Kategori: Şiirler

Ey Arş’ın sahibi, arzı yaratan,
Garip gönlümüze eren Allah’ım;
Aşıka maşukta aşkı aratan,
Bize sevgisinden veren Allah’ım;

Kâinat dilinde ne sırlar saklı,
İnsanın hikmete yetmiyor aklı.
Özünde bir olan, sözünde farklı
Varlığı vahdette deren Allah’ım.

Kahreyledin ibret almaz zalimi,
Yıldızlara yoldaş kıldın âlimi;
Benim böyle mahzun, mecnun halimi,
Bilip ve işiten, gören Allah’ım.

Akıbetim nedir, nasıl olacak,
Boş kalmaz, gidenin yeri dolacak;
Biliyorum her gül bir gün solacak,
İnsana bir kader ören Allah’ım.

Müminler sadıktır Hakka minnete,
Haktan mahrum olan mahkûm cinnete;
Kalpteki imandan sonsuz cennete,
Hakikatten bir yol seren Allah’ım.

Hamit Hayal / Gönen / 18.11.2013

Vasıl aşkı duygularda aşanmış,
Bu mecnun yanımla ne bileceksin;
Özünde sen olan bunca yaşanmış,
Derdim var anımla, ne bileceksin.

Sen özümü hasretinle dağlarsan,
Sevdan ile çıkmazlarda bağlarsan;
Anlar mısın bir gün beni ağlarsan,
Canandın canımla, ne bileceksin.

Bu sevdanın çilesi hiç bitmiyor,
Bin gül olsa bir güzellik etmiyor.
“Seni sevdim”, dedim yine yetmiyor.
“Sen”, yazsam kanımla, ne bileceksin.

Tadınca anladım hasret bir zehir,
Ümitler yel oldu, gözyaşım nehir.
Cezamı çektim ben, bilmez bu şehir,
Mahkûmdum zannımla, ne bileceksin.

Peşine düştüm ben sevda çağında,
Dünyada mutluluk var, Kaf Dağında.
Belki hiç kalmadı gönül bağında,
Tükendim şanımla, ne bileceksin.

Dudağım kurudu gönlümde gamla,
Her tutkum sarhoştu bir tutam namla.
Bu gece gözümden aktı son damla,
Gel aşkı tanımla, ne bileceksin.

Hamit Hayal / Gönen / 16.11.2013

Derin uykularda sonsuz rüyanı,
Bölmesem bir türlü, bölsem bir türlü;
Bir emele hüküm kıldın hülyanı,
Ölmesem bir türlü, ölsem bir türlü.

Hicranların hislerimi dağlattı,
Kader beni sana neden bağlattı?
Sevdan mecnun etti, aşkın ağlattı,
Gülmesem bir türlü, gülsem bir türlü.

Sen beni aşkınla aldın da esir,
Kalbimde bıraktın bin yıllık tesir.
Bu aşk bir hikâye, bir eşsiz nesir,
Silmesem bir türlü, silsem bir türlü;

Şu ayrılık seni bana el eden,
Ruhumda çile var, ateşte beden.
Beni ağlatmana var mı bir neden,
Bilmesem bir türlü, bilsem bir türlü.

Hüzün dolu geldi geçti çağları,
Bir türlü kopmadı gönül bağları.
Önüme koyduğun yüce dağları,
Delmesem bir türlü, delsem bir türlü.

Kara dediğime ak mı diyorsun,
Dünyayı ateşte yak mı diyorsun?
Bunca hasretime hak mı diyorsun,
Gelmesem bir türlü, gelsem bir türlü.

Bir emanet kaldı, aşkım var sen de,
İçimde yangınlar, üşüme tende;
Beni esir aldın, kapında bende,
Olmasam bir türlü, olsam bir türlü.

Bu ateş içime düştü ya, nerden,
Gözlerin kapalı, çekili perden.
Hâlâ kaldırmadın düştüğüm yerden,
Dolmasam bir türlü, dolsam bir türlü.

Hamit Hayal / Gönen /12.11.2013

Dikenler içinde kızıl güllere,
Çattığımı kim bilecek sevdiğim?
Varlığımı artık sönmüş küllere,
Kattığımı kim bilecek sevdiğim?

Sırtımızda ağır çeker şeleği,
Döner bu değirmen, eler eleği;
İkna etmek mümkün değil feleği,
Yittiğimi kim bilecek sevdiğim?

Senin için bana “Hayal; Derseler;
Senden başka bir hakikat verseler;
Neyleyim ben yüreğime erseler,
İttiğimi kim bilecek sevdiğim?

Tut elimden, itme beni ellere,
Bu fırtına benzer kara yellere.
Her ümidim karışırken sellere,
Gittiğimi kim bilecek sevdiğim?

Senin için göz ağlarken gül bana.
Dil ateşte, söz ağlarken gül bana;
Nice yanmış öz ağlarken gül bana;
Bittiğimi kim bilecek sevdiğim?

Hamit Hayal/ Gönen / 20.09.2010