Bir isim kalır

Aslında âlemde yalnız her insan

Bulanık mevsimden bir sisim kalır.

Nice hâllerimden dem vurur lisan

Güz değmiş bir akıl bir hissim kalır.

Hoş bakıp hoş gören her niyet ile

Gönülde yer bulan düşmezmiş dile.

Gün gelir son derste kaderim ile

Kubbede hoş sada bir sesim kalır.

Bir bak ne yazıyor mezar taşında

Kader hüküm kılmış ta en başında.

İnsan gelir geçer en dost yaşında

Ardında güz değmiş bir resim kalır.

Aman vermemeli hâl bilmez hadde

Şu hayat yolunda zaman bir radde.

Mana bir menzildir, çözülür madde

Ruh göçer ardında bir cisim kalır.

Ne kaldı geriye derseniz namdan

Benim varidatım elem ve gamdan.

Oysa hakikat bir ervah-ı hamdan

Geriye gün vermez bir isim kalır.

                Hamit Hayal / 02. 04. 2026