Kategori: Şiirler

Bana mutluluklar dilediğin an,
Yaşanmış bir aşkın dününe daldım.
Gökler yere indi, yıkıldı bir han,
Ömrümün en bahtsız gününe daldım.

Belki yüreğimde bir yer çökecek,
Ne hakkım var, nasıl derim unuttun.
İnanmıştım, bir gün şafak sökecek,
Sen benim içimde hep bir umuttun.

Kapımı çalacak seni alan güz,
Bu aşktan geriye kalan bir resim;
Boş bir çerçevede solarken bir yüz,
Nihayet bitecek aşkta son mevsim.

Hayal perdesinde bunca yalnızlar,
Aşklar var bilirim, sığmaz rüyaya.
Neden erilemez, uzak yıldızlar,
İnsan niçin gelir bu boş dünyaya?

Sevene bir sebep sorulmaz derdin,
Açıkla, nerdeydin güller solarken?
Gönül bu düştedir, yorulmaz derdin,
Nerdeydin ömrüme hüzün dolarken?

Şu anda zamanın adıdır susmak,
Çok uzun yollara düşte gör derim;
Murat dilemenin adı kan kusmak,
Aşkı bilmeyene zaten kör derim.

Ayrılık her aşkın özünde saklı,
Ölmüştüm bir ümit verdiğin anda.
Serseri gönlümün hep sende aklı,
Bir sessiz varlığa ağla rüyanda.

Bir perde ardında saklı geceler,
Sende rüyalarda kördüğümü çöz.
Anladım, anlamsız artık heceler,
Engin mısralarda şimdi eksik söz.

Hamit Hayal / Gönen / 12.04.2014

Onulmaz derdime bir çare söyle,
Beni ateşlerde yakmak mı derdin?
Bilmem ki kaderin hükmü mü böyle,
Gözümden yaş olup akmak mı derdin?

Sebeb-i isyanım geçiyor zaman,
Ayrılık bir ateş, hasretin yaman.
Ben himmet diledim, vermedin aman,
Geriye dönüp de bakma mı derdin?

Bizim hikâyemiz bir dertli nesir,
Kalbimde bıraktı aşk bunca tesir;
Çözülmez bağım var, say beni esir,
Özümde kıvılcım çakmak mı derdin?.

Hangi şarkılarda, hangi sazda sen,
Bir kısa baharda, gelmez yazda sen;
Sevinçte, kederde, dertte, hazda sen,
Her yerde önüme çıkmak mı derdin?

İnsan neden değil bir yalın cisim,
Ne hatıran kalır senden ne isim;
Hâlâ bir hakikat yanılmaz hissim,
Nice ümidimi yıkmak mı derdin?

Terkimi ver bana, bir yerde bırak,
Gözünden ırağım, gönlünden ırak.
İçimde hicran var, her dem bir firak,
Hep böyle boynumu bükmek mi derdin?

Hamit Hayal / Gönen / 10.04.2014

Sevgilim bu aşka adanan ömür,
Seninle başladı, seninle bitsin.
İstemem sürmeye başka bir ömür,
Seninle başladı, seninle bitsin.

Hasret alevinde yanarken özüm,
Sabrettim, derdime olmadı çözüm.
Ne olur hükümsüz kılma da sözüm,
Seninle başladı, seninle bitsin.

Üzülmem, dağları önüme koyun,
İçim hüzün dolsun, bükülsün boyun.
Hayat sahnesinde aşk denen oyun,
Seninle başladı, seninle bitsin.

Aşkın çözülmez bir dili var, nece,
Kaderde yazılan yalnız bir hece.
Şafağı sökmeyen en uzun gece,
Seninle başladı, seninle bitsin.

Beni ateşlerde yak, hasretim ol,
Bir ilham misali doğ, kalbime dol.
Beni meçhullere götüren bu yol,
Seninle başladı, seninle bitsin.

Ayrılık kapımda, son demi güzün,
Hayal perdesine düştükçe yüzün;
Kalbimde yer eden bu dertli hüzün,
Seninle başladı, seninle bitsin.

Gerçeğe erilmez ey gamsız ulya,
Sadet getirseydi keşke her hülya.
Bu aşk baştan sona zaten bir rüya,
Seninle başladı, seninle bitsin.

Âlemler biliyor, şahit cihanda,
Çık artık ortaya, kalma nihanda;
Sevdamız şu iki kapılı handa,
Seninle başladı, seninle bitsin.

Hamit Hayal / Gönen / 02.04.2014

Düşlerde kaldın sen, bir acı gerçek,
Beni benden alan, aşk olmaz olsun.
Düş artık yakamdan, yaramdan el çek,
Neden ömrüm talan, aşk olmaz olsun.

Alır gider yollar ben gamsız uysam,
Senin her kahrına minnet mi duysam?
Sevgilim gözünde eğer ben buysam,
Gurbetlere salan, aşk olmaz olsun.

Neden ağlar insan, sevmekle neden,
Ruhun hicranında yandı bu beden.
En sonunda beni bir mecnun eden,
Gözümde yaş olan, aşk olmaz olsun.

Sende ki hiç iflâh olmaz bir huymuş,
Ne zaman yüreğin sevip, his duymuş?
Keşke bilsem aşkın kanunu buymuş,
Yıllarımı çalan, aşk olmaz olsun.

Neye değer yakışınla kınanmak,
Bir daha istemem aşkla sınanmak.
Zor olacak bundan sonra inanmak,
Bir hüzünse kalan, aşk olmaz olsun.

Sonunda hep seni düşlerken güya,
Kimin için gördüm ben bunca rüya?
Varsın viran olsun kurduğum dünya,
Madem sonu yalan, aşk olmaz olsun.

Hamit Hayal / Gönen / 31.03.2014