAYAL

Menziline bir yol bulan karınca

Gel sende bu tebessüme bir öz ver

Çağlar sonra bir menzile varınca

Gel sende bu tebessüme bir köz ver

Anadolu torağından kök almış

Gel sende bu tebessüme bir öz ver.

Hudut bilmez fetihlerle gök almış.

Gel sende bu tebessüme bir köz ver

Kapımızda o beklenen gün meğer

Kuvvet çöker, kudret sana baş eger.

Var mı hürriyetten başka bir değer

Gel sende bu tebessüme bir söz ver

Akıl fikir yürütmekse her yorum

Her cevabın arkasında bir sorum.

Kolay değil, elbette var bin zorrum

Gel sende bu tebessüme bir çöz ver

                Hamit Hayal /10.04.2026

Aslında âlemde yalnız her insan

Bulanık mevsimden bir sisim kalır.

Nice hâllerimden dem vurur lisan

Güz değmiş bir akıl bir hissim kalır.

Hoş bakıp hoş gören her niyet ile

Gönülde yer bulan düşmezmiş dile.

Gün gelir son derste kaderim ile

Kubbede hoş sada bir sesim kalır.

Bir bak ne yazıyor mezar taşında

Kader hüküm kılmış ta en başında.

İnsan gelir geçer en dost yaşında

Ardında güz değmiş bir resim kalır.

Aman vermemeli hâl bilmez hadde

Şu hayat yolunda zaman bir radde.

Mana bir menzildir, çözülür madde

Ruh göçer ardında bir cisim kalır.

Ne kaldı geriye derseniz namdan

Benim varidatım elem ve gamdan.

Oysa hakikat bir ervah-ı hamdan

Geriye gün vermez bir isim kalır.

                Hamit Hayal / 02. 04. 2026

Gülü sevmene kim engel

Kalma, git bahtınca gönül.

Dön sılana gönlün şen gel

Dalma, git bahtınca gönül.

Uzun ince yol çağırır,

Şafak söker, gün ağarır.

İçimden bir ses bağırır.

Dolma, git bahtınca gönül.

Acılar hüzün saçınca,

Ağlarsın fırsat kaçınca.

Yüzünde güller açınca

Solma, git bahtınca gönül.

Anlatamaz söz yaşını

Yanmasın öz, çöz yaşını.

Bir el için gözyaşını

Salma, git bahtinca gönül.

Hamit Hayal/ 28.06.2021