Yok
Bir gün hicranlarla örtülür üstüm
Bu dünyada bir mealim bile yok.
Özüme kırıldım, kendime küstüm
Bu dünyada bir meyalim bile yok.
Menzil bitti, yolda sona varıldı
Zemin çöktü, gönül göğüm yarıldı.
Nisyan etti, güller bana darıldı
Bu dünyada bir leyalim bile yok.
Vefasızlık geçer akçe, hâl oldu
Gönül suskun, dillerimiz lâl oldu.
Sevmek ise, kaderime mal oldu
Bu dünyada bir feryalim bile yok.
Ne ümitler uyutmuştum beşikte
Bir gölgemi? Bekleyen kim eşikte?
Yurdum delik, gönül hanem deşikte
Bu dünyada bir ayalim bile yok.
Anlar bizi kalbi kırık kalanlar
Kime huzur verdi bunca yalanlar?
Mutlu olsun hülyalara dalanlar
Bu dünyada bir hayalim bile yok.
Hamit Hayal / 05.01.2023