Kategori: Şiirler

Vefasızdan başka nesin sevgilim,

Sen beni neden hiç anlayamadın?

Ne söylesin kalbim, ne desin dilim,

Sen beni neden hiç anlayamadın?

Hakikatten ara, kaderden umda,

Saadete hasret tüter burnumda.

Taşlar parçalandı, toz oldu kumda,

Sen beni neden hiç anlayamadın?

Ne bir ömre sığdı aşk ne bir ana,

Bilsen pişmanlığım ne diyor bana.

Rüzgârlar esmedi hiç benden yana

Sen beni neden hiç anlayamadın?

Bir aksi zamana meyletmek suçtu,

Yüreğin bir demir, vicdanın tunçtu.

Gecemde ay battı, gün elden uçtu,       

Sen beni neden hiç anlayamadın?

Kalpler pişman olur, hisler uyurda,

Kaderin geçtiği son demde dur da.

Mevsimler göç etti, güz kaldı burda,

Sen beni neden hiç anlayamadın?

                 Hamit Hayal  / 12.12.2014

Ne idrak bıraktın bende ne izan

Bir defter kalmadı, dürmüş gibisin.

Gidipte dönülmez gurbettir Fizan

Sen beni gönlünden sürmüş gibisin.

Şüphesiz el degil bahtımla yakan

Bazen diyorum ki gerçek mi şakan.

Esaretin bedelinde var bu kan

Oynanan bu rolde hürmüş gibisin

Bugün yaldızların parlak, cilanda

Âleme destan et, ver bir ilanda.

Her sahnen bir başka arka planda

Çok uzun bir oyun örmüş gibisin.

Ağır bir günah bu, taşı boynunda

Şuh kahkahalar at, sakla koynunda.

Kim kaybetti bilmem aşkın oynunda

Hakikat mı, çoktan görmüş gibisin.

Çekilir bir perde, kapanır devrin,

Yine dönmüş gibi, körkütük nevrin.

Ömrümüzü alıp gitse ne cevrin

Belki zalim ya da körmüş gibisin.

                Hamit Hayal / 11.01.2023