Kategori: Şiirler

Erilmez bir gönül kapısı çaldım
İlenmiş yıllara götürdün beni.
Ak kâğıt üstünde resmine daldım
Çilenmiş yıllara götürdün beni.

Ne artık sen şensin ne de ben şadım
Tükendi seneler bak adım, adım.
Engin ummanlardan aşkı bir tadım
Dilenmiş yıllara götürdün beni.

Bilmesin ayrılık nedir eşinden
Sürükledin beni her gün peşinden.
Uyanmak kolay mı vuslat düşünden
Belenmiş yıllara götürdün beni.

Duy artık sesimi, ne olur anla
Sizi hayal ettim, yaşadım, zanla.
Divane bir gönül, yanmış bir canla
Melenmiş yıllara götürdün beni.

Hayatla ölüm bir, kalmadı farkta
Coşkun gözyaşımı almıyor arkta.
Hâlâ anlamadın, bir küskün çarkta
Bilenmiş yıllara götürdün beni.

Hamit Hayal / Gönen / 10.02.2018

Sevmekle aldığım en ağır ceza
Dünyada yalnız bu hana mı düştü?
Her günün sükûttur, her anın eza
Devrildi kolların yana mı düştü?

Her gece ağlatır derler ki roza
Bir aksi amelle bağlandın ona.
Aşkın tarifi zor, en baştan sona
Yoksa ömründen bir ana mı düştü?

Hatıralar alır gider bir yere
Bir çöl mü umman mı, bilmem ki nere?
Nerden bileceksin aşkın kaç kere
En kızgın alevi cana mı düştü?

Daha bir yücesi var mı hünkârdan
Bir imtihan ettim, geçtin inkârdan.
Ben seni sevmekle ettiğim kârdan
Sevgili bir payda sana mı düştü?

Ayağım altına yolları serdin
Tuttun da hasreti elime verdin.
Mihnetten ağırdır, çekilmez derdin
Sıla sana, gurbet bana mı düştü?

Hamit Hayal / Gönen / 01.01 2018

Aşkın bu halinde öyle bir anki
Bir türlü açmadı gün senden sonra.
Bir perde ardında saklanmış sanki
Yine yağmur yağdı dün senden sonra.

Elinde hiç kalsın, ardından koş ta.
Sarhoşum galiba, başım bir hoş ta
Yalan mı şu hayat, her şey mi boş ta
Her anı bir azap tün senden sonra.

Aklım bende değil, bitti şuurum
Çevremde pervane boş bir uçurum.
Gelir geçer desem bir gün bu durm
Sanki bir meçhule yön senden sonra.

Tarife yeter mi yüz bin kelime
Bak ta benim şu bükülü belime.
Aşkı viran ettin, verdin elime
Neyleyim bu hali ben senden sonra?

Hamit Hayal / Gönen / 25.12.2017

Varlığım birikmiş bir sevda nakdi
Nem varsa âlemde yer senden başka.
Aşkın çıkmazında her şafak vakti
Kuşlar bile; “Bitti.” der senden başka.

Gönül defterinden beni silinde
Tutunduğum dalsın gurbet ilinde.
Kanadı kırılmış kuşun dilinde
Aşkın avazesi gür senden başka.

Suskunluğun sanki bir aksi tesir
Gülüşün bölünmüş, sevişin kesir.
Âlemde görmedim kimseyi esir
Çözmüş kelepçeyi, hür senden başka.

Gerçi bilinenden özge, hiçim de
Beni tarif ettin başka biçimde.
Derunuma dalan gözler içimde
Aşkı okuyamaz, kör senden başka.

Ayrılık fermanın her demde meri
Hüzün mahkûmuyum kadimden beri.
Bir gün hasretimle dönersen geri
Bu aşkın ruhunu ver senden başka.

Hamit Hayal / Gönen / 24.12.2017

Ne güldürdün beni, ne yettin bana
Gönül sürgünlerim Fizan’a kalsın.
Bütün hasretleri yük ettin bana
Dedin ki: “Ayrılık mizana kalsın.”

Benim bu halime gözünü yum da
Aşkın alevinde eriyor mum da.
İnsaf bekle benden, bir veda um da
Çözülmez kördüğüm izana kalsın.

Sevgilim meylimiz hayal ve düşe
Hükmüdür bu aşkın, hep kalka düşe.
Dillere “ ah” düşer, saplanır döşe
Bu dünya seveni üzene kalsın.

Saikler art arda, belki bu amma
Ara aşkı, yer yüzünde bul amma;
Kaderime gölge düşen muamma
Veririm, bu sırrı çözene kalsın.

İnsaf hangi ilde, merhamet nerde
Denizler çalkanmış tarumar berde.
Hâlâ inmiyorsa gözünden perde
Akıl ve idrake, izana kalsın.

Hamit Hayal / Gönen / 24.11.2017